I SA/Wa 601/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Prezydenta Miasta G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta G. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Prezydent Miasta G. wniósł od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] uchylającą decyzję Wojewody [...] z dnia [...]października 2012 r. znak [...] i ustalającą odszkodowanie na rzecz Skarbu Państwa reprezentowanego przez Prezydenta Miasta G., z tytułu przejęcia prawa własności nieruchomości położonej na terenie gminy Miasta G. Wraz z wniesioną skargą skarżący wystąpił o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając swój wniosek wskazał, że z uwagi na okoliczność, iż zaskarżona decyzja opiewa na znaczną kwotę zachodzi realne niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazał ponadto, że s prawie zachodzi ryzyko, że do wypłaty odszkodowania zobowiązany został nie ten podmiot, który faktycznie winien zostać zobowiązany do wypłaty odszkodowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - powoływana dalej jako "ppsa" - sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści tego przepisu wynika więc, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest istniejące realne niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Celem omawianej instytucji jest zatem ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Z konstrukcji ww. normy prawnej wynika także, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Zadaniem Sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za uwzględnieniem jej wniosku. Badając całokształt okoliczności sprawy uznać należało, że składając wniosek o wstrzymanie skarżący w sposób wystarczający wykazał istnienie przesłanek, o których mowa w powołanym wyżej przepisie, a przywołana w uzasadnieniu wniosku argumentacja strony skarżącej, przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Istotnie bowiem ustalona przez organ odwoławczy kwota odszkodowania jest znaczna i może powodować trudne do odwrócenia skutki. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i 5 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w postanowieniu.