I SA/Wa 598/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) asesor WSA Iwona Kosińska asesor WSA Tomasz Wykowski Protokolant Maciej Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2007 r. sprawy ze skargi W. S. na postanowienie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia stwierdzającego równoważność dyplomu oddala skargę. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2007r, nr [...] po rozpatrzeniu wniosku W. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] listopada 2006r. nr [...] o odmowie wydania zaświadczenia o uznaniu za równoważny dyplomu o nadaniu tytułu naukowego profesora w dziedzinie [...] ( [...]) wydanego przez [...] Akademię [...] Republice B. z odpowiednim dokumentem o nadaniu tytułu naukowego profesora nauk [...] wydawanym w Rzeczypospolitej Polskiej. W toku postępowania administracyjnego ustalono następujący stan faktyczny: W. S. w dniu [...] września 2006 r. zwrócił się za pośrednictwem Biura Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego o wydanie zaświadczenia potwierdzającego równoważność tytułu naukowego profesora uzyskanego na B. z odpowiednim tytułem naukowym, nadawanym w Rzeczpospolitej Polskiej. Do wniosku załączył dyplom [...] nr [...] wydany [...] lutego 2006 r. przez [...] Akademię [...] w M. (Republika B.), stwierdzający nadanie tytułu naukowego profesora w dziedzinie [...] ([...]). Organ administracji publicznej wskazał, że w zakresie uznawalności wykształcenia w stosunkach z Republiką B. obowiązywały umowy: - Konwencja o wzajemnym uznawaniu równoważności dokumentów ukończenia szkół średnich, szkół średnich zawodowych, i szkół wyższych, a także dokumentów o nadawaniu stopni i tytułów naukowych, sporządzona w Pradze w dniu 7 czerwca 1972 r. (Dz. U. Nr 5 z 1975 r., poz. 28 i 29), - Porozumienie między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich o równoważności dokumentów o wykształceniu, stopniach i tytułach naukowych, wydawanych w PRL i ZSRR, podpisane w Warszawie dnia 10 maja 1974 r. (Dz. U. Nr 4 z 1975 r. poz. 14 i 15). Na skutek wypowiedzenia przez Rzeczpospolitą Polskę, Konwencja o wzajemnym uznawaniu równoważności dokumentów ukończenia szkół średnich, szkół średnich zawodowych, i szkół wyższych, a także dokumentów o nadawaniu stopni i tytułów naukowych sporządzona w Pradze w dniu 7 czerwca 1972 r., utraciła moc obowiązującą w stosunku do Republiki B. w dniu 6 sierpnia 2004 r. Również na skutek wypowiedzenia przez Rzeczpospolitą Polskę Porozumienie o równoważności dokumentów o wykształceniu, stopniach i tytułach naukowych, wydawanych w PRL i ZSRR, podpisane w Warszawie dnia 10 maja 1974 r. utraciło moc obowiązującą w dniu 29 września 2005r. W dniu 12 grudnia 2005 r. weszła w życie Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki B. o uznaniu ekwiwalencji w szkolnictwie wyższym, równoważności stopni naukowych i stopni w zakresie sztuki, sporządzona w Warszawie dnia 28 kwietnia 2005 r. (M. P. z 2006 r., Nr 26, poz. 288). Zakres przedmiotowy Umowy nie obejmuje uznawania równorzędności dokumentów lecz przyznaje jedynie pewne uprawnienia w zakresie kontynuacji kształcenia. Umowa nie reguluje uznawania równorzędności tytułu profesora uzyskanego na B. za równoważny z odpowiednim polskim tytułem. Organ administracji publicznej ustalił, na podstawie informacji udzielonych przez N. G., [...] [...] Wyższej Komisji Atestacyjnej Republiki B., w piśmie z dnia [...] marca 2006 r. że [...] Akademia [...], która wydała dyplom profesora nie posiada uprawnień do wydawania dyplomów (atestatów) o wzorze państwowym o nadaniu tytułu naukowego profesora. Jedyną instytucją na B. posiadającą prawo wydawania atestatu profesora jest Wyższa Komisja Atestacyjna Republiki B. (dawniej Wyższy Komitet Atestacyjny B.), której kompetencje określone zostały w