I SA/Wa 540/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi G. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji postanawia odmówić przyznania G. R. prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Wnioskiem - złożonym na urzędowym formularzu - z dnia 28 maja 2010 r. G. R. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w związku ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji. We wniosku skarżący podał, że [...] i nie posiada dochodów. Ujawnił ponadto, iż zwracał się do Ośrodka Pomocy Społecznej o przyznanie zasiłku, ale uzyskał odmowę. Jednocześnie wskazał na fakt dysponowania środkami pieniężnymi w wysokości [...] zł zgromadzonymi na lokacie w banku. Dodatkowo z wywiadu środowiskowego znajdującego się w aktach administracyjnych wynika, że wnioskodawca posiada własne środki finansowe w kwocie [...] zł pochodzące z [...]. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się ponadto oświadczenie wnioskodawcy o posiadaniu kwoty [...] zł zdeponowanej na lokacie terminowej w [...]. Powyższy wniosek został rozpoznany – wydanym przez referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - postanowieniem z dnia 9 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 540/10, którym odmówiono przyznania G. R. pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Ponadto w uzasadnieniu orzeczenia wskazano na treść art. 239 pkt 1 lit a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), stosownie do której nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu w sprawie z zakresu pomocy społecznej. Tym samym skoro G. R. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych referendarz sądowy wskazał, iż nie rozpoznawał tej części wniosku o przyznanie prawa pomocy. Postanowienie powyższe zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 18 czerwca 2010 r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru. W dniu 24 czerwca 2010 r. G. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw na to postanowienie. W sprzeciwie podał, że zdeponował na rachunku bankowym [...] zł., które są przeznaczone na [...]. Innych źródeł przychodu nie posiada. Sygn. akt I SA/Wa 540/10 Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Prawo pomocy zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) może być przyznane osobie fizycznej na jej wniosek. Stosownie do art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, natomiast w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 §1, §2 i § 3 ustawy). Odnosząc się do żądania G. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata stwierdzić należy, że brak jest podstaw do jego uwzględnienia z uwagi na ujawnione przez stronę oszczędności. Instytucja prawa pomocy przewidziana ww. przepisami stanowi pomoc państwa dla osób, które znajdują się w trudnej sytuacji materialnej. Natomiast fakt posiadania przez skarżącego oszczędności w wysokości [...] zł nie daje podstawy aby uznać, iż G. R. znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej go do przyznania mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Natomiast odnosząc się do części wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów zauważyć należy, iż stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit a powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, strona skarżąca działanie organu w Sygn. akt I SA/Wa 540/10 sprawie z zakresu pomocy społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem przedmiotem zaskarżenia jest decyzja dotycząca wypłaty zasiłku stałego. Tym samym skoro G. R. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych Sąd nie rozpoznawał tej części wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.