I SA/Wa 574/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędziowie Sędzia WSA Daniela Kozłowska Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2010 r. sprawy ze skargi H.G. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę. Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania H.G. z dnia 20 stycznia 2010 r. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...], umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie potwierdzenia H.G. prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...]. Przedmiotowa decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wnioskiem z dnia 17 grudnia 2008 r. H.G. wystąpiła do Wojewody [...] o wydanie decyzji potwierdzającej prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej przez A. i K.K. oraz H.G. w związku z wojną rozpoczętą w 1939 r. W piśmie z dnia 21 grudnia 2009 r. H.G. oświadczyła, ze "rezygnuje ze starania się o rekompensatę za pozostawione mienie". Wobec powyższego Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...], umorzył postępowanie administracyjne w sprawie potwierdzenia H. G. prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, wskazując w uzasadnieniu decyzji, ze postępowanie stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu stosownie do art. 105 § 1 kpa. W dniu 20 stycznia 2010 r. H.G. złożyła odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. Po rozpatrzeniu dowołania Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...]. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wskazał, ze pismem z dnia 21 grudnia 2009 r. H.G. zrezygnowała, ze starania się o rekompensatę za pozostawione mienie poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej z uwagi na zły stan zdrowia oraz podeszły wiek. Uprawniało to organ I instancji do uznania, że H.G. wycofała swój wniosek o potwierdzenie prawa do rekompensaty. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że postępowanie w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty jest postępowaniem prowadzonym na wniosek strony. W ocenie organu odwoławczego gdy strona postępowania wycofa wniosek o potwierdzenie prawa do rekompensaty brak jest podstaw do merytorycznego rozpatrzenia sprawy, a zatem organ I instancji prawidłowo uznał postępowanie za bezprzedmiotowe i w konsekwencji wydał decyzję o jego umorzeniu. Skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego złożyła Z.G. W uzasadnieniu skargi stwierdziła, że popełniła błąd rezygnując w piśmie z dnia 21 grudnia 2009 r. z ubiegania się o rekompensatę za mienie pozostawione poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Chciałby uzyskać rekompensatę, która byłaby historyczną pamiątką dla wnuków. W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa wnosił o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentacje przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego i ocena podniesionych przez stronę skarżącą zarzutów prowadzą do przekonania, że skarga nie jest zasadna. Stosownie do art. 105. § 1. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. W piśmie z dnia 21 grudnia 2009 r. skarżąca H.G. jednoznacznie oświadczyła, ze rezygnuje ze starania się o rekompensatę za pozostawione mienie. Organ administracji publicznej prawidłowo ocenił iż takie oświadczenie jest równoznaczne z cofnięciem wniosku. Tym samym, z uwagi na brak podstaw do merytorycznego rozpoznania sprawy z uwagi na to, ze postępowanie w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty jest postępowaniem prowadzonym na wniosek strony, organ prawidłowo uznał postępowanie z bezprzedmiotowe i umorzył postępowanie. Mając na uwadze powyższą argumentację, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).