I SA/Wa 596/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska Sędziowie WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant referent stażysta Andżelika Abramowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2016 r. sprawy ze skargi T. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z [...] marca 2016 r. nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia T. G., utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta [...] z [...] listopada 2015 r. nr [...] o odmowie wydanie jej zaświadczenia o treści wskazanej w punkcie I pozycje 1-4 wniosku z [...] listopada 2015 r. Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wydane zostało przy następujących ustaleniach stanu faktycznego. W piśmie z [...] listopada 2015 r. T. G. wniosła o wydanie zaświadczenia w którym: potwierdzono by fakt nieprzeprowadzenia z jej udziałem wywiadu środowiskowego w listopadzie 2015 r.; wskazano by wysokość minimum socjalnego na osobę samodzielnie gospodarującą na dzień [...] grudnia 2014 r. i [...] listopada 2015 r.; drogę sądowo administracyjną przysługującą stronie dla ochrony jej interesu prawnego; a także potwierdzono fakt niewydania w dniu [...] listopada 2015 r. korespondencji dotyczącej spraw prowadzonych na wnioski strony składane w miesiącach październik - listopad 2015 r.(pkt I, poz. 1 do 4 wniosku). W efekcie rozpoznania powyższego żądania Prezydent [...] postanowieniem z [...] listopada 2015 r. odmówił wydania zaświadczenia o treści wskazywanej w podaniu. Odwołując się do treści art. 217 § 2 k.p.a. wyjaśniał, że organ ma obowiązek wystawić zaświadczenie w przypadku, gdy urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa lub jeżeli ta przesłanka nie zostanie spełniona, tylko wówczas gdy wnioskodawca wykaże, że w uzyskaniu urzędowego zaświadczenia ma interes prawny. Takiego interesu w swoim żądaniu strona nie wskazywała. Niezależnie od powyższego zwracał uwagę, że zaświadczenie nie przyznaje, nie stwierdza, nie uznaje uprawnień lub obowiązku przyznanego lub potwierdzonego wcześniej w decyzji administracyjnej lub innym indywidualnym akcie prawnym. Na postanowienie to T. G. wniosła zażalenie, w następstwie rozpoznania którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z [...] marca 2016 r. utrzymało postanowienie Prezydenta [...] w mocy. Kolegium podkreślało, że obowiązek wydania zaświadczenia urzędowo potwierdzającego określone fakty lub stan prawny nie może dotyczyć okoliczności, których ustalenie i ocena następują w postepowaniu jurysdykcyjnym w sprawie rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia. Nie jest zatem dopuszczalne by organ właściwy w sprawie indywidulanej rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej potwierdzał poszczególne ustalenia na podstawie prowadzonych dowodów w formie zaświadczenia. Tego rodzaju zaś treści miało by dotyczyć zaświadczenie o nieprzeprowadzeniu wywiadu środowiskowego, który to wywiad jest czynnością wykonywaną w ramach postępowania prowadzonego w oparciu o przepisy ustawy o pomocy społecznej. Wskazanie z kolei wysokości minimum socjalnego oraz przytoczenie przepisów prawa normujących drogę sądowoadministracyjną, nie może być przedmiotem zaświadczenia z tego względu, że zaświadczenie nie może potwierdzać istnienia norm powszechnie obowiązującego prawa. Na powyższe postanowienie T. G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażając w niej niezadowolenie z zajętego przez organ stanowiska. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: skarga jest niezasadna. Postępowanie zakończone powyższym postanowieniem dotyczyło wydania zaświadczenia, którego treścią miałoby być: potwierdzenie nieprzeprowadzenia wywiadu środowiskowego w listopadzie 2015 r.; wskazanie wysokości minimum socjalnego na osobę samodzielnie gospodarującą na dzień [...] grudnia 2014 r. i [...] listopada 2015 r.; drogi sądowo administracyjnej przysługującej stronie dla ochrony jej interesu prawnego; a także potwierdzenie niewydania stronie w dniu [...] listopada 2015 r. korespondencji dotyczącej spraw prowadzonych na jej wnioski składane w miesiącach październik - listopad 2015 r. Kwestie wydawania zaświadczeń uregulowane zostały w Dziale VII Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 217 do 220.). Rozpoczynający ten dział art. 217 stanowi w § 1, że organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie, jeżeli: 1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa; 2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. W doktrynie i orzecznictwie definiuje się zaś zaświadczenie jako czynność polegającą na urzędowym potwierdzeniu w formie pisemnej obiektywnie istniejącego (aktualnie lub w przeszłości) stanu rzeczy, dotyczącego faktów lub prawa, dokonaną przez właściwy organ administracji publicznej. Jest ono tylko przejawem wiedzy, a nie woli organu administracji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 1 lipca 2010 r., sygn. akt II OSK 594/10, Lex nr 597715), dokonywanym w oparciu o posiadane rejestry i ewidencje. Jak podkreśla się przy tym, nie jest dopuszczalne dokonywanie w trybie dotyczącym wydawania zaświadczeń czynienie jakichkolwiek ustaleń faktycznych i ocen prawnych niewynikających z prowadzonej przez organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, przede wszystkim zwrócić należy uwagę, że złożony [...] listopada 2015 r. przez T. G. wniosek mógł być rozważany jedynie na gruncie punktu 2 § 1 art. 217 k.p.a. Żaden bowiem przepis nie wymagał potwierdzenia faktów, do których odnosiło się żądanie. Aby jednak w tym trybie można było uwzględnić wniosek, wnosząca go winna wykazywać interes prawny w uzyskaniu zaświadczenia. Tego zaś niewątpliwie skarżąca formułując żądanie nie konkretyzowała, ograniczając swoje wystąpienie wyłącznie do wskazania treści oczekiwanego zaświadczenia. Już tylko te okoliczności uprawniały organ do negatywnego rozpoznania jej wniosku i odmowy wydania zaświadczenia. Niezależnie jednak od powyższego - jak słusznie zauważało Kolegium – okoliczności, które miałoby być stwierdzone oczekiwanym zaświadczeniem, nie dotyczą faktów lub stanu prawnego, które organ mógłby urzędowo potwierdzić w oparciu o prowadzone rejestry i ewidencje. W istocie wszak strona oczekiwała potwierdzenia okoliczności, które bądź to miały mieć związek z rzekomymi nieprawidłowościami zaistniałymi w toku postępowań administracyjnych w sprawach rozstrzyganych w trybie przepisów ustawy o pomocy społecznej (np. nieprzeprowadzeniem wywiadu środowiskowego, nieudostępnieniem akt), bądź dotyczyły danych, których publikacja i opracowywanie należy do innych niż organ pomocy społecznej podmiotów (tu Instytutu Pracy i Spraw Socjalnych – jeśli chodzi o dane dotyczące tzw. minimum socjalnego), tudzież treści obowiązujących przepisów prawa. Potwierdzanie zaś tych okoliczności nie może się odbywać w ramach procedury przewidzianej w Dziale VII k.p.a. Rację ma przy tym organ odwoławczy, że obowiązek wydania zaświadczenia urzędowo potwierdzającego określone fakty lub stan prawny nie obejmuje okoliczności, których ustalenie i ocena następują w postepowaniu jurysdykcyjnym w sprawie rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia. Zasadnie zatem i w zgodzie zgodnie z prawem Prezydent [...]odmówił wydania zaświadczenia o treści wskazanej w podaniu strony z [...] listopada 2015 r., a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podjęte w tym przedmiocie przez organ pierwszej instancji postanowienie utrzymało w mocy. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.