Regulaminie Wyższej Komisji Atestacyjnej Republiki B., zatwierdzonym Dekretem Prezydenta RB nr [...] z [...] stycznia 2003 r. Natomiast [...] Akademia [...] w M. jest organizacją społeczną, działającą poza strukturą szkolnictwa wyższego i wydawane przez nią dyplomy o nadaniu stopni i tytułów nie mają na terytorium B. mocy prawnej. Organ podniósł, że Przewodniczący [...] Akademii [...] w M., G. M. w piśmie z dnia [...] kwietnia 2006 r. stwierdza, iż [...] Akademia [...] ([...]) jest międzynarodową organizacją społeczno-naukową, jednoczącą około 1500 uczonych i specjalistów. Zgodnie z pkt. 2.2.3 statutu instytucji, [...] Akademia [...] ustanawia i nadaje członkom [...] honorowe nagrody i tytuły. Zgodnie z pkt. 4.3 statutu, Prezydium [...] Akademii [...] określa warunki i tryb przedstawienia kandydatów do nagród i tytułów akademii oraz zatwierdza przyznane honorowe nagrody i tytuły. Na mocy pkt 3.3 statutu, członkowie stowarzyszenia mają prawo otrzymywać nagrody honorowe- stopnie i tytuły naukowe "bakaławr", "magister", "doktor filozofii (kandydat nauk)", "doktor nauk", "docent", "profesor", po przygotowaniu projektów naukowo- badawczych i ich obrony na Radzie Naukowej [...]. [...] Akademia [...] nie jest instytucją działającą w strukturze szkolnictwa wyższego i nie ma prawa do wydawania dokumentów o wykształceniu o wzorze państwowym. Członkowie stowarzyszenia, którzy otrzymali dyplomy profesora lub inne dyplomy [...], mogą korzystać wyłącznie z prawa uznania ich naukowo-praktycznych osiągnięć przez naukowe zrzeszenia [...]. A zatem [...] Akademia [...] nie posiada uprawnienia do nadawania tytułów naukowych uznawanych na terytorium B. a dyplomy wydane przez nią nie są dokumentami o wzorze państwowym. Dyplom potwierdzający nadanie tytułu naukowego profesora w dziedzinie [...] ([...]) został wydany przez organ nieuprawniony według prawa obowiązującego na B. do wydawania dyplomów o nadaniu tytułu naukowego. Stopnie naukowe oraz tytuły naukowe przyznane przez [...] Akademię [...] mają charakter jedynie honorowy i nie mają mocy prawnej na B.. Jedynym organem uprawnionym do nadawania tytułów naukowych, a tym samym wydawania dyplomów o wzorze państwowym na terytorium B. jest wyłącznie Wyższa Komisja Atestacyjna B.. Oznacza to, ze dyplom profesora w dziedzinie [...] ([...]) wydany W. S. w dniu [...] lutego 2006 r. nie może zostać uznany za równoważny z odpowiednim polskim dyplomem o nadaniu tytułu naukowego. Skargę na postanowienie, Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] stycznia 2007r do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie wniósł W. S.. W uzasadnieniu skargi podnosił, że [...] Akademia [...] jest instytucją działającą legalnie na podstawie prawa w Republice B. oraz nadaje dyplomy na podstawie uprawnień przekazanych jej przez Organizacje Narodów Zjednoczonych - Agendę do spraw nauki. Nawet gdyby przyjąć, iż Akademia nie posiada wzmiankowanych uprawnień to uzyskano dyplom w dobrej wierze bez szczegółowego sprawdzania uprawnień. Skarżący podniósł, ze Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego niepotrzebnie powołuje się na dokumenty regulujące uznawalność wykształcenia na linii Rzeczpospolita Polska - Republika B., gdyż nie mają tu zastosowania przywoływane przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego przepisy ze względu na to, że [...] jest członkiem ONZ i wydaje dyplomy międzynarodowe. Podniósł również, ze nie są przestrzegane w Polsce : Konwencja w sprawie zwalczania dyskryminacji w dziedzinie oświaty sporządzona w Paryżu dnia 15 grudnia 1960 r., Konwencja o uznawaniu studiów, dyplomów wyższego wykształcenia i stopni naukowych w państwach regionu Europy sporządzona w Paryżu dnia 21 grudnia 1979 r. ani Konwencja o uznawaniu kwalifikacji związanych z uzyskaniem wyższego