I SA/Wa 58/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: - Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. L., J. S. i J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie opinii w sprawie podziału nieruchomości postanawia -odrzucić skargę- W dniu 5 grudnia 2012 r. W. L., J. S. i J. P. wnieśli bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2012 r. nr [...]. Postanowieniem tym organ utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie opinii w sprawie podziału nieruchomości. W dniu 10 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał przedmiotową skargę Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [... (pismo z dnia 7 grudnia 2012 r. sygn. akt I KO 272/12). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 53 § 1 powołanej ustawy, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżone postanowienie zawiera prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Organ wskazał bowiem, że skargę należy wnieść za jego pośrednictwem w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia. Postanowienie doręczone zostało skarżącym w dniu 6 listopada 2012 r., a zatem termin 30-dniowy od tej daty upływał w dniu 6 grudnia 2012 r. Skarżący nadali wprawdzie skargę w placówce pocztowej w dniu 5 grudnia 2012 r., jednakże, niezgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonym postanowieniu, skierowali ją bezpośrednio do Sądu. W myśl art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r., skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 Sygn. akt I SA/Wa 58/13 powołanej ustawy, sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem, jedynie w okresie wskazanym w powołanym wyżej art. 98 ustawy Przepisy wprowadzające (...), wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego skutkowało – w sytuacji, gdy skarga złożona została w terminie 30 dni od daty doręczenia zaskarżonej decyzji – przyjęciem, że wniesiono ją we właściwym trybie i z zachowaniem terminu. Od dnia 1 stycznia 2006 r. wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego powoduje, że sąd ten, tak jak w okresie przejściowym, o którym mowa w art. 98 ustawy Przepisy wprowadzające (...), przekazuje skargę organowi administracji publicznej, który wydał zaskarżoną decyzję, czy postanowienie jednakże za datę wniesienia skargi przyjmuje się datę jej przekazania przez Sąd właściwemu organowi. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie bezpośrednio do Sądu przekazana została Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] w dniu [....] grudnia 2012 r. Stwierdzić należy zatem, że skarga wniesiona została z uchybieniem ustawowego terminu i z tego powodu jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 54 § 1 i art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.