I SA/Wa 538/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Województwa [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Województwa [...] na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [..] stycznia 2013 r., nr [...] Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] orzekającą o ustaleniu odszkodowania w wysokości [...] zł na rzecz K.M. i H.M. z tytułu przejęcia na rzecz Województwa [...] prawa własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha, położonej w obrębie B., w gminie G., przeznaczonej pod rozbudowę drogi wojewódzkiej nr [...] na odcinku od km [...] do km [...] i od km [...] do km [...] na odcinku [...] oraz zobowiązującą Zarząd Województwa [...] do wypłaty ustalonego odszkodowania w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna. Pismem z dnia 14 lutego 2013 r. Województwo [...], reprezentowane przez r. pr. T.C., wniosło, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, zawierając w niej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że odszkodowanie zostało ustalone w niniejszej sprawie jako niesłuszne, gdyż uwzględnia w wysokości odszkodowania wartość istniejącego zjazdu. Zdaniem pełnomocnika skarżącego odzyskanie wartości naniesień w postaci wartości zjazdu jest nieodwracalne z uwagi na obowiązek odtworzenia zjazdu co spowoduje, że na skutek wadliwości decyzji może dojść do szkody w majątku zobowiązanego do wypłaty odszkodowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) powołana dalej: "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści tego przepisu wynika więc, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest istniejące realne niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Celem omawianej instytucji jest zatem ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika także, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Zadaniem Sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za uwzględnieniem jej wniosku. Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest bezzasadny. Strona nie wykazała, zdaniem Sądu, aby wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować miało wyrządzeniem znacznej szkody lub trudnymi do odwrócenia skutkami. Wypłata odszkodowania, jak każde świadczenie finansowe, jest bowiem ze swej istoty czynnością "odwracalną" i w każdym czasie można dokonać zwrotu wypłaconego odszkodowania. Wskazać ponadto należy, że skarżący nie wykazał, aby wypłata przedmiotowego odszkodowania zagroziła w jakikolwiek sposób budżetowi Województwa. Wskazał jedynie, że wiąże się to ze szkodą, nie konkretyzując tej szkody w żaden sposób. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.