I SA/Wa 63/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. i Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić solidarnie skarżącym B. K. i Z. S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi Pismem z dnia [...] listopada 2011 r. B. K. i Z. S. reprezentowani przez pełnomocnika adwokata A. L. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w K., przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...], z obrębu [...] o pow. [...] m2. Odpowiadając na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego i wskazał, że decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...], działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 127 ze zm.) Kolegium uwzględniło skargę i uchyliło zarówno zaskarżoną decyzję jak i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...]. Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. pełnomocnik skarżących cofnął złożoną w niniejszej sprawie skargę Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby cofnięcie skargi niedopuszczalnym. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 2 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.