I SA/Wa 548/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu B. P. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (słownie: sto) tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zostało doręczone B. P. w dniu 14 stycznia 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy). Skargę na w/w postanowienie z dnia [...] stycznia 2013 r. B. P. wniósł 26 lutego 2013 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 5 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Stosownie do wskazanych przepisów, termin do wniesienia skargi jest zachowany, gdy skarga zostanie złożona w organie lub wysłana do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni, od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie. Oznacza to, że strona ma 30 dni na oddanie skargi w siedzibie organu, bądź nadanie jej na adres organu za pośrednictwem polskiego urzędu pocztowego. Stosownie do art. 83 § 3 p.p.s.a., data nadanie przesyłki w polskim urzędzie pocztowym jest datą wniesienia skargi do sądu. Art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 stycznia 2013 r. Określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie rozpoczął zatem bieg w dniu 15 stycznia 2013 r., a ostatni jego dzień przypadał na dzień 13 lutego 2013 r. Ponieważ skarga wniesiona została za pośrednictwem organu w dniu 26 lutego 2013 r., Sąd stwierdził, że została ona złożona z uchybieniem ustawowego terminu i podlega odrzuceniu. Wypada jednak jeszcze zauważyć, że organ w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2013 r. błędnie pouczył skarżącego o przysługującym mu prawie do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia, zamiast o skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w terminie 30 dni od daty doręczenia rozstrzygnięcia. Powyższe zostało z urzędu sprostowane, w trybie art. 111 § 1a Kpa, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...], jednak nie ma to wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie natomiast z art. 112 w zw. z art. 126 Kpa, błędne pouczenie w postanowieniu co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący został nieprawidłowo pouczony o możliwości zaskarżenia doręczonego mu postanowienia, a więc, że nie powinien ponosić negatywnych konsekwencji uchybienia terminu, które było efektem zastosowania się do błędnego pouczenia. Zastosowanie jednak przepisu art. 112 Kpa nie może powodować, że błędnie pouczona strona podlegać będzie innym niż pozostali uczestnicy obrotu prawnego rygorom związanym z terminami wnoszenia skarg, odwołań czy też powództw. Wykładnia taka prowadziłaby do niedopuszczalnej sytuacji, w której błędne pouczenie organu wyłączałoby zastosowanie przepisu ustawy. Oznacza to, że art. 112 Kpa stanowi dla błędnie pouczonej strony gwarancję skutecznego uchylenia się od skutków uchybienia terminu stanowiącego skutek zastosowania się do błędnego pouczenia, ale przy zastosowaniu środków prawnych przewidzianych w danym postępowaniu, pozwalających na uniknięcie negatywnych konsekwencji uchybienia terminu. W przypadku procedury sądowoadministracyjnej środkiem takim jest wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi (art. 86 i 87 p.p.s.a.), który sąd zobowiązany jest uwzględnić stwierdzając, że do uchybienia terminu doszło bez winy strony. Jako brak winy należy zaś ocenić uchybienie terminu do dokonania czynności procesowej, stanowiące skutek działania w zaufaniu do pouczeń organów administracji publicznej. Należy jednak zauważyć, że postępowanie sądowoadministracyjne jest postępowaniem sformalizowanym, a sąd administracyjny nie może rozstrzygnąć wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, jeżeli wniosek taki nie został złożony przez stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2012 r. sygn. akt I OSK 1986/12). Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.