I SA/Wa 514/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego R. Z. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego R. Z. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 221,40 (dwieście dwadzieścia jeden czterdzieści) złotych, w tym tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 41,40 (czterdzieści jeden czterdzieści) złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia [...] maja 2010 r., sygn. akt [...] oddalił skargę W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. W dniu [...] października 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna od wyroku z dnia [...] maja 2010 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W skardze kasacyjnej wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego zawarł jednocześnie wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej sprawowanej z urzędu powiększonej o stawkę podatku VAT. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] maja 2011 r., sygn. akt [...] oddalił przedmiotową skargę kasacyjną wskazując w treści uzasadnienia, że wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu przyznawane jest przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny, po złożeniu przez pełnomocnika stosownego oświadczenia, że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości ani w części. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia [...] czerwca 2011 r. postanowiono odmówić radcy prawnemu R. Z. przyznania wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Od powyższego postanowienia radca prawny R. Z. , pismem z dnia [...] lipca 2011 r. wniósł sprzeciw. W uzasadnieniu wskazał, że przepis § 16 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), nie określa formy tego oświadczenia. Nadto radca prawny zawarł w sprzeciwie osobny wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej z urzędu, które to koszty nie zostały zapłacone w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b oraz lit. d powołanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stosownie ponadto do § 16 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że ustanowiony z urzędu pełnomocnik podejmował czynności w postępowaniu drugoinstancyjnym, tj. sporządził i wniósł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] maja 2010 r. sygn. akt [...]. Jednocześnie sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Nadto radca prawny R. Z. w sprzeciwie z dnia [...] lipca 2011 r. złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz stosowne oświadczenie, o którym mowa w § 16 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. Stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240 zł, zatem wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie w/w skargi kasacyjnej wynosi 180 zł (240 zł x 75 %). Opłata ta została podwyższona o stawkę podatku od towarów w kwocie 41,40 zł (180 zł x 23%) w myśl § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji