I SA/Wa 626/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.), asesor WSA Anna Fyda-Kawula, Protokolant referent Jolanta Replin, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2022 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Ministra Rozwoju z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2019 r. nr [...]; 2. zasądza od Ministra Rozwoju i Technologii na rzecz skarżącego J. S. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. Minister Rozwoju decyzją z [...] lutego 2020 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody Dolnośląskiego z [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Powyższa decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Nieruchomość ozn. jako działka nr [...], położona w obrębie L. W., gmina R. decyzją Wojewody Dolnośląskiego z [...] kwietnia 2015 r. nr [...] została przeznaczona na realizację inwestycji polegającej na budowie gazociągu wysokiego ciśnienia DN300, MOP 5,5 MPa relacji L.-P.-Z. wraz z infrastrukturą niezbędną do jego obsługi na terenie województwa dolnośląskiego i lubuskiego na odcinku P.-Z. na terenie województwa dolnośląskiego. Decyzja stała się ostateczna [...] maja 2015 r. Wojewoda Dolnośląski decyzją z [...] marca 2019 r. ustalił odszkodowanie na rzecz J. S. w wysokości [...] zł z tytułu ograniczenia sposobu korzystania ze ww. nieruchomości ozn. jako działka nr [...] oraz zobowiązał O. S.A. do wypłaty ustalonego odszkodowania jednorazowo, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o ustaleniu odszkodowania stanie się ostateczna. Jacek Śliwka wniósł odwołanie od powyższej decyzji. Minister Rozwoju rozpoznając sprawę wskazał, że art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu (Dz. U. z 2019 r. poz. 1554), dalej: specustawa gazowa, stanowi, że w odniesieniu do nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu, wskazanych zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8, w celu zapewnienia prawa do wejścia na teren nieruchomości dla prowadzenia na nich budowy inwestycji w zakresie terminalu, a także prac związanych z konserwacją lub usuwaniem awarii, wojewoda w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu ograniczy sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Przepisy art. 124 ust. 2 i 4-8 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r., o gospodarce nieruchomościami stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy. Decyzje w zakresie odszkodowania wydaje wojewoda (ust. 2). Stosownie do art. 124 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2020 r. poz. 6, ze zm.)- dalej: u.g.n., na osobie lub jednostce organizacyjnej występującej o zezwolenie ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po założeniu lub przeprowadzeniu ciągów, przewodów i urządzeń. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 4 u.g.n., zgodnie z którym za szkody o których mowa w art. 124-126 u.g.n. przysługuje odszkodowanie. Zgodnie z art. 130 ust. 2 u.g.n. ustalenie wysokości odszkodowania następuje po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego, określającej wartość nieruchomości. Minister Rozwoju wskazał, że w niniejszej sprawie podstawę dla ustalenia wysokości odszkodowania za szkody powstałe w związku z budową gazociągu stanowi operat szacunkowy zamienny sporządzony 6 lutego 2019 r. przez rzeczoznawcę majątkowego Z. W.. Biegły ustalił, że przedmiotowa działka nr [...] stanowi nieruchomość wykorzystywaną rolniczo. Dojazd do działki jest zapewniony drogą asfaltową. W sąsiedztwie nieruchomości znajdują się tereny użytkowane rolniczo. Strefa kontrolowana została ustalona na 6 m po 3 na każdą stronę od osi gazociągu. Ustalono również, że powierzchnia działki nr [...] trwałego ograniczenia prawa własności wynosi [...] ha, natomiast powierzchnia pasa montażowego wynosiła [...] ha. Ponadto na działce usadowiono element infrastruktury w postaci słupka znacznikowego. Na przedmiotowej nieruchomości znajdowała się szkółka leśna sadzonek świerka srebrnego. Zgodnie z pismem Urzędu Gminy w R. z 25 stycznia 2019 r. powierzchnia z zakazem zalesiania uwzględniona w miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wyniosła [...] m². Stąd straty w wyniku robót inwestycyjnych w 2016 r. wyniosły 1 271 szt. drzewek świerka srebrnego. Badając przeznaczenie planistyczne biegły wskazał, że nieruchomość na dzień wydania decyzji objęta była miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy R. zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy w R. nr [...] z [...] czerwca 2010 r. Zgodnie z planem przedmiotowa nieruchomość położona jest na terenach objętych instalacją gazociągu wysokiego ciśnienia oraz dla obszarów zalesienia. