I SA/Wa 6/04

PostanowienieWSA w Warszawie2005-01-12

Skład orzekający: Anna Lech, Cezary Pryca, Anna Tarnowska-Mieliwodzka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny właściwie odrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowego, gdy skarżący nie wykazał istnienia ustawowych podstaw wznowienia i nie określił wpływu tych podstaw na rozstrzygnięcie sprawy?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę o wznowienie postępowania, ponieważ skarżący nie wykazał istnienia ustawowych podstaw wznowienia, nie określił ich wpływu na rozstrzygnięcie sprawy ani nie wykazał zachowania terminu do wniesienia skargi. Postępowanie to było prowadzone na podstawie przepisów PPSA, a dopuszczalność skargi oceniano według przepisów obowiązujących w dacie jej złożenia.
Stan faktyczny
M. C. złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem NSA z dnia 7 sierpnia 2003 r., który oddalił jego skargę na decyzję Ministra SWiA o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej Wojewody B. Skarżący zarzucił, że NSA nie uwzględnił jego argumentów dotyczących fałszywych dowodów w postępowaniu administracyjnym. WSA w Warszawie postanowił odrzucić skargę.
Rozstrzygnięcie
Postanowił odrzucić skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech Sędziowie NSA Cezary Pryca asesor WSA Anna Tarnowska-Mieliwodzka (spr.) Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. C. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 sierpnia 2003 roku sygn. akt I SA 2811/01 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnej postanawia odrzucić skargę I SA/Wa 6/04 Uzasadnienie M. C. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 7 sierpnia 2003 r., sygn. akt I SA 2811/01 oddalającym skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2001 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody B. z dnia [...] grudnia 1996 r., nr [...]. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając jego skargę przyjął, że skarżący nie był – i nie mógł być - stroną postępowania komunalizacyjnego. Natomiast nie zwrócił uwagi na fakt, że M. C. w skardze zarzucił , iż zawarte w decyzji komunalizacyjnej dowody okazały się fałszywe. Sąd oddalając skargę oparł się jedynie na stwierdzeniu, że nie może żądać stwierdzenia nieważności decyzji, a co za tym idzie wszczęcia postępowania, ponieważ nie był i nie mógł być stroną w postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę –Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) W dniu wniesienia przez M. C. skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 sierpnia 2003 r., sygn. akt I S.A. 2811/01 obowiązywała ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz. U. , Nr 74, poz. 368 ze zm ). Zgodnie z art. 59 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, w sprawach nie unormowanych w tej ustawie do postępowania przed Sądem stosuje się odpowiednio wymienione przepisy kodeksu postępowania administracyjnego i przepisy kodeksu postępowania cywilnego. Ponieważ powołana ustawa nie zawiera przepisów w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego, więc stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania cywilnego. Stosownie do art. 409 kpc skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać m. in. podstawę wznowienia, a więc powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wskazanych w art. 401-403 kpc. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie oraz ich uzasadnienie, które powinno polegać na dokładnym określeniu zarówno okoliczności wskazujących na istnienie powołanej podstawy wznowienia, jak i wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, jaki wywiera istnienie tych okoliczności. Konieczne jest także przytoczenie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu. Art. 410 § 1kpc określa podstawowe przesłanki dotyczące dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania, tj. zachowanie terminu do wniesienia skargi ( art. 407 i 408,kpc) i oparcia tej skargi na ustawowej podstawie wznowienia. Skarżący nie wykazał, aby istniały ustawowe podstawy wznowienia postępowania. We wniosku o wznowienie postępowania podnosił okoliczności dotyczące dowodów i dokumentów w postępowaniu administracyjnym jako podstawę wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia .7 sierpnia 2001 r., sygn. akt I SA 2811/01. Dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania została zbadana na podstawie przepisów obowiązujących w dacie jej złożenia, natomiast rozpoznanie skargi zostało przeprowadzone na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 281 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło