I SA/Wa 622/13

Referendarz Sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi G. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia przyznać G. B. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie. G. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...], którą organ utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatowego w O. z dnia [...] października 2012 r., nr [...] o odmowie przyznania pomocy w utrzymaniu sprawności technicznej posiadanego wózka inwalidzkiego o napędzie elektrycznym. W następstwie wniesionej skargi skarżący skierował do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sadowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wnioskodawca wyjaśnił, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, 3 synami i córką. Wnioskodawca ujawnił, że posiada majątek w postaci nieruchomości rolnej o powierzchni [...] ha, natomiast żona jest współwłaścicielem [...] domu o powierzchni [...] oraz [...] działki o powierzchni [...] m2 na której znajduje się dom. Dochodem 6 osobowej rodziny jest kwota [...] zł i składają się na nią renta i zasiłek pielęgnacyjny skarżącego w wysokości [...] zł, świadczenie pielęgnacyjne żony skarżącego w wysokości [...] zł oraz zasiłek rodzinny w wysokości [...] zł. Uzasadniając wniosek wnioskodawca wyjaśnił, że rodzina dysponuje bardzo skromnym dochodem, żona skarżącego nie pracuje i nie pobiera zasiłku dla bezrobotnych. Dorosły syn również jest bezrobotny bez prawa do zasiłku. Mizerne środki należące do skarżącego w całości są pochłaniane przez bieżące wydatki. G. B. oświadczył, że nie posiada żadnych oszczędności, zatem przedstawiona sytuacja majątkowa w pełni uzasadnia –w jego ocenie – uwzględnienie zgłoszonego wniosku. Rozpoznając wniosek należy zauważyć, że stosownie do treści przepisu art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – daje jako p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wskazać jednak należy, że w sprawie nie orzekano w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem wnioskodawca zwolniony jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z mocy ustawy. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a., zgodnie z którym strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym następuje - gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2). Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że G. B. wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Mając na uwadze fakt, iż dochodem sześcioosobowej rodziny jest kwota około [...] zł, referendarz sądowy uznał, że wnioskodawca nie jest w stanie samodzielnie i bez uszczerbku dla rodziny ponieść kosztów ustanowienia w sprawie profesjonalnego pełnomocnika. W tej sytuacji mając na uwadze powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.