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia rzeczoznawca majątkowy szacując wysokość szkód określił szkodę trwałą obejmującą wysokość zmniejszenia wartości nieruchomości wskutek ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, w tym obowiązek udostępniania nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n., a także szkody tymczasowej w postaci wartości szkód fizycznych, w tym szkód w plantacjach kultur wieloletnich, wartość szkód w zasiewach, uprawach i innych zbiorach jednorocznych, wartość szkód związanych z koniecznością rekultywacji gruntów po budowie gazociągu. Uwzględniając, że dokumenty planistyczne przewidują lokalizację inwestycji biegły odstąpił od wyceny szkody trwałej związanej z budową infrastruktury. Natomiast w celu określenia wynagrodzenia z tytułu współkorzystania z gruntu przez inwestora autor opracowania przyjął wartość 1 m² użytków rolnych kwocie 3,76 zł oraz współczynnik zmniejszenia wartości nieruchomości "S", który określił na poziomie 0,20 oraz współczynnik "K", który został ustanowiony na poziomie 0,2. Zatem wartość z tytułu współkorzystania wyniosła [...] zł. Jednocześnie biegły określił zmniejszenie wartości nieruchomości z tytułu trwałego ograniczenia w postaci trwałych naniesień, tj. słupka wskaźnikowego na kwotę 517,00 zł. Wartość przejściowego zmniejszenia wartości pożytków po robotach budowlanych określono na kwotę 841,00 zł. Rzeczoznawca majątkowy określił również szkody dokonane w trakcie prac budowlanych na obszarze [...] ha na kwotę 24 293,00 zł, które objęły zniszczeniem 1271 sztuk sadzonek świerka srebrnego leśnego. Określając wartość szkód tymczasowych autor operatu szacunkowego uwzględnił koszty rekultywacji w strefie kontrolowanej i poza nią na kwotę [...] zł. Suma całości wyliczeń z tytułu szkód trwałych jak i tymczasowych dała łącznie kwotę 1855,00 zł i w takiej wysokości Wojewoda Dolnośląski ustalił odszkodowanie na rzecz właściciela ww. nieruchomości. Minister Rozwoju zaznaczył, że przechodząc do oceny sporządzonego w niniejszej sprawie operatu szacunkowego, należy mieć na uwadze przepisy u.g.n. oraz przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. z 2004 r., Nr 204, poz. 2109 ze zm.) oraz specustawy gazowej. Organ przytoczył treść art. 128 ust. 4 u.g.n. oraz § 43 ust. 1 i ust. 3 ww. rozporządzenia i zaznaczył, że odszkodowanie, o którym mowa w art. 128 ust. 4 u.g.n., zgodnie zarówno z orzecznictwem sądowym jak i literaturą, oparte jest na zasadach wynikających z prawa cywilnego. Zastosowanie znajduje tu więc teoria różnicy, zgodnie z którą szkodą jest różnica pomiędzy stanem obecnym a stanem hipotetycznym, tj. tym, który by istniał gdyby nie zdarzenie będące źródłem szkody oraz zasada pełnego odszkodowania Minister wskazał, że ocena ww. operatu szacunkowego w konfrontacji z brzmieniem przepisów rozporządzenia oraz u.g.n. pozwala stwierdzić, że sporządzony operat szacunkowy nie zawiera nieprawidłowości, które uniemożliwiałby dalsze jego wykorzystywanie dla celu ustalenia odszkodowania. Zastrzeżeń organu nie budzi określenie oraz wycena szkód tymczasowych jakie zaistniały na skutek prowadzonej inwestycji. Zgodnie z ustalaniami poczynionymi w toku prowadzonego postępowania administracyjnego wskazano, że grunt wykorzystywany był jako tereny rolne. Nieruchomość po przeprowadzeniu rekultywacji i uzyskaniu możliwości produkcyjnych może być użytkowana przez właściciela w sposób odpowiadający sposobowi użytkowania sprzed daty wejścia na nieruchomość. Z kolei w odniesieniu do oszacowania wysokości szkody trwałej, organ wskazał, że na dzień wydania decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości dla tego terenu istniał obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z planem, przedmiotowa działka położona była na terenach objętych instalacją gazociągu wysokiego ciśnienia oraz dla obszarów