I SA/Wa 512/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. D. M. pismem z dnia 22 lutego 2018 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...], uchylającą własną decyzję z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...], ustalającą prawo do zasiłku rodzinnego na dzieci skarżącej K. M. i M. M. Jednocześnie w skardze, D. M. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i wypłacenie zasądzonych wcześniej świadczeń do czasu rozpoznania skargi, wskazując że wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Sąd ma obowiązek zbadać, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Podkreślenia wymaga, że Sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej, powinien zawierać odrębne uzasadnienie, nie wystarczy bowiem samo zgłoszenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia zatem jego merytoryczną ocenę. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie wniosek strony skarżącej o wstrzymanie zaskarżonej decyzji nie może zostać uwzględniony. Po pierwsze strona nie przedstawiła jakichkolwiek argumentów, które przemawiałyby za istnieniem okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Podnoszone zaś w skardze zarzuty odnoszą się w istocie jedynie do zaskarżonej decyzji i będą przedmiotem oceny Sądu dopiero na etapie merytorycznego rozpoznawania sprawy. Po drugie, skoro wskazana w art. 61 § 3 P.p.s.a., szkoda lub trudne do odwrócenia skutki mają być rezultatem wykonania podjętego w sprawie rozstrzygnięcia to uznać należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie postępowania egzekucyjnego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia zawartego w tym akcie. Rozstrzygnięciem takim nie jest na pewno decyzja uchylająca wcześniejszą decyzję o przyznaniu zasiłku rodzinnego. Nie przyznaje ono bowiem stronie żadnych uprawnień ani nie nakłada na nią żadnych obowiązków, jak miałoby to miejsce np. w przypadku decyzji nakazującej zwrot nienależnie pobranych świadczeń. Tylko bowiem taka decyzja zobowiązuje do uiszczenia należności pieniężnych i tym samym pociąga za sobą dolegliwość finansową dla zobowiązanego. Podkreślić również należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie oznaczałoby automatycznego uruchomienia przez organ wypłat wstrzymanych świadczeń rodzinnych, czego również domagała się skarżąca we wniosku. Ta okoliczność, niezależnie od braku uzasadnienia przedmiotowego wniosku, nie zezwala również na zastosowanie w sprawie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.