I SA/Wa 510/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Iwona Kosińska Sędzia WSA Emilia Lewandowska Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi A. K. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 1684/08 1. wymierza Ministrowi Infrastruktury grzywnę w wysokości 100 (stu) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz A. K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wymierzenie Ministrowi Infrastruktury kary grzywny w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1684/08. Wyrokiem tym Sąd uchylił postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2008 r., nr [...] w przedmiocie wydania nieruchomości i stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. Uzasadniając wyrok Sąd wskazał, że organ II instancji ponownie rozpoznając sprawę powinien wyjaśnić kwestię prawidłowości doręczenia skarżącemu postanowienia Wojewody [...] z [...] września 2008 r. wraz z odpisem tytułu wykonawczego. W uzasadnieniu skargi A. K. wyjaśnił, że pismem z dnia 2 listopada 2009 r. wezwał Ministra Infrastruktury do ustosunkowania się do ww. prawomocnego wyroku wyznaczając mu 14 dniowy termin na rozpoznanie sprawy, zaznaczając, że znajduje się on w bezczynności i w przypadku braku odpowiedzi wniesie skargę na bezczynność organu do WSA. W odpowiedzi Minister Infrastruktury zawiadomił strony pismem z dnia 13 listopada 2009 r. o terminie przeprowadzenia rozprawy administracyjnej w dniu 11 grudnia 2009 r. w siedzibie Ministerstwa Infrastruktury, której celem byłoby wyjaśnienie okoliczności doręczenia skarżącemu postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r. wraz z odpisem tytułu wykonawczego z dnia [...] września 2008 r. Z rozprawy został sporządzony protokół podpisany przez wszystkie osoby biorące w niej udział w tym A. K. Pismem z dnia 25 stycznia 2010 r. skarżący ponownie wezwał Ministra Infrastruktury do merytorycznego rozpoznania sprawy i wydania postanowienia w tym przedmiocie zastrzegając sobie prawo do wniesienia skargi na bezczynność organu do WSA. Jednak do dnia wniesienia skargi Minister Infrastruktury nie rozstrzygnął merytorycznie sprawy. Reasumując skarżący zaznaczył, że Minister Infrastruktury w dalszym ciągu jest w bezczynności, co uzasadnia wniosek o wymierzenie grzywny. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ szczegółowo opisał jakie czynności podjął po wydaniu przez Sąd wyroku z dnia 4 marca 2009 r. W szczególności wskazał na przesłanie stronom postępowania zawiadomienia o ponownym rozpatrywaniu sprawy (por. pismo z dnia 9 czerwca 2009 r., nr [...]), wystąpienie do Wojewody [...] o wyjaśnienie kwestii skutecznego doręczenia skarżącemu postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r. oraz odpisu tytułu wykonawczego wraz z określeniem daty i sposobu w jaki zostało to dokonane (por. pismo z dnia 5 sierpnia 2009 r., nr [...]), przeprowadzenie w dniu 11 grudnia 2009 r. rozprawy administracyjnej w celu wyjaśnienia okoliczności doręczenia A. K. postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r. oraz odpisu tytułu wykonawczego wystawionego w dniu [...]września 2008 r., jak również wystąpienie do Prokuratury Rejonowej w L. z zawiadomieniem o podejrzeniu popełnienia przestępstwa o którym mowa w przepisie art. 270 kodeksu karnego. Organ wyjaśnił również, że w dniu 15 lutego 2010 r. otrzymał zawiadomienie z Komendy Powiatowej Policji w L. w którym poinformowano, że w sprawie podrobienia w nieustalonym miejscu i czasie podpisu A. K. na zwrotnym potwierdzeniu odbioru postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r. wzywającego do wykonania w terminie 7 dni od dnia otrzymania postanowienia, obowiązku wydania Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad nieruchomości położonej w L., oznaczonej nr [...] przy ul. [...], wszczęto dochodzenie o czyn z art. 270 § 1 kk, które nadzoruje Prokuratura Rejonowa w L. Skutkiem powyższego postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] Minister Infrastruktury zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie rozpatrzenia zażalenia A. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [..] września 2008 r. z uwagi na konieczność rozstrzygnięcia przez Prokuraturę Rejonową w L. sprawy podrobienia podpisu na zwrotnym potwierdzeniu odbioru ww. postanowienia z dnia [...] września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zaznaczyć należy, że skarga A. K. zawierająca wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Infrastruktury w związku z niewykonaniem prawomocnego wyroku Sądu została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przy czym wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny, o której mowa w tym przepisie, ma miejsce zarówno wówczas, gdy organ ten w ogóle nie wykonał orzeczenia sądowego, jak również wówczas, gdy wprawdzie orzeczenie to wykonał, ale uczynił to z przekroczeniem wyznaczonego terminu i po wniesieniu skargi - jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 154 § 3 p.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. W sprawie niniejszej skutkiem wyroku z dnia 4 marca 2009 r. było uchylenie postanowienia Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2008 r., nr [...] oraz utrzymującego go w mocy postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r. A zatem koniecznym było ponowne rozpoznanie sprawy. Zgodnie z art. 35 § 3 kpa załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy zauważyć, że wyrok został wydany w dniu 4 marca 2009 r., akta sprawy z prawomocnym wyrokiem przesłane zostały Ministrowi Infrastruktury w dniu 30 czerwca 2009 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wniesienia skargi z 1 marca 2010 r. mimo wcześniejszego wezwania organu przez stronę skarżącą do wykonania prawomocnego wyroku, Minister Infrastruktury nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie, czym niewątpliwie naruszył terminy wynikające z cytowanego wyżej art. 35 § 3 kpa. Dopiero po wniesieniu skargi wydał postanowienie z dnia [..] marca 2010 r., znak [...], którym zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie rozpatrzenia zażalenia A. K. na ww. postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r., z uwagi na konieczność rozstrzygnięcia przez Prokuraturę Rejonową w L. sprawy podrobienia podpisu na zwrotnym potwierdzeniu odbioru ww. postanowienia z dnia [...] września 2008 r. Tym samym na dzień wniesienia skargi do Sądu Minister Infrastruktury pozostawał w bezczynności, gdyż sprawy nie załatwił. W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Ministrowi Infrastruktury grzywny jest uzasadniony. Orzekając o wysokości zasądzonej grzywny Sąd wziął pod uwagę fakt, iż Minister Infrastruktury w dniu 4 marca 2010 r. wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania. Celem bowiem grzywny w takiej sytuacji jest wyłącznie ukaranie organu za niewykonanie w całości orzeczenia sądowego, a nie przymuszenie go do zastosowania się do ww. wyroku. W realiach niniejszej sprawy skład orzekający ocenił, że wystarczająco represyjną funkcję spełni grzywna w wysokości 100 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 uppsa. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.