I SA/Wa 592/19

Dnia 5 września 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędziowie Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.) Sędzia WSA Bożena Marciniak po rozpoznaniu 5 września 2019 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi W. G. na postanowienie Wojewody [...] z [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz W. G. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym postanowieniem z [...] lutego 2019 r. nr [...], Wojewoda [...] (dalej jako organ) działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm., dalej jako kpa) stwierdził, że zażalenie złożone przez W. G. (dalej jako skarżąca) na postanowienie Starosty [...] z [...] września 2018 r. nr [...] zostało złożone z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że postanowienie Starosty [...] zostało doręczone skarżącej [...] września 2018 r. (przesyłkę odebrał w jej imieniu W. G.). Termin na wniesienie zażalenia zgodnie z art. 141§ 2 kpa wynosił 7 dni – o czym skarżąca została pouczona – i upływał [...] września 2018 r. Zażalenie zostało złożone przez skarżącą osobiście w Starostwie Powiatowym w S. [...] września 2018 r., a zatem z uchybieniem terminu. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, tj.: 1. art. 134 kpa w zw. z art. 141 § 2 kpa i art. 57 § 5 kpa poprzez stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, podczas gdy zażalenie zostało wniesione w terminie określonym w art. 141 § 2 kpa oraz błędne przyjęcie, że zażalenie zostało wniesione osobiście, podczas gdy zostało nadane przesyłką pocztową poleconą [...] września 2018 r.; 2. art. 107 § 3 kpa poprzez niewskazanie na podstawie jakich dowodów organ uznał, że skarżąca złożyła zażalenie osobiście w Starostwie Powiatowym w S.. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zasądzenie kosztów postępowania oraz o dopuszczenie dowodów z dołączonych do skargi dokumentów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o rozważenie jej zasadności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga jest zasadna. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako ppsa) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Ponadto wskazać należy, że Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą, ale rozstrzyga jedynie w granicach danej sprawy, jak stanowi art. 134 § 1 ppsa. Zgodnie z art. 141 § 2 kpa zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie – od dnia ogłoszenia. Stosownie zaś do brzmienia art. 57 § 1 kpa Jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło, a upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Z akt niniejszej sprawy wynika, że postanowienie z [...] września 2018 r. zostało skutecznie doręczone skarżącej [...] września 2018 r. a zatem termin na wniesienie zażalenia upływał z dniem [...] września 2018 r. Z dokumentów przedstawionych przez skarżącą (kserokopia dowodu nadania przesyłki, wydruk z systemu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej) wynika, że zażalenie na ww. postanowienie zostało przez nią nadane w urzędzie pocztowym [...] września 2019 r., a więc z zachowaniem ustawowego terminu. Wobec powyższego organ niezasadnie przyjął, że w niniejszej sprawie doszło do uchybienia terminu i tym samym zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu. Dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ppsa uchylono zaskarżone postanowienie (pkt 1 sentencji) oraz na podstawie art. 200 ppsa zasądzono zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącej (pkt 2 sentencji).