I SA/Wa 578/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szymdt Sędziowie: WSA Iwona Maciejuk WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2013 r. sprawy ze skargi K.R. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty oddala skargę. Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...], umarzającą postępowanie w sprawie potwierdzenia K. R. prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez K. R. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, w miejscowości S. Powyższa decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wnioskiem z dnia 29 grudnia 2008 r. K. R. wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o przyznanie rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, jednocześnie składając wniosek o zawieszenie powyższego postępowania . Postanowieniem z dnia [...] października 2008 r. Wojewoda [...] zawiesił na podstawie art. 98 § 1 kpa postępowanie o potwierdzenie prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami państwa polskiego. Uzasadnienie postanowienia zawierało informuję , że zgodnie z art. 98 § 2 kpa, jeżeli w okresie 3 lat daty zawieszenia postępowania żadna ze stron nie zwróci się o podjęcie postępowania - żądanie wszczęcia postępowania uważa się za wycofane. Postanowienie to nie zostało zaskarżone. Decyzją z dnia [...] grudnia 2012 Wojewoda [...] umorzył zawieszone postępowanie w sprawie potwierdzenia K.R. prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez K. R. (ojca ) nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczpospolitej Polskiej, w miejscowości S. Na powyższą decyzję K. R. złożył w terminie odwołanie. Decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] Minister Skarbu Państwa utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. W uzasadnieniu organ wskazał, iż od dnia zawieszenia postępowania na wniosek strony tj. od dnia 23 października 2009 r. ( data doręczenia decyzji z dnia [...] października 2009 r. ) do 23 października 2012 r. nie wpłynął wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania . W takim stanie rzeczy organ uznał, iż umorzenie zawieszonego na wniosek K. R. postępowania wywołuje taki sam skutek, jak niezłożenie przez niego wniosku o potwierdzenie prawa do rekompensaty za mienie pozostawione poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem Ministra Skarbu Państwa Wojewoda [...] słusznie i w zgodzie ze stanem faktycznym i prawnym umorzył zawieszone postępowanie w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Na powyższą decyzję K. R. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzucił potraktowanie go w sposób krzywdzący przez organ. Skarżący podał, że z powodu wieku trudno mu dopilnować wszystkich terminów prawnych. W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. , poz. 270 ze zm.). Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa. Zgodnie z art. 98 § 1 kpa organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Jeżeli w okresie 3 lat od daty zawieszenia postępowania żadna ze stron nie zwróci się o podjęcie postępowania, żądanie wszczęcia postępowania uważa się za wycofane (§ 2 art. 98 kpa). Natomiast zgodnie z art. 105 § 1 kpa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Kwestie rekompensat za mienie zabużańskie reguluje ustawa z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Na podstawie art. 9 ww. ustawy, organem wyższego stopnia w sprawach dotyczących potwierdzenia prawa do rekompensaty jest minister właściwy do spraw Skarbu Państwa. Oznacza to, że Minister Skarbu Państwa jest m.in. organem właściwym w sprawie rozpatrzenia odwołania od decyzji wojewody wydanej w toku postępowania o potwierdzenie prawa do rekompensaty. Jak wynika z akt sprawy postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. Wojewoda [...] zawiesił na podstawie art. 98 § 1 kpa - postępowanie o potwierdzenie prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami państwa polskiego, w związku z wystąpieniem o to przez K. R. wnioskiem z dnia 24 czerwca 2009 r. Jednocześnie Wojewoda [...] pouczył K. R., że, zgodnie z art. 98 § 2 kpa, jeżeli w okresie 3 lat od daty zawieszenia postępowania nie zwróci się o podjęcie postępowania, żądanie wszczęcia postępowania będzie się uważać za wycofane. Od dnia zawieszenia postępowania tj. od dnia [...] października 2009 r. do dnia wydania decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r. minęło ponad 3 lata. Ponadto należy wskazać, iż Wojewoda [...] nie miał obowiązku informować strony o kończącym się terminie na podjęcie zawieszonego postępowania, bowiem strona została poinformowana o tym w postanowieniu z dnia [...] października 2009 r., zawieszającym postępowanie. Wskazać ponadto należy, iż umorzenie zawieszonego na wniosek skarżącego postępowania wywołuje taki sam skutek, jak niezłożenie przez niego wniosku o potwierdzenie prawa do rekompensaty za mienie pozostawione poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej - na co również zwrócił uwagę organ drugiej instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ administracji publicznej podejmuje zawieszone na żądanie strony postępowanie, jeżeli zwróci się o to strona. W przypadku gdy w okresie trzech lat od daty zawieszenia postępowania żadna ze stron nie zwróci się o podjęcie postępowania, żądanie wszczęcia postępowania uważa się za wycofane. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż zarzuty skarżącego dotyczące zaskarżonej decyzji, wydanej przez Ministra Skarbu Państwa są bezpodstawne. W ocenie Sądu organy postąpiły prawidłowo umarzając postępowanie w sprawie o potwierdzenie prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zmianami) orzekł jak w sentencji.