I SA/Wa 545/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska (spr.) Sędziowie asesor WSA Sławomir Antoniuk asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Joanna Grzyb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi I. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2002 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] maja 2002 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 7 ust. 2 dekretu z dnia 29 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279), stwierdziło nieważność decyzji Naczelnika [...] z dnia [...] maja 1976 r. nr [...] odmawiającej przyznania dotychczasowym właścicielom prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej w KW nr [...]. Z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy wystąpiła B. C., I. G., E. P. i J. Z. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] września 2002 r. nr [...] stwierdziło uchybienie terminu do złożenia wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że decyzję z dnia [...] maja 2002 r. doręczono B. C., K. i I. G., E. P. oraz J. i Z. Z. w dniu 13 czerwca 2002 r., co wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru decyzji. W dniu 28 czerwca B. C., I. G., E. P. oraz J. Z. złożyli wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie z art. 129 § 2 w związku z art. 127 § 3 k.p.a. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Doręczona decyzja zawierała pouczenie w tym zakresie. Ostatni dzień terminu do złożenia wniosku upłynął 27 czerwca 2002 r., a wnioski złożono 28 czerwca 2002 r. (data stempla pocztowego na kopertach), czyli jeden dzień po terminie. Równocześnie skarżący nie złożyli prośby o przywrócenie terminu (art. 58 k.p.a.). Uchybienie ustawowego terminu do dokonania czynności procesowej powoduje bezskuteczność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, czego następstwem jest ostateczność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydanej w pierwszej instancji. Rozpatrzenie wniosku zgłoszonego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowiłoby rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). W tym stanie rzeczy organ obowiązany był, stosownie do dyspozycji art. 134 w związku z art. 127 § 3 k.p.a. stwierdzić uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie I. G. podała, że istotnie doręczenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2002 r. nastąpiło w dniu 13 czerwca 2002 r., ale doręczenie to było nieprawidłowe, gdyż decyzję doręczono małoletniemu synowi P. G. Takie doręczenie jest nieskuteczne, ponieważ doręczenie za pokwitowaniem powinno nastąpić do rąk dorosłego domownika w przypadku, gdy adresat jest nieobecny w domu. Ten sposób doręczenia spowodował niezawinione niedotrzymanie terminu do złożenia odwołania. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie podnosząc, że skarżąca nie wykazała, że przesyłkę zawierającą decyzję z dnia [...] maja 2002 r. odebrała osoba małoletnia, a zatem, że doręczenie nastąpiło z naruszeniem art. 43 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd uwzględnia skargę i uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie, stwierdza nieważność lub wydanie z naruszeniem prawa tego rozstrzygnięcia jedynie wówczas, gdy uzna, że w sprawie istnieją przesłanki określone w art. 145 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja nie występowała w sprawie niniejszej, w której nie stwierdzono wskazanych w powołanym przepisie przesłanek uzasadniających uwzględnienie skargi. Stosownie do art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Zgodnie natomiast z art. 129 § 2 k.p.a., mającym odpowiednie zastosowanie do terminu złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wniosek taki składa się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] prawidłowo ustaliło, że wniosek ten został złożony po terminie. W takim przypadku organ obowiązany jest wydać postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy). W niniejszej sprawie przepis ten został prawidłowo zastosowany i tym samym zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Skoro skarżąca twierdzi, że uchybienie terminu nastąpiło na skutek nieprawidłowego doręczenia decyzji z dnia [...] maja 2002 r., to mogła - stosownie do art. 59 § 2 k.p.a. - złożyć wniosek o jego przywrócenie powołując podane w skardze okoliczności, a organ gdyby uznał je za uprawdopodobnione przywróciłby termin do złożenia wniosku (art. 58 § 1 i 2 k.p.a.). Przywrócenie terminu następuje na prośbę zainteresowanego. W tym zakresie organ nie może działać z urzędu. Podanych przez skarżącą okoliczności, które miałyby skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia nie można uznać za wystarczające do uwzględnienia skargi. I. G. podając, że decyzję odebrał małoletni syn, nie poparła tego żadnym dowodem, np. aktem jego urodzenia, co pozwoliłoby ustalić, że w dniu odbioru decyzji był on małoletni. Ponadto należy dodać, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, nazwany odwołaniem, sporządzony został, jak wynika z umieszczonej na nim daty w dniu 27 czerwca 2002 r., a więc w ostatnim dniu terminu do jego wniesienia. Tak więc w tej dacie skarżąca wiedziała o decyzji i przy zachowaniu należytej staranności wniosek mógł zostać złożony w terminie. Z powyższych względów Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.