I SA/Wa 624/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy N. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...] w sprawie ze skargi Gminy N. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] lutego 2009 r., nr RCL [...] w przedmiocie przekazania prawa własności nieruchomości przysługującego gminie na rzecz innej gminy postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Gminy N. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję tegoż organu z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] o przekazaniu na rzecz gminy W. przysługującego gminie N. prawa własności opisanych w decyzji nieruchomości położonych w miejscowości M. Niezależnie od wniesienia skargi, Gmina N. skierowała do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca zaznaczyła, że brak wydania pozytywnego rozstrzygnięcia w tym zakresie, jak również realizacja zaskarżonej decyzji przez gminę W. spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej gminie Nieporęt. W szczególności przekazanie gminie W. spornych nieruchomości może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw. Skarżąca zaznaczyła, że takie skutki wystąpią, gdy gmina W. rozpocznie realizację inwestycji na przekazanych jej zaskarżoną decyzją nieruchomościach lub gdy dokona zbycia tych nieruchomości na rzecz osób trzecich, co w przyszłości będzie wymagało wszczęcia odrębnych, czasem długotrwałych postępowań zmierzających do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu skargi przez organ sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., nr GZ 138/04). Nadmienić również należy, że pojęcie szkody należy rozumieć zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego, zaś trudne do odwrócenia skutki powinny być rozumiane jako faktyczne i prawne następstwa rozstrzygnięcia o istocie sprawy, o prawach lub obowiązkach stron. Przed odniesieniem się do wniosku o wstrzymanie wykonania nadmienić należy, że jak wynika ze zgromadzonej w sprawie dokumentacji, nieruchomości stanowiące przedmiot przekazania są zabudowane lub przeznaczone pod budowę budynków mieszkalnych lub budynków i pomieszczeń dla prowadzenia działalności gospodarczej o charakterze usługowym związanym z zaopatrzeniem mieszkańców, budynków użyteczności publicznej, parkingów, zagospodarowania terenu zielenią – boisko sportowe, plac zabaw. Na terenie tym planowana jest budowa przedszkola wraz z towarzyszącymi obiektami, podejmowane są również czynności mające na celu prawidłowe zagospodarowanie i rozwój osiedla "[...]". Oceniając przedstawione wyżej okoliczności przez pryzmat przesłanek z art. 61 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uznał, że dają one podstawy do uwzględnienia zgłoszonego wniosku. Zgodzić się należy z wnioskodawczynią, że rozpoczęcie przez gminę W. realizacji nowych inwestycji lub dokonanie zbycia opisanych w decyzji nieruchomości, mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki polegające choćby na tym, że konieczne byłoby prowadzenie odrębnych postępowań zmierzających do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego. Zaznaczyć również należy, że znaczna część tych nieruchomości zabudowana jest obiektami i urządzeniami o charakterze użyteczności publicznej, a zatem czynności te mogłyby również negatywnie wpłynąć na dotychczasowy sposób korzystania z ww. obiektów przez mieszkańców. Mając powyższe na uwadze, należało na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.