I SA/Wa 545/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łukaszewska-Macioch Sędziowie WSA Elżbieta Lenart WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Protokolant Emilia Rutkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia rodzinnego postanawia odrzucić skargę. I SA/Wa 545/05 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa w związku z art. 157 § 1 i § 2 kpa stwierdziło nieważność decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] października 2004 r., nr [...] przyznającej A. B. zamieszkałej P., gm. S. zasiłek rodzinny w wysokości 43 zł miesięcznie w okresie od dnia 1 października 2004 r. do 31 maja 2005 r. oraz dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka w wysokości 280 zł w okresie od 1 października 2004 r. do 31 grudnia 2004 r. W uzasadnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny i prawny sprawy: Decyzją z dnia [...] października 2004 r. Wójt Gminy S. działający przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. przyznał A. B., po rozpatrzeniu jej wniosku z dnia [...] września 2004 r. zasiłek rodzinny i dodatek do tego zasiłku w wysokości i na okres podany wyżej. Podstawę prawną tej decyzji stanowił art. 6 ust. 1 pkt 3, art. 43 oraz art. 70a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.) W dniu [...] grudnia 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wszczęło z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności powyższej decyzji. Ze złożonego przez A. B. wniosku wynika bowiem, że jest ona studentką IV roku studiów dziennych Uniwersytetu [...] w O. i do dnia 30 września 2004 r. pobierała świadczenie z funduszu alimentacyjnego w kwocie 400 zł. Do wniosku został doręczony wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia [...] kwietnia 2003 r. podwyższający alimenty zasądzone w dniu [...] października 2001 r. od jej ojca Z. B. oraz postanowienie Sądu Rejonowego w S. z dnia [...] lipca 2004 r., sygn. akt [...] o umorzeniu postępowania w sprawie z powództwa A. B. przeciwko M. B. o alimenty, z powodu zawarcia przez strony ugody, na mocy której M. B. zobowiązała się płacić dobrowolnie na rzecz córki A. B. alimenty w wysokości 400 zł miesięcznie. Zdaniem organu A. B. nie spełniała przesłanek wynikających z treści art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych z dnia 28 listopada 2003 r. ponieważ nie posiada na utrzymaniu dziecka ani nie jest opiekunem prawnym lub faktycznym dziecka, a zatem wskazany w podstawie decyzji pierwszoinstancyjnej art. 6 ust. 1 pkt 3 powyższej ustawy nie dawał podstaw do żądanych przez wnioskodawczynię zasiłków. Natomiast na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 3 powyższej ustawy zasiłek rodzinny i dodatki do niego przysługują także osobie uczącej się, pod warunkiem, że nie jest na utrzymaniu rodziców w związku z ich śmiercią lub zasądzeniem od nich alimentów na jej rzecz. Zdaniem organu dokumenty przedłożone przez A. B. świadczą o tym, że nie zostały spełnione przesłanki pozwalające na uznanie jej za "osobę uczącą się", bowiem alimenty na jej rzecz nie zostały zasądzone przez sąd od obojga rodziców, a tylko od ojca. Zdaniem organu ugoda zawarta przed sądem nie jest tożsama z wyrokiem sądu zasądzającym alimenty, a z rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 września 2004 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. Nr 213, poz. 2162) osoba ucząca się powinna do wniosku o zasiłek rodzinny dołączyć kopię odpisu wyroku zasądzającego alimenty, a nie ugody sądowej. W decyzji pouczono A. B. o prawie do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] stycznia 2005 r. A. B. złożyła w dniu [...] lutego 2005 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W jej uzasadnieniu podniosła, że nie znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej. Utrzymuje się sama, studiuje na IV roku i chciałaby móc ukończyć studia, a rodzice się nią nie interesują. Podniosła, że nie zgadza się ze stanowiskiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., z którego wynika, że ugoda sądowa nie jest tożsama z wyrokiem sądu i wniosła o pozytywne rozpatrzenie jej skargi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej odrzucenie. Podniosło, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 w związku z art. 157 § 1 i 2 kpa, jest to więc decyzja w nowej sprawie i podlega weryfikacji w toku instancji. Natomiast skarżąca prawidłowo pouczona nie złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, lecz skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie wyczerpała więc środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie wymagań formalnych skargi, w tym dopuszczalności jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Do warunków dopuszczalności skargi należy wyczerpanie środków zaskarżenia (art. 52 § 1 powyższej ustawy), jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenia sprawy przewidziany w ustawie. Z materiału dokumentacyjnego znajdującego się w aktach sprawy bezspornie wynika, że skarżąca została pouczona o możliwości złożenia do organu w terminie 14 dniu od otrzymania zaskarżonej decyzji wniosku o ponowne rozpatrzenia sprawy, czego nie uczyniła. Niewyczerpanie przez stronę przed wniesieniem skargi sądowej środka zaskarżenia (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) w postępowaniu administracyjnym skutkuje niedopuszczalnością skargi. Mając na uwadze powyższe sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.