zalesienia. Wykorzystywana była natomiast na cele rolne, co potwierdzają ustalenia związane z oszacowaniem szkód tymczasowych. Zdaniem Ministra skoro w planie zagospodarowania przestrzennego był to teren objęty instalacją gazociągu wysokiego ciśnienia oraz dla obszar zalesienia, to w związku z wydaniem decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nie nastąpiły skutki wymienione w § 43 ust. 3 rozporządzenia, tj. nie doszło do zmiany warunków korzystania z nieruchomości i nie zmieniła się przydatność użytkowa nieruchomości, ponieważ szacowana działka przed wydaniem decyzji Wojewody Dolnośląskiego w części dotyczącej strefy była już położona w strefie przeznaczonej na instalację gazociągu wysokiego ciśnienia. Biegły prawidłowo wyceną objął również szkodę trwałą w postaci zmniejszenia wartości nieruchomości na skutek obowiązku udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z utrzymaniem infrastruktury przesyłowej. Tym samym podniesione w odwołaniu zastrzeżenia odnośnie braku wyceny całości zadrzewienia nie są zasadne. Minister wskazał, że obowiązkiem rzeczoznawcy majątkowego dokonującego wyceny jest zbadanie, czy przebieg infrastruktury technicznej przewidziany był już w dokumentach planistycznych, czy też wynika jedynie z decyzji o lokalizacji inwestycji. Poprawne ustalenie stanu nieruchomości na dzień wydania decyzji o lokalizacji inwestycji powinno zatem uwzględniać fakt, czy na nieruchomości będącej przedmiotem postępowania infrastruktura techniczna była już zlokalizowana w obowiązujących dokumentach planistycznych. W ocenie organu odwoławczego ww. ustalenia zostały dokonane i pozwoliły biegłemu na poprawne stwierdzenie, że brak jest podstaw do ustalenia odszkodowania z tytułu zmniejszenia wartości nieruchomości na skutek posadowienia infrastruktury technicznej, której realizację przewidywał plan zagospodarowania przestrzennego gminy zatwierdzony uchwałą z [...] czerwca 2010 r. Minister zaznaczył, że wątpliwości nie budzi oszacowanie przez biegłego szkód związanych z wycięciem szkółki leśnej. Dokonując wyceny biegły prawidłowo przeanalizował, czy parametry ograniczeń dla inwestycji polegającej na budowie gazociągu DN300, określone w planie zagospodarowania przestrzennego gminy R. zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy w R. z [...] czerwca 2010 r. pokrywają się z parametrami określonymi w decyzji Wojewody Dolnośląskiego z [...] kwietnia 2015 r. o lokalizacji inwestycji związanej z budową gazociągu. Wojewoda Dolnośląski wystąpił do Wójta Gminy R. z prośbą o informację, jaką powierzchnię obejmował zakaz sadzenia drzew zgodnie z ww. miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi na powyższe Wójt Gminy R. wskazał, że do czasu oddania do użytku instalacji gazociągu wysokiego ciśnienia na całym terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obowiązywał zakaz zalesiania i zadrzewiania. Na działce nr [...] był to obszar o powierzchni [...] m². Wskazano również, iż po oddaniu do użytku instalacji gazociągu wysokiego ciśnienia na terenach objętych miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obowiązuje strefa kontrolowana o szerokości 6 m - po 3 m od osi gazociągu wysokiego ciśnienia, gdzie dopuszcza się tylko takie zmiany w zagospodarowaniu, które uwzględniają ograniczenia określone w odrębnych przepisach, w tym wydanych na podstawie prawa budowlanego w odniesieniu do instalacji gazociągu wysokiego ciśnienia. Na przedmiotowej działce jest to obszar o powierzchni [...] m². Zatem parametry ograniczeń pokrywają się w części, gdyż zarówno dokumenty planistyczne z 2010 r. jak i ww. decyzja Wojewody Dolnośląskiego z [...] kwietnia 2015 r., ustaliła strefę kontrolowaną na poziome 6,00 m (po 3 z każdej strony gazociągu), w której zgodnie § 10 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r., w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 2013 r., poz. 640) nie należy wznosić budynków urządzeń w strefach kontrolowanych nie mogą również rosnąć drzewa w odległości mniejszej niż 2 m od gazociągów licząc od osi gazociągu do pni drzew. Zgodnie z § 2 pkt 30 tego rozporządzenia strefę kontrolowaną stanowi obszar wyznaczony po obu stronach osi gazociągu, w którym operator sieci gazowej podejmuje czynności w celu zapobieżenia działalności