I SA/Wa 571/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi B. R. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 1999 r., sygn. akt IV SA 1887/97 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] sierpnia 1997 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 września 1999 r. o sygn. akt IV SA 1887/97, po rozpoznaniu skargi J. S., oddalił skargę na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] sierpnia 1997 r., nr [...]. W dniu 14 kwietnia 2008 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga B. R. (następcy prawnego J. S.) o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyżej wskazanym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zarządzeniem z dnia 22 kwietnia 2008 r. wezwano skarżącą do wskazania podstawy wznowienia postępowania i jej uzasadnienia, przytoczenia okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi przez podanie kiedy strona dowiedziała się o podstawie wznowienia skargi oraz określenie żądania skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie pismem z dnia 2 maja 2008 r. skarżąca jako podstawę wznowienia postępowania wskazała art. 145 a § 1 kpa w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 kwietnia 2008 r. o sygn. akt K 6/05 (Dz. U. z 2008 Nr 59, poz 369). Ponadto podniosła, że o podstawie wznowienia postępowania dowiedziała się w dniu 11 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 278 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. W myśl zaś art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Z powołanych regulacji wynika zatem, że warunkiem dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania jest spełnienie dwóch przesłanek - wniesienie skargi w terminie i oparcie na ustawowej podstawie wznowienia. W rozpoznawanej sprawie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w sprawie będącej przedmiotem skargi o wznowienie postępowania, stał się prawomocny w dniu 24 września 1999 r.(art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz. U. Nr 74, poz. 268 ze zm.). Skarga B. R. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego przedmiotowym orzeczeniem wniesiona zaś została osobiście do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dopiero w dniu 14 kwietnia 2008 r., a zatem z przekroczeniem terminu określonego w art. 278 p.p.s.a. W tej sytuacji, mając na względzie, że wniesiona skarga o wznowienie postępowania nie opiera się na zarzucie niemożności działania lub nienależytej reprezentacji stwierdzić należy, że podlega ona odrzuceniu. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 280 § 1 w związku z art. 278 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.