I SA/Wa 608/12

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 26 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I.H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi I.H. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji komunalizacyjnej z naruszeniem prawa postanawia: przyznać prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w W. W związku z doręczeniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 czerwca 2012 r. stwierdzającego nieważność decyzji Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] października 2009 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody L. z dnia [...] lipca 2009 r. w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji komunalizacyjnej z naruszeniem prawa skarżąca I.H. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. We wniosku skarżąca wskazała, że nie posiada środków finansowych umożliwiających jej ustanowienie we własnym zakresie pełnomocnika celem sporządzenia przez niego skargi kasacyjnej od ww. orzeczenia sądu I instancji. Z przedłożonych w sprawie wyjaśnień wynika, że dotychczas reprezentujący skarżącą pełnomocnik udzielał jej nieodpłatnej pomocy prawnej. Ze złożonego oświadczenia wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z wnuczką i jej dwojgiem małoletnich dzieci. Środki utrzymania czerpie z otrzymywanego świadczenia emerytalnego ([...] zł) oraz wynajmu części lokalu handlowego ([...] zł). Wynagrodzenie wnuczki ([...] zł) przeznaczana jest na jej wydatki oraz koszty utrzymania dzieci. Skarżąca wyjaśniła, że ze swoich środków pokrywa wspólne koszty mediów. Z przedstawionego wykazu wydatków wynika, że koszt opłacanego przez składającą wniosek czynszu wynosi [...] zł, koszt opłat za wodę – [...] zł, energii elektrycznej – [...] zł, gazu – [...] zł, telefonu – [...] zł, leków – [...] zł, środków czystości – [...] zł, spłacanego kredytu – [...] zł, żywności – [...] zł. Do wniosku skarżąca dołączyła kopię faktury za zużytą energię elektryczną, której koszt stanowić ma, według złożonych wyjaśnień, podstawowy wydatek gospodarstwa domowego (faktura za okres 05.01.2012 r. – 06.03.2012 r. – [...] zł; dodatkowo [...] zł określone jako posiadane przez skarżąca zadłużenie względem dostawcy energii elektrycznej, k. 206 akt). Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), natomiast zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Uwzględnić w pierwszym rzędzie należy, że skarżąca prawomocnym postanowieniem z 13 maja 2010 r. została w niniejszym postępowaniu zwolniona od kosztów sądowych. Powyższe zwolnienie nie upadło po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku z dnia 22 lutego 2012 r. ani też wyroku z dnia 28 czerwca 2008 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wobec czego sformułowane ponownie przez skarżącą w niniejszym wniosku żądanie obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych, ze względu na swoją bezprzedmiotowość, musi zostać pozostawione bez rozpoznania. Odnosząc się do wniosku skarżącej w pozostałej jego części, należy uznać, że żądanie ustanowienia pełnomocnika z urzędu jest usprawiedliwione ze względu ma wykazaną przez składającą wniosek trudną sytuację materialną gospodarstwa domowego przez nią prowadzonego. Mając na uwadze z jednej strony deklarowane dochody skarżącej oraz, z drugiej, przeciętną wysokość obciążenia finansowego wynikającego z ustanowienia we własnym zakresie pełnomocnika celem sporządzenia skargi kasacyjnej od orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, przyjąć należy, że skarżąca nie posiada środków, które stanowić mogłyby wystarczające źródło do wywiązania się z powyższego zobowiązania bez ryzyka poniesienia przez wnioskodawczynię uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. Przedstawione przez skarżącą wydatki, pod względem zarówno przedmiotu, których dotyczą, jak i wysokości kosztów z nimi się łączących, nie budzą wątpliwości, wobec czego nie zachodziła potrzeba wezwania skarżącej do przedstawienia dodatkowych informacji mających na celu uszczegółowienie sytuacji materialnej wnioskodawcy. W tych warunkach, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.