mogącej mieć negatywny wpływ na trwałość i prawidłową eksploatację gazociągu. Skoro zatem na obszarze ustanowionej strefy kontrolowanej nie można było sadzić drzew to tym samym ustalenie odszkodowania za ich wycięcie nie znajduje uzasadnienia w realiach niniejszej sprawy. Organ wskazał ponadto, że właściciel działki nr [...] świadomie nie zastosował się do zakazu wynikającego z obowiązujących dokumentów planistycznych. Z materiału dowodowego bowiem jednoznacznie wynika, że właściciel ww. nieruchomości został poinformowany w 2013 r. przez inwestora o niemożności sadzenia drzew w wydzielonej strefie. Podstawą działań inwestora była decyzja Wojewody Dolnośląskiego z [...] kwietnia 2015 r., obejmująca nieruchomość nr [...], na której stosownie do zapisów planistycznych przewidziano budowę gazociągu, a zatem dokonano ograniczeń w postaci zakazu wznoszenia budynków i sadzenia drzew. Zatem odszkodowanie może jedynie rekompensować te szkody, które pozostają w związku przyczynowym ze zdarzeniem je wywołującym. J. S. wniósł skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając rażące naruszenie prawa, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 124 oraz art. 128 u.g.n. w zw. z art. 24 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie przez organ orzekający, że przy ustalaniu wysokości należnego odszkodowania za powstałą po stronie skarżącego szkody w postaci zniszczenia uprawy sadzonek świerka srebrnego nie podlega zaliczeniu szkoda powstała wskutek wycięcia istniejącej szkółki świerka srebrnego w ilości 2944 sadzonek 2-letnich. 2) art. 80 k.p.a. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów wskutek dokonania przez organ orzekający istotnych w sprawie ustaleń w zasadzie w oparciu tylko o wycenę dokonaną sporządzonym przez biegłego operatem szacunkowym, w sytuacji gdy ów operat zawiera nieprawidłowości polegające na nieuwzględnieniu przy ustalaniu wysokości odszkodowania szkody powstałej wskutek wycięcia szkółki świerka srebrnego w ilości 2944 sadzonek. W uzasadnieniu skargi skarżący przytoczył argumenty na poparcie podnoszonych zarzutów i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ja decyzji organu I instancji, a także zasądzenie kosztów postępowania. Minister Rozwoju (obecnie Minister Rozwoju i Technologii) w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z 17 maja 2022 r. skarżący przedstawił dodatkowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 zm.) dalej jako p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów Sąd uznał, że skarga jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca naruszają przepisy prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Sąd stwierdził, że zaskarżone decyzje zostały wydane z istotnym naruszeniem przepisów prawa materialnego i procesowego tj.: art. 124 oraz art. 128 u.g.n. w zw. z art. 24 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu (Dz. U. z 2019 r. poz. 1554), poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie przez organ orzekający, że przy ustalaniu wysokości należnego odszkodowania za powstałą po stronie skarżącego J. S. szkodę w postaci zniszczenia uprawy sadzonek świerka srebrnego nie podlega zaliczeniu szkoda powstała wskutek wycięcia istniejącej szkółki świerka srebrnego w ilości [...] sadzonek 2 letnich oraz art. 80 u.gn. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów wskutek dokonania przez organ orzekający istotnych w sprawie ustaleń w oparciu o wycenę biegłego w operacie szacunkowym, który zawiera nieprawidłowości polegające na nie uwzględnieniu przy ustalaniu wysokości odszkodowania szkody powstałej wskutek wycięcia szkółki świerka srebrnego w ilości [...] sadzonek. Zaskarżoną decyzją Minister Rozwoju utrzymał w całości w mocy decyzję Wojewody Dolnośląskiego z [...] marca 2019 r. orzekającą o ustaleniu na rzecz skarżącego J. S. odszkodowania w wysokości [...] zł z tytułu ograniczenia sposobu korzystania z jego nieruchomości stanowiącej działkę nr [...], położoną w gminie R. obręb [...] związanego z inwestycją budowy gazociągu wysokiego ciśnienia DN300 MOP 5,5 Mpa L. - P.