I SA/Wa 595/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędzia WSA Przemysław Żmich Protokolant Ewa Czarnota po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2010 r. sprawy ze skargi M. Z. i A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z [...] stycznia 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania A. Ż. i M. Ż. od decyzji Burmistrza K. z [...] września 2009 r. nr [...] odmawiającej przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności dla nieruchomości położonej przy ul. [...] z obrębu [...], utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż [...] maja 1985 r. Naczelnik Miasta i Gminy Karczew decyzją nr [...] orzekł o ustanowieniu użytkowania wieczystego na rzecz [...] nieruchomości mającej urządzoną księgę wieczystą nr KW [...] nr. Ew. [...] o powierzchni [...]m2 z przeznaczeniem pod budowę Warsztatu Rzemieślniczego. W dniu [...] lipca 1985 r. zawarto umowę ustanowienia użytkowania wieczystego (akt notarialny nr rep. A [...]) pomiędzy Skarbem Państwa oraz M. i E. Ż. Obecnie stanowi ona działkę ewidencyjną nr [...]. W dniu [...] września 1992 r. została zawarta umowa sprzedaży prawa użytkowania wieczystego pomiędzy M. i E. Ż. oraz M. i A. Z. nieruchomości oznaczonej nr ew. [...] (akt notarialny nr rep. [...]) W dniu [...] września 1994 r. została zawarta umowa sprzedaży prawa użytkowania wieczystego pomiędzy Z. i T. K. oraz M. i A. Ż. nieruchomości oznaczonej nr ew. [...] (akt notarialny nr rep. [...]). Obecnie stanowi ona działkę ewidencyjną nr [...] obr.[...]. W dniu 5 listopada 1998 r. do Urzędu Miasta i Gminy w K. wpłynął wniosek A. i M. Ż. dotyczący odpłatnego przekształcenia nieruchomości położonej przy ul. [...] nr ew. [...] z obrębu [...]. Decyzją z [...] grudnia 1999 r. Zarząd Miasta i Gminy K. orzekł o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej przy ul. [...] nr ew. [...] z obrębu [...]. A. i M. Ż. wnieśli odwołanie od tej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] maja 2000 r. nr [...] uchyliło decyzję z [...] grudnia 1999 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. Burmistrz K. decyzją z [...] września 2009 r. nr [...] odmówił przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej przy ulicy [...] nr Ew. [...] z obrębu [...]. Odwołanie od tej decyzji złożyli M. i A. Ż. W odwołaniu wskazali, iż postępowanie w sprawie prowadzono w sposób rażąco przewlekły, co uniemożliwiło przekształcenie w trybie przepisów obowiązujących przed 2005 r. Ponadto wskazali na nieprawidłowości co do sprostowania treści księgi wieczystej oraz podnieśli, iż oczywiste omyłki zostały poprawione już po podpisaniu aktu notarialnego. Wskazali również na nieprawidłowości w doręczeniu im zaskarżonej decyzji, które zostało dokonane przez osobę trzecią. Rozpoznając odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wskazało, iż zgodnie z art. 8 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. 05.175.1459): "Do spraw wszczętych na podstawie ustaw, o których mowa w art. 9 i niezakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy niniejszej ustawy". Organ odwoławczy stwierdził, że prawidłowo rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Mimo, iż postępowanie w sprawie było rażąco przewlekłe, to decyzja musiała zostać wydana w oparciu o przepisy obowiązującego prawa. Organ II instancji podkreślił, iż kluczową kwestią było ustalenie czy nieruchomość oddana w użytkowanie wieczyste należy do jednego z rodzajów nieruchomości wskazanych w w art. 1 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości czy też nie. W ocenie Kolegium nie budzi wątpliwości, że działki nr [...] z obrębu [...] nie spełniają wymogów określonych w art. 1 ust. 1 tej ustawy, gdyż zabudowane są budynkami warsztatowymi. Zdaniem organu wskazują na to wypisy z księgi wieczystej, kopie aktów notarialnych przenoszących prawo użytkowania wieczystego. Wynika to również z odwołania. Wobec powyższego nie ma podstaw aby przyjmować, iż od chwili zawarcia umów ustanawiających użytkowanie wieczyste zmienił się sposób wykorzystania nieruchomości. