I SA/Wa 544/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędziowie WSA Dorota Apostolidis (spr.) WSA Joanna Skiba Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi P. [...] Banku [...] S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania. W toku postępowania sądowego w dniu 17 września 2012 r., do akt sprawy wpłynął wniosek [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu oznaczonym niniejszą sygnaturą. Uzasadniając wniosek spółka wskazała, że z uwagi na to, że przedmiotem postępowania jest nieruchomość położona w W. przy ul. [...], składająca się z działek gruntu o numerach ewidencyjnych [...] z obrębu [...], dla której Sąd Rejonowy dla [...], prowadzi księgi wieczyste o nr [...] oraz [...], a Spółka jest użytkownikiem wieczystym ww. nieruchomości wynik sprawy będzie dotyczyć jej interesu prawnego. W kolejnym piśmie z dnia 2 listopada 2012 r., Spółka wyjaśniła jak powstały działki nr [...] z obrębu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje: W myśl art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej p.p.s.a. udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. W ocenie Sądu [..] sp. z o.o. nie wykazała, iż posiada interes prawny uzasadniający uwzględnienie jej wniosku. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że skarga, która zainicjowała niniejsze postępowanie sądowe dotyczy oceny legalności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...], którą organ utrzymał w mocy wcześniejszą decyzję z dnia [...] kwietnia 211 r., nr [...], która z kolei stwierdzała nieważność innej decyzji Kolegium z dnia [...] kwietnia 2001 r. nr [...] jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. W postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] kwietnia 2001 r. organ dokonywał oceny legalności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] marca 1954 r., nr [...], którym odmówiono dawnym właścicielom przyznania prawa własności czasowej do nieruchomości położonej przy ul. [...] pod nazwą [...] hip. nr [...] o powierzchni [...] m2. Zauważyć należy, że materialnoprawną podstawę dla wydania orzeczenia Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] marca 1954 r., stanowiły przepisy dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. nr 50, poz. 279). W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się pogląd, zgodnie z którym stronami postępowania, dla którego materialnoprawną stanowią przepisy dekretu - co ma miejsce w niniejszej sprawie - są osoba wnioskująca o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego oraz osoby, które dysponują tytułem prawnorzeczowym do nieruchomości objętej wnioskiem. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że wniosek dawnych właścicieli nieruchomości o przyznanie prawa własności czasowej złożony do Zarządu Miejskiego w [...], Wydziału [...] dotyczył nieruchomości położonej prze ul. [...] , nr hip. [...]Również w orzeczeniu z dnia [...] marca 1954 r., Prezydium Rady Narodowej w [...] odmówiło przyznania prawa własności czasowej wskazując, że dotyczy to nieruchomości położonej przy ul. [...], oznaczonej nr hip. [...]. Z kolejnego dokumentu jakim jest zaświadczenie Wydziału Hipotecznego Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] lipca 1947 r., nr [...] wynika, że nieruchomość o numerze hipotecznym [...], położona przy ul. [...] "zawiera powierzchnię [...] m2". Wskazać należy, że w wyroku z dnia [...] lipca 1995 r., sygn. akt IV [...], w której kontrolował legalność decyzji dekretowej z dnia [...] marca 1954 roku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w związku z treścią orzeczenia z dnia 1954 r., nastąpiło połączenie przedmiotowej nieruchomości z inną nieruchomością, na skutek czego strona wówczas skarżąca [...] w [...] stała się użytkownikiem wieczystym działki o łącznej powierzchni [...] m2, na której miała zostać zrealizowana inwestycja bankowa. Jednocześnie Sąd pokreślił, że nieruchomość objęta prowadzonym przed nim postępowaniem sądowym ma powierzchnię [...] m2. Z akt sprawy wynika również, że [...] nabyła prawo użytkowania wieczystego przedmiotowego gruntu objętego KW nr [...] to jest działki o numerach [...] z obrębu [...]. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2005 r., sygn. akt I SA 1719/03). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie [...] z o.o. nie wykazała, iż posiada aktualnie jakikolwiek tytuł prawny do dawnej nieruchomości hipotecznej położonej przy ul. [...] pod nazwą [...] hip. nr [...] o powierzchni [...] m2. Z akt administracyjnych sprawy, a w szczególności ze szkicu nieruchomości wykonanego na podstawie mapy [...] oraz z rejestru pomiarowego sporządzonego w [..] Przedsiębiorstwie [...] wynika, że dawna nieruchomość o powierzchni [...] m2, objęta księgą hipoteczną pod nazwą [...] hip. nr [...] składała się z działek o numerach [..] i [...]. Natomiast z nadesłanych przez wnioskodawcę wyjaśnień i dokumentów, a w szczególności z pisma z dnia 2 listopada 2012 r. wynika, że działki gruntu o numerach ewidencyjnych [...] z obrębu [...], przed podziałem objęte były historycznymi księgami wieczystymi nr [...] part. [...], [...] oraz [...]. A zatem nie pozostawały w obszarze nieruchomości, której dotyczy niniejsze postępowanie sądowe. Przedstawione okoliczności wskazują zatem, że [...] sp. z o.o. nie posiada interesu prawnego w uczestniczeniu w charakterze strony w niniejszym postępowaniu sądowym. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.