I SA/Wa 593/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Beata Ziomek(spr.) Protokolant Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2005 r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Pracy "[...]" w W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] lutego 2004 r., nr: [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. decyzją z dnia [...] lutego 2004r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. [...] stwierdzającą u Pani L. K. chorobę zawodową: [...] i [...] pochodzenia zawodowego. W motywach rozstrzygnięcia tej decyzji wskazano, iż L. K. w okresie od czerwca 1968r. do marca 2003r. była zatrudniona na stanowisku [...] w [...] Spółdzielni [...] "[...]" w W. W oparciu o ocenę narażenia zawodowego i orzeczenie lekarskie NR [...] z dnia [...] grudnia 2003r. wystawione przez [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w P. Oddział w W. Dział Diagnostyczno-Konsultacyjny Poradnia Chorób Zawodowych ustalono, że wykonując obowiązki zawodowe w postaci [...] z użyciem [...], [...] i [...] L. K. miała kontakt ze związkami, które były przyczyną rozpoznanego u niej schorzenia. Wykonane w czasie hospitalizacji w Klinice Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy w L. [...] potwierdziły [...] pacjentki na [...] występujące w środowisku pracy takie jak: [...], [...] oraz składnik [...]. Organ administracyjny stwierdził, że [...] znajduje się w wykazie chorób zawodowych stanowiących załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach ( Dz.U. Nr 132, poz. 1115 ). Od decyzji tej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła [...] Spółdzielnia Pracy "[...]" domagając się jej uchylenia. Skarżąca zarzuciła Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu nieudowodnienie, że na stanowisku [...] występują czynniki szkodliwe dla zdrowia poprzez brak wytypowania stosownych czynników w środowisku oraz nieprzeprowadzenie pomiarów tych czynników. Zdaniem skarżącej, w trakcie wizyt lekarskich u lekarza zakładowego nigdy nie stwierdzono, aby L. K. miała kłopoty z [...], [...] i [...]. Po raz pierwszy lekarz przemysłowy stwierdził zmiany [...] w dniu [...] października 2002r. Ponadto, jak twierdzi skarżąca, organ pominął okoliczność, że na posesji L. K. od 10 lat istnieje zakład [...], z którego działalnością mogą wiązać się czynniki szkodliwe dla zdrowia typu [...], [...], substancje szkodliwe zawarte w [...], zaś czynniki takie jak [...], [...] na pewno nie stanowią zagrożenia dla zdrowia. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie przeprowadzona kontrola sądowoadministracyjna takich naruszeń prawa nie wykazała. Stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach ( Dz.U. Nr 132, poz. 1115 ) chorobą zawodową jest choroba ujęta w wykazie, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanymi "narażeniem zawodowym". Pozostaje bezspornym, iż w wykazie chorób zawodowych pod pozycją 18 pkt 1 wymieniono choroby skóry: alergiczne kontaktowe zapalenie skóry. Taka jednostka chorobowa, ze wskazaniem [...] i [...], została rozpoznana u L. K., o czym świadczy orzeczenie lekarskie NR [...] z dnia [...] grudnia 2003r. wystawione przez [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w P. Oddział w W. Natomiast z oceny narażenia zawodowego, wywiadu w środowisku pracy i wyjaśnień zainteresowanej wynika, iż rozpoznana choroba pozostaje w związku ze sposobem wykonywania pracy w Spółdzielni [...] "[...]" w W. Przesłanki w postaci: rozpoznania choroby ujętej w wykazie chorób zawodowych przez upoważnioną placówkę służby zdrowia oraz potwierdzenie związku przyczynowego rozpoznanej choroby z wykonywaną pracą zawodową są wystarczające do stwierdzenia choroby zawodowej. Wbrew zarzutom skarżącej dotyczących braku ustalenia czynników szkodliwych w środowisku pracy i stopnia ich stężenia należy stwierdzić, iż stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 3 cyt. rozporządzenia, przy ocenie narażenia zawodowego w odniesieniu do czynników o działaniu uczulającym ( alergenów ) uwzględnia się rodzaj czynnika i stwierdzenie kontaktu z takim czynnikiem w czasie pracy, jeżeli występował on w środowisku pracy, surowcach, półproduktach lub gotowych wyrobach, bez konieczności określania stężenia tego czynnika. A zatem przeprowadzone przez organ postępowanie wyjaśniające nie naruszało obowiązujących w tym zakresie zasad wynikających z regulacji prawnych. Bez znaczenia również dla oceny prawidłowości wydanej decyzji jest okoliczność istnienia na posesji L. K. zakładu [...], albowiem, co już zostało podniesione, [...] na które jest [...] zainteresowana występują w [...], [...], [...], używanych przez [...] w zakładzie [...], co potwierdziły badania przeprowadzone w Klinice Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy w L. Sąd podzielił argumentację podniesioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, która w pełni znajduje odzwierciedlenie w dotychczasowym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż wystąpienie szkodliwych czynników w środowisku pracy nie musi być zawinione przez pracodawcę lecz wystarczy wystąpienie w środowisku pracy czynnika szkodliwego tylko dla jednego pracownika, z uwagi na jego osobniczą wrażliwość. Fakt wystąpienia choroby zawodowej spowodowanej względami natury biologicznej u konkretnej osoby nie narusza dobrego imienia zakładu, w którym dana osoba była zatrudniona. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.