I SA/Wa 594/09
PostanowienieWSA w Warszawie2009-07-30
Skład orzekający: Gabriela Nowak, Daniela Kozłowska, Maria Tarnowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, uzasadnione wydaniem przez Trybunał Konstytucyjny wyroku w sprawie o sygn. akt K 47/07, czyni skargę bezprzedmiotową i uzasadnia umorzenie postępowania sądowego?Ratio decidendi
Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne na podstawie art. 60 PPSA, ponieważ wydanie przez Trybunał Konstytucyjny wyroku w sprawie o sygn. akt K 47/07, na który powołała się strona skarżąca jako podstawę cofnięcia, uczyniło skargę bezprzedmiotową. W związku z tym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA, sąd orzekł o umorzeniu postępowania sądowego.Stan faktyczny
Gmina Miejska L. złożyła skargę do WSA w Warszawie na postanowienie Wojewody utrzymujące w mocy odmowę zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość. Organ administracji odmówił zawieszenia, uznając, że oczekiwanie na rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego w sprawie zgodności przepisów z Konstytucją RP nie stanowi zagadnienia wstępnego uzasadniającego zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Po skierowaniu sprawy na rozprawę, Gmina Miejska L. cofnęła skargę, powołując się na wydanie przez Trybunał Konstytucyjny wyroku w sprawie o sygn. akt K 47/07, co uczyniło skargę bezprzedmiotową.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie: Sędzia WSA Daniela Kozłowska Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.) Protokolant Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 lipca 2009 r. sprawy ze skargi Gminy Miejskiej L. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r. nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia Prezydenta Miasta L. na postanowienie Starosty L. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę gminną ul. [...] w L. – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu postanowienia Wojewoda [...] podał, że wniosek Prezydenta Miasta L. o zawieszenie postępowania złożony został ze względu na skierowanie przez Gminę L. do Trybunału Konstytucyjnego wniosku o zbadanie zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej ustawy z dnia 13 października1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego. Odmowę zawieszenia postępowania Starosta L. uzasadnił faktem, iż rozstrzygnięcie kwestii konstytucyjności przepisu prawa przez Trybunał Konstytucyjny w zakresie dotyczącym rozpoznawanej sprawy nie jest zagadnieniem wstępnym, które mogłoby uzasadniać zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa.
Na powyższe postanowienie Prezydent Miasta L. złożył zażalenie kwestionując zasadność rozstrzygnięcia organu I instancji.
Wojewoda [...] stwierdził, iż art. 97 § 1 pkt 4 kpa dopuszcza zawieszenie postępowania, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Pod pojęciem zagadnienia wstępnego rozumie się sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Jest to przy tym zagadnienie otwarte, tzn. takie, które nie było przedtem przesądzone na właściwej drodze. Organ musi ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, a zagadnieniem wstępnym. Jeśli związek ten nie występuje, nie jest dopuszczalne zawieszenie postępowania. Przez pojęcie "inny organ lub sąd", w ocenie organu, należy rozumieć organy państwowe powołane do stosowania prawa (orzekające), a nie do stanowienia prawa. Dlatego zawisłość przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawy zgodności ustawy z Konstytucją RP nie powoduje obowiązku zawieszenia postępowania przez organ na mocy przepisu art. 97 § 1 pkt 4 kpa.
Wojewoda [...] powołując się na utrwalone orzecznictwo sądowoadministracyjne wskazał, iż oczekiwanie na przewidywaną zmianę stanu prawnego w zakresie dotyczącym rozpoznawanej sprawy nie jest zagadnieniem wstępnym, które mogłoby uzasadniać zawieszenie postępowania na zasadzie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Złożenie wniosku o zbadanie zgodności z Konstytucją RP przepisu istotnego dla rozstrzygnięcia konkretnej sprawy administracyjnej, w tym przypadku regulacji wyżej powołanego przepisu art. 73 ustawy z dn. 13 października 1998 r. oraz przepisu § 36 ust. 5 rozporządzenia RM z dn. 21 września 2004 r. i zawisłość takiej sprawy przed Trybunałem Konstytucyjnym nie jest równoznaczna z zarzutem, iż jest on niezgodny z Konstytucją. Przewidywane orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego nie stanowi zatem, w ocenie organu, zagadnienia wstępnego, o jakim jest mowa w przepisach art. 97 § 1 pkt 4 kpa.
Jednocześnie[...] stwierdził, iż do czasu wydania rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny, oceniane przepisy są obowiązujące dla organów administracji publicznej. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego oceniające zgodność przepisów prawa z Konstytucją RP może bowiem stanowić podstawę do wznowienia postępowania na podstawie art. 145a kpa, gdy orzeczenie to stwierdza niezgodność tego aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą. Tym samym prawa stron postępowania są chronione przepisem art. 145a kpa, a zatem nie ma podstaw do zawieszania postępowania administracyjnego z tytułu podnoszonego przez skarżącego.
Skargę na postanowienie Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła Gmina Miejska L. zarzucając błędną wykładnię art. 97 § 1 pkt 4 kpa w związku z art. 145a kpa poprzez uznanie, że rozstrzygane przez Trybunał Konstytucyjny kwestie zgodności z Konstytucją RP i przepisami ustaw (w przypadku aktów podustawowych) art. 73 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną oraz § 36 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 marca 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego, które mają stanowić podstawę rozstrzygnięcia w danej sprawie administracyjnej, nie są zagadnieniem wstępnym w rozpatrywanych przez organy administracji publicznej sprawach i że art. 145a kpa wyłącza możliwość zawieszenia w trybie art. 97 § 1 pkt 4 kpa postępowania, prowadzonego w oparciu o przepisy prawa, których zgodność z Konstytucją RP bada Trybunał Konstytucyjny na wniosek uczestnika postępowania – wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę gminną ul. [...] w L.
Po skierowaniu sprawy na rozprawę przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, co nastąpiło zarządzeniem z dnia 29 maja 2009 r., pismem z dnia 9 czerwca 2009 r., które do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło w dniu 19 czerwca 2009 r., Gmina Miejska L. cofnęła skargę i wniosła o umorzenie postępowania, z uwagi na wydanie przez Trybunał Konstytucyjny w dniu 19 maja 2009 r. wyroku w sprawie z wniosku Rady Miasta L., sygn. akt K 47/07, co czyni obecnie, zdaniem strony skarżącej, skargę bezprzedmiotową.
Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.)
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło