I SA/Wa 58/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: - Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z zażalenia W. L., J. S. i J. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 58/13 odrzucające skargę W. L., J. S. i J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie opinii w sprawie podziału nieruchomości postanawia -odrzucić zażalenie- Postanowieniem z dnia 6 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 58/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. L., J. S. i J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie opinii w sprawie podziału nieruchomości. Powodem odrzucenia skargi było wniesienie jej z uchybieniem ustawowego terminu wskazanego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Odpisy nieprawomocnego postanowienia wraz z uzasadnieniem zostały doręczone skarżącym w dniu 15 lutego 2013 r. Postanowienie stało się prawomocne od dnia 19 marca 2013 r. W dniu 4 kwietnia 2013 r. do Sądu przesłane zostało zażalenie z dnia 3 kwietnia 2013 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie z dnia 6 lutego 2013 roku. Zażalenie nie zawierało podpisów skarżących. Pismami z dnia 11 czerwca 2013 r. wezwano skarżących do uzupełnienia braków formalnych w/w pisma poprzez jego podpisanie i jednoznaczne wskazanie, czy pismo to stanowi zażalenie, czy skargę kasacyjną od kwestionowanego postanowienia. Wezwanie z dnia 11 czerwca 2013 r. nie zostało wykonane poprzez podpisanie zażalenia. Pismem z dnia 17 czerwca 2013 r. skarżący wskazali, że wnoszą zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 58/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) od postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna. Zgodnie natomiast z przepisem art. 178 w zw. z art. 197 § 2 powołanej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, jeżeli jest ono niedopuszczalne. Zażalenie wniesione od orzeczenia, od którego służy skarga kasacyjna, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne (v. wydanie II z 2006 r. komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod redakcją: Bogusław Dauter, Bogusław Gruszczyński, Andrzej Kabat i Małgorzata Niezgódka-Medek, str. 464; postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r. sygn. akt FZ 383/04; postanowienia WSA w Warszawie: z dnia 11 czerwca 2008 r. sygn. akt VI SAB/Wa 33/08 oraz z dnia 17 listopada 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 1547/10). W przedmiotowej sprawie skarżący wnieśli zażalenie od postanowienia o odrzuceniu skargi, a więc kończącego postępowanie w sprawie, od którego jako środek odwoławczy służy skarga kasacyjna a nie zażalenie, o czym strony zostały pouczone pismem z dnia 12 lutego 2013 roku. Ponadto wniesione zażalenie, pomimo prawidłowego wezwania z dnia 11 czerwca 2013 r. nie zostało przez skarżących podpisane. Wobec powyższego Sąd uznał przedmiotowe zażalenie za niedopuszczalne. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.