I SA/Wa 541/12
PostanowienieWSA w Warszawie2013-02-14
Skład orzekający: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu, który sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej po wydaniu wyroku przez sąd administracyjny, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej, czy też 75% tej stawki, jeśli nie prowadził sprawy w drugiej instancji?Ratio decidendi
Sąd uznał, że sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku sądu administracyjnego nie jest równoznaczne z prowadzeniem sprawy w drugiej instancji. W związku z tym, radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej określonej w przepisach, powiększone o podatek VAT i udokumentowane wydatki, a nie 75% tej stawki.Stan faktyczny
Radca prawny R. F. został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego W. K. w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Po wydaniu przez Sąd wyroku, pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Następnie skierował do Sądu wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Referendarz sądowy przyznał wynagrodzenie, od którego radca prawny wniósł sprzeciw, kwestionując podstawę prawną i wysokość przyznanego wynagrodzenia.Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego R. F. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 zł, w tym 27,60 zł tytułem podatku VAT oraz 7,60 zł tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego R. F. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu podania postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego R. F. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych oraz kwotę 7,60 (siedem 60/100) złotych tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków.
W następstwie postanowienia wydanego przez referendarza sądowego z dnia 18 maja 2012 r., (k- 14) radca prawny K. N. została wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego W. K. W toku postępowania sądowego do akt sprawy wpłynęło pismo Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. w którym poinformowano, że radca prawny K. N. została zwolniona z obowiązku świadczenia pomocy prawnej z urzędu, a nowym pełnomocnikiem wyznaczony został radca prawny R. F. Skutkiem powyższego nowy pełnomocnik skierował do Sądu wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (k- 56) informując, że koszty te nie zostały uiszczone przez skarżącego ani całości ani w części.
Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2013 r., doręczonym w dniu [...] stycznia 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego R. F. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych oraz kwotę 7,60 (siedem 60/100) tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków.
Od postanowienia z dnia 22 stycznia 2013 r. radca prawny wniósł w dniu 6 lutego 2013 r. sprzeciw podnosząc, że referendarz sądowy wskazał nieprawidłową podstawę prawną postanowienia z dnia 22 stycznia 2013 r. oraz sprawa tocząca się pod sygnaturą akt I SA/Wa 541/12 nie była prowadzona w drugiej instancji przez tego samego radcę prawnego.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 8-10, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia.
Zgodnie z treścią art. 260 zdanie 1 p.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że sprzeciw od postanowienia z dnia 22 stycznia 2013 r. został wniesiony w terminie, nadto zawiera obszerne uzasadnienie.
W myśl art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Oznacza to uprawnienie i obowiązek ustalenia, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona.
W niniejszej sprawie okoliczność udzielenia pomocy prawnej została potwierdzona poprzez złożenie odpisu opinii wraz z dowodem jej przesłania na adres skarżącego oraz Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...].
Stosownie zaś do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustawionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), zwanego dalej – "rozporządzeniem", stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Dodatkowo pełnomocnik z urzędu domagając się podwyższonego wynagrodzenia za czynności wykonane w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu powinien swój wniosek uzasadnić, przedstawić argumenty świadczące o takim nakładzie pracy oraz charakterze sprawy, które usprawiedliwiałyby podwyższenie stawki przyznanego wynagrodzenia (vide: S. Babiarz i inni, Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2009, s. 361).
W niniejszej sprawie radca prawny R. F., na skutek zmiany pełnomocnika w toku postępowania reprezentował skarżącego po wydaniu przez Sąd wyroku z dnia 17 października 2012 r. Na tym etapie postępowania pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 17 października 2012 r. Powyższe uzasadnia zasądzenie skarżącemu kosztów w wysokości 50 % tej stawki o której mowa w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "b" powiększonej o podatek VAT. Ponadto doliczeniu podlegają również wydatki poniesione przez pełnomocnika udokumentowane w piśmie z dnia [...] stycznia 2013 r. (k-63).
Z tych względów, uznano, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 120 zł, podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług w oparciu o art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578 ze zm.) w zw. z powołanym § 2 ust. 3 rozporządzenia oraz kwotę 7,60 zł tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków.
Sąd zwraca uwagę, że sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 17 października 2012 r. nie daje podstaw do zastosowania w przedmiotowej sprawie 75 % ww. stawki (180 zł), gdyż trudno uznać sporządzenie ww. opinii (dokonanie jednej czynności) za prowadzenie sprawy.
Wobec powyższego, na podstawie art. 260 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak sentencji
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło