I SA/Wa 536/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski asesor WSA Iwona Kosińska asesor WSA Marta Laskowska (spr.) Protokolant Magdalena Bocianowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2006 r. sprawy ze skargi I. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r., nr [...] po rozpatrzeniu odwołania I. S. od decyzji Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej [...] W., działającego z upoważnienia Prezydenta W., znak: [...] z dnia [...] listopada 2005 r. na podstawie art. 138 par.1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję odmawiającą przyznania zasiłku rodzinnego na K. S. oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego wnioskowanych na K. S. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ przedstawił następujący stan sprawy. Po rozpatrzeniu wniosku I. S., Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej [...] W. odmówił przyznania świadczenia w formie zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego na K. S. W uzasadnieniu podano, że wnioskodawczyni nie spełnia przesłanek określonych w ustawie o świadczeniach rodzinnych do przyznania wnioskowanego świadczenia. Mianowicie jest osoba samotnie wychowująca dziecko, jednakże nie zostało zasądzone świadczenie alimentacyjne na rzecz dziecka od ojca dziecka. Od decyzji odwołała się wnioskodawczyni, podnosząc, że były mąż nie jest ojcem małoletniej K. S., natomiast biologiczny ojciec dziecka zmarł, wobec czego nie zostało ustalone jego ojcostwo. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu sprawy wskazało, że ustalenia dokonane przez organ I instancji należy uznać za prawidłowe. Zgodnie z art.7 pkt 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. Nr 228, poz.2255 ze zm.) zasiłek rodzinny nie przysługuje, jeżeli osobie samotnie wychowującej dziecko nie zastało zasądzone świadczenie alimentacyjne na rzecz dziecka od drugiego z rodziców dziecka, chyba, że : a) drugi z rodziców dziecka nie żyje, b) ojciec dziecka jest nieznany, c) powództwo o ustalenie świadczenia alimentacyjnego od drugiego z rodziców zostało oddalone. Z przedstawionych przez wnioskodawczynię dokumentów wynika, że K. S. jest córką J. S. i I. S. (jak wynika z odpisu aktu urodzenia). Wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] października 2003 r., sygn. akt [...] C [...] został orzeczony rozwód związku małżeńskiego pomiędzy J. S. a I. S. Wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnią K. S. powierzono matce I. S. i ją też obciążono kosztami utrzymania małoletniej. Wobec powyższego – zdaniem organu – brak jest jakichkolwiek dowodów wskazujących na to, że J. S. nie jest ojcem małoletniej K. S. oraz, że inny mężczyzna był jej biologicznym ojcem. Wprawdzie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie podważa, że biologicznym ojcem dziecka nie jest były mąż I. S., jednakże na powyższe okoliczności nie zostały przedstawione w sprawie żadne dokumenty. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła I. S. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała podnoszony już wcześniej argument, że J. S. nie jest biologicznym ojcem K.S. Jednakże skarżąca nie przeprowadzała postępowania o zaprzeczenie ojcostwa. Zdaniem skarżącej organy nie przeprowadziły na tę okoliczność żadnego postępowania dowodowego, choćby przesłuchania świadków, a przeanalizowały tylko dokumenty. Ostatecznie skarżąca wniosła o zmianę decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi oraz podtrzymało argumentację zawartą w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kontrola sądowoadministracyjna aktów lub czynności organów administracji publicznej w zakresie ich zgodności z prawem sprowadza się do wyjaśnienia w toku rozpoznawania sprawy, czy organy administracji nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji. Stosownie natomiast do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga złożona w przedmiotowej sprawie nie może zostać uwzględniona ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W rozpoznawanej sprawie koniecznym jest ustalenie prawidłowej wykładni przepisu art.7 ust.5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. 228, poz.2255 ze zm.). Zgodnie z treścią w/w art. zasiłek rodzinny nie przysługuje, jeżeli osobie samotnie wychowującej dziecko nie zostało zasądzone świadczenie alimentacyjne na rzecz dziecka od drugiego z rodziców dziecka, chyba, że drugi z rodziców dziecka nie żyje, ojciec dziecka jest nieznany lub powództwo o ustalenie świadczenia alimentacyjnego od drugiego z rodziców zostało oddalone. Ustawodawca precyzyjnie określił przypadki, w których osobie samotnie wychowującej dziecko nie przysługuje zasiłek rodzinny, nie wprowadzając żadnych odstępstw. I. S. jest osobą samotnie wychowującą dziecko, stosownie bowiem do treści art. 3 ust.17 ustawy o świadczeniach rodzinnych taką osobą jest osoba rozwiedziona. Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów wynika jednoznacznie, że ojcem K. S. jest J. S. (odpis skrócony aktu urodzenia k.3 akt administracyjnych), zaś z wyroku rozwodowego wydanego w dniu [...] października 2003 r. przez Sąd Okręgowy w W., [...] Wydział [...], sygn. akt [...] C [...] (k.14) nie wynika, aby powództwo o alimenty od ojca dziecka zostało oddalone. Ojciec dziecka żyje i jest znany. W sprawie niniejszej nie został spełniony podstawowy warunek, bowiem osobie samotnie wychowującej dziecko nie zostało zasądzone świadczenie alimentacyjne na rzecz dziecka od drugiego z rodziców dziecka. Odnosząc się do argumentacji zawartej w skardze, podkreślić należy, że skarżąca sama przyznaje i nie kwestionuje faktu, że córka K. urodzona została w czasie małżeństwa z R. S. i on wpisany jest jako ojciec w akcie urodzenia, a skarżąca – jak wskazuje - "nie zaprzątała sobie głowy założeniem w przepisowym terminie sprawy o zaprzeczenie ojcostwa". Przyznaje również, że nie występowała o zasądzenie alimentów na rzecz córki K. od R. S. Pozostałe okoliczności, które opisuje skarżąca nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym. Wskazany przez skarżącą zarzut, że organy nie przeprowadziły postępowania dowodowego na te okoliczności jest chybiony. Sprawy dotyczące zaprzeczenia ojcostwa są rozpoznawane przez Sądy Rejonowe, Wydział Rodzinny i Nieletnich i tylko wyrok sądowy miałby znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, na nie przesłuchiwanie świadków na te okoliczności. Do dnia wydania decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] tj. [...] grudnia 2005 r. skarżąca nie legitymowała się żadnym wyrokiem, który zmieniałby jej sytuację. Na marginesie wskazać należy, że przyznawanie zasiłków rodzinnych nie zależy od uznania organu administracji, a uzależnione jest od spełnienia warunków określonych ustawą z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych i nie jest możliwe przyznanie zasiłku, gdy warunki te nie są spełnione. Analiza akt postępowania administracyjnego i wydana w tej sprawie decyzja wskazuje, że organy administracji publicznej prowadząc postępowanie w sposób właściwy zastosowały przepisy procedury administracyjnej, jak również przepisy prawa materialnego. Mając powyższe na względzie Sąd działając na podstawie przepisów art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.