I SA/Wa 514/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 23 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy skargi kasacyjnej W. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 514/10 w sprawie ze skargi W. K. na decyzję S. K. O. w W. w przedmiocie zasiłku celowego. odrzucić skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 maja 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 514/10 oddalił skargę W. K. na decyzję S. K. O. w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Odpis nieprawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2010 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony W. K. w dniu 07 lipca 2010 r. W dniu 08 lipca 2010 r. W. K. wniósł skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 175 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem przypadków, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do art. 178 powołanej wyżej ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skarga kasacyjna sporządzona przez skarżącego osobiście nie spełnia wymogu określonego w art. 175 § 1 i 2 powołanej wyżej ustawy, a tym samym jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 178 powołanej wyżej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.