- Z.. Minister podzielił pogląd organu I instancji, że zawarty dla przedmiotowej nieruchomości zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, przyjętego uchwałą Rady Gminy w R. nr [...] w dziale II § 10.2, odnośnie "zakazu zalesiania i zadrzewiania" do czasu oddania do użytku gazociągu wysokiego ciśnienia, obejmuje również zakaz uprawy sadzonek świerka srebrnego dla celów szkółkarskich. Uznał, że odszkodowanie nie może zatem obejmować szkody powstałej wskutek zniszczenia na nieruchomości szkółki świerka srebrnego dwuletniego. Wskazany pogląd nie zasługuje zdaniem Sądu na aprobatę. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 128 ust 4 u.g.n. odszkodowanie przysługuje również za szkody powstałe wskutek zdarzeń, o których mowa w art. 120 i 124-126 tej ustawy. Odszkodowanie powinno odpowiadać wartości poniesionych szkód. Jeżeli wskutek tych zdarzeń zmniejszy się wartość nieruchomości, odszkodowanie powiększa się o kwotę odpowiadającą temu zmniejszeniu. Z treści przywołanego przepisu wprost wynika, że odszkodowanie powinno odpowiadać wartości faktycznie poniesionych szkód, a zatem także za szkodę w postaci zniszczenia stanowiącej własność skarżącego szkółki świerka srebrnego w liczbie 2944 dwuletnich sadzonek. Zdaniem Sądu, organ odszkodowawczy, co do zasady nie jest uprawniony oraz nie ma kompetencji do weryfikacji w postępowaniu o przyznanie odszkodowania, działań Skarżącego pod kątem ich zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w tym także oceny czy założenie szkółki drzewek w celu ich dalszej sprzedaży przy zapisie planu zakazującym zalesiania i zadrzewiania, powinno prowadzić do odmowy przyznania odszkodowania. Niezależnie od powyższego Sąd podziela pogląd skarżącego, że "zalesianie gruntów" jest zdefiniowane oraz uregulowane w ustawie o lasach z 28 września 1991 r. i dotyczy ściśle określonych gatunków drzew rodzimych, w niej wskazanych. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o lasach "zalesianie polega na "powiększaniu zasobów leśnych oraz podwyższaniu produkcyjności lasu w sposób określony w planie urządzenia lasu. Stosownie do ust. 2 art. 14 do zalesienia mogą być przeznaczone nieużytki, grunty rolne nieprzydatne do produkcji rolnej i grunty rolne nieużytkowane rolniczo oraz inne grunty nadające się do zalesienia." Z definicji zatem zalesianie może być dokonywane jedynie w sposób określony w planie urządzenia lasu przez podmioty uprawnione w procesie wieloletniego planowania. Definicję zadrzewiania zawiera natomiast art. 5 pkt 27 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, zgodnie z którym zadrzewienie oznacza pojedyncze drzewa, krzewy albo ich skupiska niebędące lasem w rozumieniu ustawy o lasach z 28 września 1991 r. lub plantacją, wraz z terenem, na którym występują, i pozostałymi składnikami szaty roślinnej tego terenu, przy czym stosownie do pkt 27a ustawy plantacja oznacza uprawę drzew lub krzewów o zwartej powierzchni co najmniej 0,1 ha, założoną w celu produkcyjnym. Ma rację skarżący, że analiza pojęcia zadrzewiania wskazuje, że jest to proces, który następuje samoczynnie bez większej ingerencji człowieka, lub nawet w wyniku jego bierności, która prowadzi do porośnięcia danego obszaru drzewami i krzewami w sposób powodujący w przyszłości zadrzewienie. Mając te okoliczności na uwadze, Sąd podziela pogląd skarżącego, że brak jest podstaw do przyjęcia, że zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowej nieruchomości w zakresie zakazu zalesiania i zadrzewiania obejmują również skupiska drzew spełniające cele produkcyjne, czyli w tym wypadku sadzonki świerka dla celów szkółkarskich. Tym samym ocenić należy, że J. S. nie dopuścił się naruszenia zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego polegających na zakazie zalesiania i zadrzewiania terenu będącego przedmiotem postępowania w sprawie. Zgodnie bowiem z przeznaczeniem gruntu skarżący prowadził działalność gospodarczą polegającą na prowadzeniu szkółki świerka srebrnego. W świetle powyższego uznać należy, że należne mu odszkodowanie powinno obejmować zniszczenie [...] sadzonek dwuletniego świerka srebrnego, gdyż zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego o zakazie zalesiania oraz zadrzewiania nie obejmuje zakazu uprawy sadzonek świerka srebrnego dla celów szkółkarskich. Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 145 §1 pkt.1 lit. a i c oraz art. 200 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.