I SA/Wa 627/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.A. i H.A. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżoną uchwałą Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] nie wyrażono zgody na dokonanie połączenia lokalu nr [...] i [...] przy ul. [...] w W. oraz odmówiono K.A. i H.A. wydania skierowania do zawarcia umowy najmu lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu uchwały podkreślono, że wnioskodawcy nie spełniają kryteriów określonych w § 42 ust. 1 pkt 1 uchwały Nr [...] Rady W. z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta [...] W., bowiem po dokonaniu połączenia zajmowana łączna powierzchnia pokoi będzie przekraczała 15 m² na każdą osobę uprawnioną do zamieszkiwania. Na powyższą uchwałę K.A. i H.A. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając jej naruszenie art. 7 Kpa poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego oraz nieuwzględnienie interesu społecznego i słusznego interesu skarżących. K.A. i H.A. wnieśli o uchylenie zaskarżonej uchwały i umożliwienie zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę Prezydent W., reprezentowany przez r.pr. S.P., wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, jest wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia do właściwego organu, który wydał zaskarżoną uchwałę lub zarządzenie. Do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ma zastosowanie art. 53 § 2 p.p.s.a. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 4 p.p.s.a. i wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego i uprawnienia, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, mają taki sam charakter prawny i służą temu samemu celowi, którym jest wykorzystanie możliwości załatwienia sprawy przez organ bez konieczności wnoszenia skargi do sądu. Z tego względu nie ma podstaw do wyłączenia stosowania art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadku wnoszenia skargi na uchwałę organu gminy. Jedynym warunkiem wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest uprzednie bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia, co należy rozumieć w ten sposób, ze przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący ma obowiązek wezwać organ do usunięcia naruszenia i to wezwanie ma być bezskuteczne. Z dniem wniesienia wezwania do naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi mimo, że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie skarżący wnieśli skargę do Sądu bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, a skarga ta dotyczyła uchwały Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] stycznia 2011 r. Nie można bowiem uznać wniesionego przez skarżących wezwania z dnia 2 listopada 2010 r. za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 101 ust. 1, gdyż dotyczyło ono uchwały Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] października 2010 r., nr [...], którą odmówiono K.A. wyrażenia zgody do umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do najmu lokalu. Skarga wniesiona przez skarżących dotyczyła zaś uchwały Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...], którą nie wyrażono zgody na dokonanie połączenia lokalu nr [...] i [...] przy ul. [...] w W. oraz odmówiono K.A. i H.A. wydania skierowania do zawarcia umowy najmu lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. Uchwała ta została wydana w oparciu o inną podstawę prawną i inny był przedmiot jej rozstrzygnięcia. W związku więc z tym, że skarżący nie wyczerpali trybu postępowania przed wniesieniem skargi do Sądu tj. nie wezwali organu do usunięcia naruszenia prawa, skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.