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli M. i A. Ż. Skarżący podnieśli, że wpisy w księdze wieczystej zostały zmienione po 18 latach. Wskazali, że z treści jednego aktu notarialnego wynika, iż chodzi o "niezabudowaną działkę przeznaczoną pod zabudowę domem mieszkalnym", a w drugim słowa: "domu mieszkalnego" zostały skreślone. Skarżący podnieśli, że notariusze przygotowujący akty sprzedaży dysponowali dokumentami z których wynikało, że nieruchomości były przeznaczone pod zabudowę domami mieszkalnymi. Niezrozumiałe dla skarżących jest, dlaczego w aktach notarialnych spisanych przez różnych notariuszy są te same "oczywiste omyłki". Skarżący wykazali zdziwienie, dlaczego władze miasta "stworzyły" strefę przemysłową z sześciu działek o pow. ok. [...] m2 sąsiadujących z działkami, zabudowanymi domami mieszkalnymi. W ocenie skarżących istnieje prawna możliwość przekształcenia prawa użytkowania wieczystego działek w prawo własności. Skarżący wskazali na wieloletnią przewlekłość organów w rozpoznawaniu ich wniosku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie są przepisy ustawy z 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Zgodnie z art. 1 ust. 1 zd. pierwsze tej ustawy, osoby fizyczne będące w dniu wejścia w życie ustawy użytkownikami wieczystymi nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub zabudowanych garażami albo przeznaczonych pod tego rodzaju zabudowę oraz nieruchomości rolnych mogą wystąpić z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego tych nieruchomości w prawo własności. Z brzmienia wyżej przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, że przekształceniu podlegają nieruchomości zabudowane budynkami przeznaczonymi na cele mieszkaniowe lub nieruchomości dotychczas niezabudowane, a przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową. Tymczasem z materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego należało wyprowadzić wniosek, że działki nr [...] zabudowane są obiektami warsztatowymi. Ich budowę rozpoczęto w latach 90–tych ubiegłego wieku. Z treści § 1 aktu notarialnego z 4 września 1992 r. – umowy sprzedaży prawa użytkowania wieczystego zawartej pomiędzy skarżącymi a małżonkami M. i E. Ż. wynika, że ci ostatni rozpoczęli na przedmiotowej działce budowę warsztatu. Wprawdzie słowa "domu mieszkalnego (podpiwniczenie)" zostały wykreślone i napisano "warsztatu fundamenty", przy czym poprawka ta została opisana w akcie przed podpisami stron. Z kolei z treści § 1 aktu notarialnego z [...] września 1994 r. – warunkowej umowy sprzedaży prawa użytkowania wieczystego zawartej przez skarżących z Z. i T. małżonkami K. wynika, że działka nr [...] zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego położona jest na terenie przeznaczonym pod zakłady rzemiosła usługowego i produkcyjnego lub drobnej wytwórczości. Z postanowienia tegoż § 1 wynika również, że w oparciu o pozwolenie na budowę nr [...] z 21 września 1987 r., zbywcy wybudowali podmurówkę pod budynek warsztatowy. Z tych przyczyn nieuprawnione są twierdzenia skargi, że z dokumentów przedstawionych notariuszom wynikało, że działki miały być zabudowane budynkami mieszkalnymi. Twierdzenia powyższe są niezasadne także w świetle dokonanych przez Sąd Wieczystoksięgowy wpisów w księgach wieczystych działek nr [...], gdzie w rubryce "sposób korzystania" znajduje się wpis: "działka gruntu w wieczystym użytkowaniu przeznaczona pod zabudowę [...]" oraz "działka gruntu w wieczystym użytkowaniu przeznaczona pod zabudowę budynkiem warsztatowym". Fakt zabudowy działek budynkami warsztatowymi potwierdza także oświadczenie skarżącej złożone na rozprawie sądowej 27 października 2010 r., z którego wynika, że na obydwu działkach wybudowano dwa budynki warsztatowe, co nastąpiło na podstawie zezwolenia na budowę budynków warsztatowych. Podnoszona w skardze znaczna bezczynność w rozpoznaniu wniosku, aczkolwiek jak najbardziej uzasadniona, jednakże nie ma wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonej decyzji. Słusznie organ wskazał, że pomimo, że wniosek skarżących był złożony w 1998 r., to jednakże wobec treści art. 8 ustawy z 29 lipca 2005 r. do spraw wszczętych a nie zakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy niniejszej ustawy. Zatem, skoro działki nr [...] zabudowane są budynkami warsztatowymi, niedopuszczalne było na podstawie przepisu art. 1 ust. 1 wyżej wskazanej ustawy przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Biorąc pod uwagę wszystkie wyżej podniesione okoliczności, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku z mocy art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.).