I SA/Wa 609/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie: WSA Daniela Kozłowska (spr.) WSA Maria Tarnowska Protokolant Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2009 r. sprawy ze skargi Gminy L. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. wypłacić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz Gminy Miejskiej L. kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu połowy uiszczonego wpisu sądowego. Skarżąca Gmina L. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną gminną - ulicę [...] w L., oznaczoną jako działka nr [...] o pow. [...] m². Pismem z dnia 13 lipca 2009 r. (k. 20) Gmina L. cofnęła powyższą skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skoro cofnięcie skargi przez skarżącą gminę nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z tego względu orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia. O kosztach jak w pkt 2 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 w/w ustawy.