I SA/Wa 526/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Justyna Wtulich po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata T. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi E. L. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2011 r. znak : [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata T. M. kwotę 180,00 zł. (sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 41,40 złotych (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, łącznie kwotę 221,40 zł. (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy). Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę ze względu na jej niedopuszczalność. Następnie, postanowieniem z dnia 23 października 2015 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata oraz umorzono postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat T. M. W dniu 14 stycznia 2016 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęła opinia pełnomocnika o bezzasadności wnoszenia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 13 sierpnia 2015 r. Następnie, w dniu 11 kwietnia 2016 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu, według norm przepisanych. Pełnomocnik oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. Nr 461 j.t.). Uwzględniono przy tym treść § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801). W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit b ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Stosownie do jego treści za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit c (tj. 240,00 złotych), a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat –75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych. W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. Ponadto, wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powinien zawierać oświadczenie, o którym mowa w § 20 ww. Rozporządzenia. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik z urzędu został ustanowiony już po wydanym przez Sąd postanowieniu z dnia 13 sierpnia 2015 r. odrzucającym skargę, a zatem w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat. Pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia Sądu. Wniosek pełnomocnika o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu zawiera oświadczenie o którym mowa w § 20 ww. Rozporządzenia. Mając na uwadze powyższe należało przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 180,00 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 złotych – łącznie kwotę 221,40 złotych. Z powyższych względów, na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit b wyżej powołanego Rozporządzenia w zw. z art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.