I SA/Wa 589/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: - Sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...]. A. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego z wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] o zatwierdzeniu podziału działek położonych w obrębie geodezyjnym [...], oznaczonych numerami: [...] i [...]. W związku z przedmiotową skargą skarżący wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...], zatwierdzającej podział działek nr [...]i nr [...]. Wskazał, że brak wstrzymania ww. aktów administracyjnych może spowodować dla niego i jego rodzeństwa trudne do odwrócenia skutki prawne i znaczną szkodę. Podział nieruchomości, do których mają prawnie uzasadnione roszczenia, został wprowadzony do księgi wieczystej [...] i [...] oraz w ewidencji gruntów i budynków w Starostwie w [...] i w każdej chwili zaskarżone akty administracyjne mogą zostać wykonane przez zbycie nowo wydzielonych nieruchomości na osoby trzecie. Spowoduje to zmiany podmiotowe w zakresie prawa własności w stosunku do wydzielonych działek, ich powierzchni i przeznaczenia. Zdaniem skarżącego brak wstrzymania zaskarżonych aktów oznaczałby nie tylko sankcjonowanie braku szacunku dla stanowionego prawa przez Wójta Gminy i geodetów, ale też pogłębiałby zagmatwany stan prawny. W opinii skarżącego bezspornym jest, że decyzje Kolegium stanowią błędną wykładnię prawa, a zaskarżone akty zostały wprowadzone do obiegu prawnego z rażącym naruszeniem prawa. Sądy Administracyjne stoją natomiast na straży, aby każdy akt administracyjny niezgodny z prawem został wyeliminowany z obiegu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) i ma on charakter zamknięty. Zgodnie ze zdaniem pierwszym powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wobec powyższego przedmiotem ochrony tymczasowej może być nie tylko zaskarżony akt lecz także inne akty wydane wcześniej, pod warunkiem, że mieszczą się one w granicach tej samej sprawy. Zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy przy tym interpretować na tle art. 3 § 2 w/w ustawy, który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli a także art. 134 i 135 tej ustawy, które regulują zakres sądowej kontroli. Ten ostatni przepis stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Można więc powiedzieć, że granice tej samej sprawy i granice sprawy, której dotyczy skarga zakreślają zbliżone ramy prawne. W związku z tym, zakresem powołanego art. 61 § 3 objęte będą zarówno akty wydane w I instancji jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. W doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych został utrwalony pogląd, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wobec tego nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc kwestia wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. W związku z tym zauważyć trzeba, że w niniejszej sprawie przedmiotem sądowej kontroli jest zaskarżona decyzja umarzająca postępowanie administracyjne - a więc ze swej istoty nie nadająca się do wykonania. Zaskarżona decyzja nie posiada cechy wykonalności, bowiem nie wymaga ona żadnej czynności stron, tj. nie przyznaje stronie, co do zasady, żadnych uprawnień ani nie nakłada na stronę żadnych obowiązków. Zatem charakter skarżonego aktu nie zezwala na zastosowanie w sprawie instytucji wstrzymania wykonania, określonej w art. 61 § 3 powołanej ustawy, wobec czego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało uznać za bezzasadny. Sąd zauważa jednocześnie, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie dokonuje oceny zasadności skargi. Z kolei odnosząc się do wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania powołanej decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2017 r. o zatwierdzeniu podziału działek, należy zauważyć, że skarżący jest właścicielem sąsiednich działek nr [...] i nr [...]. Natomiast – jak wynika z akt sprawy - skarżący nie był właścicielem ani użytkownikiem wieczystym działek nr [...] i nr [...] w chwili wydania powyższej decyzji podziałowej, jak również nie jest nim w stosunku do którejkolwiek z działek wydzielonych z tych działek. Wobec tego a także w związku z uzasadnieniem wniosku o wstrzymanie ww. decyzji podziałowej, nie można uznać, że skarżący wykazał, iż wykonanie tej decyzji w stosunku do jego osoby będzie skutkowało niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczność ta powoduje, że wniosek o wstrzymanie ww. decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nie może zostać uwzględniony. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.