wykształcenia w regionie Europy, podpisana w Lizbonie 11 kwietnia 1997r. a wydane postanowienie dyskryminuje obywatela polskiego. W odpowiedzi na skargę Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wnosił o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Rozpatrując materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie i oceniając podniesione przez skarżącego zarzuty Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie może zostać uwzględniona, a podniesione w niej zarzuty nie są trafne. Problematyka związana z nadawaniem stopni i tytułów naukowych uregulowana została w ustawie z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 59 ). Zgodnie z przepisem art. 24 w/w ustawy zasady uznawania stopni naukowych nadanych za granicą za równorzędne ze stopniami, o których mowa w cytowanej ustawie, określają umowy międzynarodowe a w przypadku ich braku, stopnie takie mogą być uznane za równorzędne ze stopniami nadanymi w Polsce, w drodze nostryfikacji. W przedmiotowej sprawię skarżący domagał się uznania za równorzędny dyplom o nadaniu tytułu naukowego profesora w dziedzinie [...] ( [...]) wydany przez [...] Akademię [...] Republice B. z odpowiednim dokumentem o nadaniu tytułu naukowego profesora nauk [...] wydawanym w Rzeczypospolitej Polskiej. Stwierdzić należy, że Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego dokonał prawidłowej oceny dokumentów zgromadzonych w toku postępowania administracyjnego i w konsekwencji odmówił skarżącemu wydania zaświadczenia o uznaniu za równoważny dyplomu o nadaniu tytułu naukowego profesora. Należy podkreślić, że wskazane przez organ fakty takie iż, wiążąca Rzeczpospolitą Polskę w dniu wydania dyplomu wnioskodawcy umowa międzynarodowa nie zawiera postanowień o uznawaniu równorzędności otrzymanych w Republice B. dokumentów o nadaniu tytułu naukowego profesora oraz iż przedstawiony przez wnioskodawcę dyplom nie jest państwowym dyplomem o nadaniu tytułu naukowego w myśl przepisów prawa w Republice B., całkowicie uzasadniają odmowę organu wydania zaświadczenia o które ubiegał się skarżący. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze należy stwierdzić, iż organ administracji publicznej ustalił, że [...] nie figuruje w publikacji zawierającej listę wszystkich uznanych szkół wyższych na świecie, wydawanej przez Organizację Narodów Zjednoczonych dla Wychowania, Nauki i Kultury UNESCO ("World List of Universities and Rother institutions of higher education", 2006 r., Edycja 25). Zgodzić należy się z organem, że legalna działalność [...] w Republice B. oraz ewentualne uprawnienia do nadawania dyplomów przekazane przez Agendę do spraw nauki ONZ nie zmieniają faktu, iż [...] nie posiada uprawnień do nadawania tytułów naukowych, nadaje ona jedynie swoim członkom tytuły honorowe. Odnosząc się do zarzutu nieprzestrzegania wskazanych przez skarżącego Konwencji należy stwierdzić, że Konwencje te nie stanowią bezpośredniej podstawy prawnej do uznawania zagranicznych dokumentów o wykształceniu. Uznanie musi pozostawać w zgodzie z prawem obowiązującym w państwie stronie Konwencji w ramach istniejących umów międzyrządowych. Jak wskazano wyżej umowa, która weszła w życie w dniu 12 grudnia 2005 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki B. o uznaniu ekwiwalencji w szkolnictwie wyższym, równoważności stopni naukowych i stopni w zakresie sztuki, z dnia 28 kwietnia 2005 r. nie reguluje uznawania równorzędności tytułu profesora uzyskanego na B. za równoważny z odpowiednim polskim tytułem. W tym stanie rzeczy Sąd nie stwierdza by zaskarżoną decyzję wydano z naruszeniem przepisów prawa. Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie przepisów art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późno zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.