I SA/Wa 526/15
PostanowienieWSA w Warszawie2015-10-23
Skład orzekający: Referendarz sądowy Grzegorz Antas
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osobie fizycznej, która została już zwolniona od kosztów sądowych, można przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym w celu ustanowienia pełnomocnika z urzędu, jeśli nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia takiego pełnomocnika?Ratio decidendi
Sąd przyznał prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, uznając, że skarżąca, korzystając ze świadczeń pomocy społecznej i innych środków finansowych, nie jest w stanie samodzielnie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika. Jednocześnie sąd umorzył postępowanie w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ skarżąca już z tego uprawnienia korzystała.Stan faktyczny
Skarżąca E. L. złożyła skargę na decyzję Ministra Infrastruktury o stwierdzeniu nieważności decyzji. Skarga została odrzucona. Następnie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, wskazując na trudną sytuację materialną i ponoszone koszty utrzymania. Wcześniej skarżąca była już zwolniona od kosztów sądowych.Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka, oraz umorzono postępowanie w sprawie zwolnienia od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 23 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi E. L. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2011 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1) przyznać prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...]. 2) umorzyć postępowanie w sprawie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2015 r. sygn. I SA/Wa 526/15 odrzucił skargę E. L. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2011 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Skarżąca w terminie przewidzianym do złożenia skargi kasacyjnej wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W swoim wniosku skarżąca wskazała, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z synem, uczniem [...]. Środki utrzymania rodzina czerpie z alimentów od byłego męża ([...] zł), przyznanego zasiłku rodzinnego ([...] zł) oraz zasiłków celowych. Skarżąca wyjaśniła, że został jej przyznany dodatek mieszkaniowy ([...] zł) oraz dodatek energetyczny ([...] zł), a także obniżka naliczonego czynszu z tytułu najmu lokalu ([...] zł). Ponoszone opłaty miesięczne wynoszą, jak podała skarżąca, ok. [...] zł. Do wniosku skarżąca załączyła kopie decyzji o przyznaniu świadczenia rodzinnego, decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego, pisma o obniżce czynszu, decyzji w sprawie dodatku energetycznego, decyzji o przyznaniu zasiłku celowego na zakup żywności, środków czystości i odzieży, zaświadczenia o wysokości dochodu podatnika w podatku dochodowym od osób fizycznych (dochód za 2014 r. wynosił [...] zł), wyroku rozwodowego w zakresie określającym wysokość alimentów.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), natomiast zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Na wstępie należy zauważyć, że skarżąca w rozpoznawanym wniosku wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, pomimo że postanowieniem z 29 kwietnia 2015 r. sygn. I SA/Wa 526/15 przyznane już zostało skarżącej – na jej wniosek - zwolnienie od kosztów sądowych. W tej części zgłoszone żądanie odnosi się zatem do ubiegania się o uprawnienie, z którego skarżąca już korzysta, co powoduje, że rozpoznanie wniosku skarżącej w zaznaczonej części jest zbędne (art. 249a p.p.s.a.).
Odnosząc się do tej części wniosku, która może podlegać merytorycznej ocenie (ustanowienie dla strony pełnomocnika z urzędu), niewątpliwym pozostaje, że skarżąca jako osoba korzystająca ze świadczeń pomocy społecznej i innych środków pomocy finansowej przeznaczonych dla osób nieposiadających wystarczających dochodów własnych na utrzymanie nie jest w stanie we własnym zakresie ponieść ciężaru ekonomicznego ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Powyższa ocena pozostaje tym samym zbieżna z ustaleniami, które stały za zwolnieniem skarżącej od kosztów sądowych na poprzednim etapie postępowania sądowego, które wskazywały na to, że składająca wniosek nie uzyskuje samodzielnych dochodów, jak też nie posiada majątku, który mógłby się stać źródłem sfinansowania jej wydatków w postępowaniu.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 i art. 249a tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło