I SA/Wa 56/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz (spr.) WSA Krystyna Kleiber Protokolant Joanna Kaklin po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta L. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] października 2003 r., nr [...] w przedmiocie nabycia mienia Skarbu Państwa oddala skargę I SA/Wa 56/04 UZASADNIENIE Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2003 r., nr [...] (sprostowaną w dniu [...] sierpnia 2003 r.) na podstawie art. 18 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządach terytorialnych i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze zm.) odmówił stwierdzenia nieodpłatnego nabycia z mocy prawa z dniem 27 maja 1990 r., przez gminę Miasto L. prawa własności nieruchomości Skarbu Państwa położonej w L. przy ul. [...], w obrębie [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako: działka nr [...] o powierzchni [...] m2 w obrębie [...], działka nr [...] o powierzchni [...] m2 w obrębie [...] i działka nr [...] o powierzchni [...] m2 w obrębie [...], działki nr [...] o powierzchni [...] m2 w obrębie [...], uregulowanej w księdze wieczystej KW nr [...], prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla L. w L., opisanej w karcie inwetaryzacyjnej nr [...]. Od decyzji tej wniósł odwołanie Prezydent Miasta L. Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa decyzją z dnia [...] października 2003 r., nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że stosownie do przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. z 1985 r., Nr 14., poz. 742 z późn. zm.) przedsiębiorstwa państwowe, a także inne państwowe jednostki organizacyjne uzyskiwały grunty państwowe w zarząd na podstawie decyzji terenowego organu administracji państwowej lub na podstawie zawartej za zezwoleniem tego organu umowy o przekazaniu nieruchomości pomiędzy państwowymi jednostkami organizacyjnymi. Poza tym po dniu wejścia w życie cytowanej ustawy, to jest 1 sierpnia 1985 r. grunty będące w użytkowaniu państwowych jednostek organizacyjnych przeszły w zarząd tych jednostek (art. 87 ustawy z dnia 10 kwietnia 1985 r.). Na podstawie znajdującej się w aktach decyzji z dnia [...] stycznia 1987 r., nr [...] Urzędu Dzielnicowego L. Wydział Geodezji i Gospodarki Gruntami nie budzi wątpliwości, że działki nr [...] i [...] zostały oddane w odpłatny Zarząd Fabryce [...] "[...]" w L. (pkt. II tej decyzji) oraz, że w pkt. I tej decyzji wygaszone zostało prawo użytkowania tych nieruchomości przez Polski Związek Działkowców. Decyzja ta została utrzymana w mocy znajdującą się w aktach decyzją Zarządu Miasta L. z dnia [...] listopada 1987 r. W tym stanie prawnym nie można uznać za niezgodne ze stanem prawnym stanowiska organu pierwszej instancji zawartego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że tytuł prawny w postaci prawa zarządu do przedmiotowej nieruchomości wykluczał możliwość komunalizacji wyżej wymienionych działek na podstawie art. 5 ust. 1 cytowanej ustawy z dnia 10 maja 1990 r. na rzecz odwołującej się gminy. Analogiczna sytuacja prawna istnieje w stosunku do działki nr [...], która jak wynika z załączonej do akt decyzji nr [...] Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Dzielnicowego L., zmienionej decyzją Urzędu Dzielnicowego L., nr [...] z dnia [...] czerwca 1983 r. (data decyzji podana została omyłkowo, decyzja ta wydana została w dniu [...] czerwca 1985 r.), została przekazana w użytkowanie Wojewódzkiemu Urzędowi Spraw Wewnętrznych w L. Prawo użytkowania stosownie do treści powołanego art. 87 ustawy z dnia 10 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości z dniem 1 sierpnia 1985 r. zostało z mocy prawa przekształcone w prawo zarządu. Ten stan prawny potwierdza nadto znajdująca się w aktach decyzja Urzędu Rejonowego w L. z dnia [...] lipca 1996 r., nr [...] o wygaszeniu z dnia [...] listopada 1996 r. prawa zarządu m.in. do działki nr [...] ustanowionego na rzecz wymienionego organu decyzją nr [...], z dnia [...] czerwca 1983 r. Z uwagi na powyższe okoliczności utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Prezydent Miasta L. domagał się uchylenia decyzji Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] października 2003 r., nr [...] i poprzedzającej ją decyzji pierwszoinstancyjnej. Zdaniem