I SA/Wa 612/15
WyrokWSA w Warszawie2016-01-14
Skład orzekający: Gabriela Nowak, Emilia Lewandowska, Elżbieta Sobielarska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może sprostować oczywistą omyłkę pisarską w decyzji, jeśli w składzie orzekającym nie zasiadała osoba, której dotyczy domniemana omyłka?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej może sprostować oczywistą omyłkę pisarską w decyzji na podstawie art. 113 § 1 K.p.a. tylko wtedy, gdy taka omyłka faktycznie występuje. Jeśli w składzie orzekającym, który wydał decyzję, nie zasiadała osoba wskazana we wniosku o sprostowanie, nie ma podstaw do stwierdzenia omyłki i odmowy sprostowania.Stan faktyczny
Skarżący P. S. wniósł o sprostowanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z marca 2014 r. przyznającej zasiłek celowy, domagając się zmiany oznaczenia w składzie orzekającym. Kolegium odmówiło sprostowania, uznając brak oczywistej omyłki, ponieważ wskazana osoba nie brała udziału w wydaniu decyzji. Po utrzymaniu w mocy postanowienia odmawiającego sprostowania, skarżący wniósł skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów K.p.a. oraz niezałatwienie sprawy w terminie.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi P. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji oddala skargę.
Samorządowe Kolegium Odwoławczego w W. postanowieniem z [...] marca 2015 r. nr [...] utrzymano w mocy własne postanowienie z [...] lutego 2015 r. nr [...] odmawiające sprostowania decyzji tego organu z [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku celowego.
Postanowienie wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...] marca 2014 r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z [...] listopada 2013 r. nr [...] przyznającą P. S. świadczenie z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego na zakup pościeli w miesiącu grudniu 2013 r. w kwocie 100 zł.
P. S. wnioskiem z 9 lutego 2015 r. wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. o sprostowanie oczywistych omyłek pisarskich w decyzji z [...] marca 2014 r. poprzez wskazanie w składzie orzekającym w miejsce: "[...] - przewodnicząca" określenia "[...] - przewodnicząca".
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z [...] lutego 2015 r., działając na podstawie art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a.", odmówiło sprostowania ww. decyzji, wskazując, że w jej wydaniu nie brała udziału [...], a zatem wniosek skarżącego jest niezasadny.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpoznaniu wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy, postanowieniem z [...] marca 2015 r. utrzymało w mocy postanowienie z [...] lutego 2015 r., podzielając stanowisko organu I instancji, że skoro w decyzji z [...] marca 2014 r. brak jest błędu, o którego sprostowanie wnosi skarżący, to tym samym nie było podstaw do jej sprostowania na podstawie art. 113 § 1 K.p.a.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł P. S., wnosząc o jego uchylenie jako wydanego niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Skarżący wniósł również o wymierzenie organowi grzywny za niezałatwienie sprawy w terminie 30 dni, jak również zarzucił naruszenie art. 24 i 27 K.p.a. oraz rozpoznanie sprawy na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, który nie został prawidłowo podpisany. Skarżący wskazał także, że zaskarżone postanowienie nie zostało doręczone organowi I instancji, tj. Ośrodkowi Pomocy Społecznej [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Za niezasadny organ uznał zarzut skarżącego dotyczący nierozpoznania jego wniosku o wyłączenie członków Kolegium, bowiem wniosek ten został rozstrzygnięty postanowieniem Wiceprezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z [...] kwietnia 2015 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.
Rozpoznając przedmiotową sprawę według wskazanych wyżej kryteriów, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie jest uzasadniona, bowiem zaskarżone postanowienie jak i poprzedzające je postanowienie nie naruszają prawa.
Zgodnie z treścią art. 113 § 1 K.p.a., organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.
Niniejsze postępowanie wszczęte zostało wnioskiem skarżącego o sprostowanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] marca 2014 r. poprzez wskazanie w składzie orzekającym w miejsce: "[...] - przewodnicząca" określenia "[...] - przewodnicząca". Jak jednak wynika z treści tej decyzji brak jest omyłki, o której sprostowanie wniósł skarżący, bowiem w składzie orzekającym, który wydał ww. decyzję nie zasiadała [...].
W konsekwencji Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie, jak i utrzymane nim w mocy postanowienie z [...] marca 2015 r. odpowiadają prawu. Organ nie naruszył bowiem przepisu art. 113 § 1 K.p.a., wobec czego skarga nie mogła zostać uwzględniona.
W ocenie Sądu niezasadne są również pozostałe zarzuty skargi. I tak zarzuty dotyczące bezczynności czy przewlekłego prowadzenia postępowania nie podlegają ocenie w niniejszej sprawie, której przedmiotem jest ocena prawidłowości postanowienia w przedmiocie odmowy sprostowania oczywistej omyłki, a nie skarga na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowanie. Nie ma również racji skarżący, że zaskarżone postanowienie nie zostało doręczone organowi I instancji. Doręczenie to wynika bowiem zarówno z jego rozdzielnika jak i ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru. Bezzasadny jest także zarzut rozpoznania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. niepodpisanego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z [...] lutego 2015 r. Wniosek ten z 22 marca 2015 r. opatrzony został bowiem podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 powołanej ustawy, który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło