I SA/Wa 552/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. L. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego P. S., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt siedem 20/100) złotych oraz kwotę 11,78 (jedenaście 78/100) złotych tytułem zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pismem z dnia 8 lutego 2013 r. U. L. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość. Następnie w związku z wnioskiem skarżącej o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt 552/13 przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, a w pozostałym zakresie odmówił jej przyznania prawa pomocy. W związku z tym Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] wyznaczyła radcę prawnego P. S. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej. Pismem z dnia 11 czerwca 2013 r. ww. pełnomocnik cofnął skargę oraz wniósł na podstawie art. 250 ppsa o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną w wysokości dwukrotnej stawki minimalnej, określonej w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U z 2013 r., poz. 490) oraz zwrot niezbędnych wydatków (według spisu, który załączył) i oświadczył, że pomoc nie została opłacona w jakiejkolwiek części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W niniejszej sprawie strona skarżącą pismem z dnia 11 czerwca 2013 r. cofnęła skargę, a Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Ponadto, w związku z wnioskiem pełnomocnika skarżącej o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną oraz zwrot niezbędnych wydatków, sąd przyznał kwotę 240 zł tytułem udzielonej pomocy powiększoną o 23% podatku VAT, na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U z 2013 r., poz. 490) za udział pełnomocnika w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, bowiem kwota ta odpowiada nakładowi pracy pełnomocnika i nie wymaga podwyższenia. Ponadto Sąd przyznał zwrot niezbędnych wydatków radcy prawnego zgodnie ze złożonym przez niego oświadczeniem z dnia 11 czerwca 2013 r. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji postanowienia. O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 250 powołanej ustawy.