strony skarżącej odmowa komunalizacji z mocy prawa przedmiotowej nieruchomości narusza art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych, bowiem odmowa komunalizacji nie mogła być oparta na powołanych w zaskarżonym rozstrzygnięciu decyzjach Zastępcy Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Dzielnicowego L. z dnia [...] stycznia 1987 r. i [...] listopada 1987 r. dotyczących przekazania gruntów na rzecz Fabryki [...] "[...]". Decyzje te nie mogą stanowić dowodu na istnienie prawa zarządu dla przedsiębiorstwa w dniu 27 maja 1990 r. Mimo, że wymienionymi decyzjami Fabryka zobowiązana została do protokolarnego przejęcia terenu, to fakt taki nie nastąpił. Chociaż stwierdzono likwidację ogrodów działkowych, to zarówno 27 maja 1990 r., jak i obecnie na działkach nr [...] i nr [...] istnieją one nadal. Właściwy organ winien wszcząć z urzędu na podstawie art. 162 § 1 pkt 2 kpa postępowanie mające na celu stwierdzenie wygaśnięcia wskazanych decyzji, ponieważ tego nie uczynił Gmina L. wystąpiła w dniu [...] stycznia 2004 r. ze stosownym wnioskiem. Postępowanie w tej sprawie stanowi zagadnienie wstępne dla procesu komunalizacji opisanych gruntów, stąd organy pierwszej i drugiej instancji powinny na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa zawiesić postępowanie w sprawie niniejszej do czasu rozstrzygnięcia wniosku Gminy. Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa w odpowiedzi na skargę wnosiła o jej oddalenie. Podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podkreślono, że powołane w skardze decyzje administracyjne stanowią dowód na okoliczność, że nieruchomość przy ul. [...] w L. nie należała według stanu prawnego na dzień 27 maja 1990 r. do terenowego organu administracji publicznej stopnia podstawowego. Pełnomocnik Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. wnosił o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Sąd uwzględnia skargę i uchyla zaskarżoną decyzję, stwierdza jej nieważność lub wydanie decyzji z naruszeniem prawa jedynie wówczas, gdy uzna, że w sprawie istnieją przesłanki określone w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Taka sytuacja nie występowała w sprawie niniejszej, w której nie stwierdzono wskazanych w powołanym przepisie przesłanek uzasadniających uwzględnienie skargi. Zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja pierwszoinstancyjna są zgodne z prawem. Ustalenia dokonane w postępowaniu administracyjnym znajdują oparcie w materiale zgromadzonym w aktach sprawy, postępowanie przeprowadzone zostało z zachowaniem reguł określonym w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego. Uzasadnienie decyzji spełnia wymogi zawarte w art. 107 § 3 kpa. Odnosząc się do zarzutów skargi na wstępnie zważyć trzeba, że chociaż zaskarżona w niej została decyzja Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] października 2003 r., nr [...] w całości, to z uzasadnienia skargi wynika, że Prezydent Miasta L. kwestionuje powołaną decyzję jedynie w odniesieniu do działek nr [...] i [...], bowiem tych działek dotyczą wskazane przez skarżącego decyzje z dnia [...] stycznia 1987 r. i [...] listopada 1987 r., orzekające o wygaśnięciu z dniem [...] marca 1987 r. prawa użytkowania przez Polski Związek Działkowców -Wojewódzki Zarząd w [...] m.in. działek [...] i [...] i oddaniu opisanych tam gruntów w zarząd Fabryce [...] "[...]" w L. na czas nieokreślony. Ostateczna decyzja Zastępcy Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta L. z dnia [...] listopada 1987 r., nr [...] i utrzymana nią w mocy decyzja Zastępcy Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Dzielnicowego L. z dnia [...] stycznia 1987 r., nr [...], które regulują omawiane kwestie pozostają nadal w obrocie prawnym. Podniesiona w skardze okoliczność, że Prezydent Miasta L. wystąpił w dniu [...] stycznia 2004 r. do Wojewody [...] z wnioskiem o stwierdzenie - na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 kpa - wygaśnięcia tych decyzji w zakresie dotyczącym działek nr [...] i [...] nie mogła mieć wpływu na ocenę pod względem zgodności z prawem wydanych przed tą datą decyzji administracyjnych. Z powyższych względów na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi orzeczono jak sentencji wyroku.