I SA/Wa 64/04
WyrokWSA w Warszawie2005-02-08
Skład orzekający: Emilia Lewandowska, Joanna Banasiewicz, Daniela Kozłowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy stwierdzenie nieważności decyzji, na której oparto inną decyzję, stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności tej drugiej decyzji, czy też powinno skutkować wznowieniem postępowania?Ratio decidendi
Sąd podzielił stanowisko organu, że stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 27 września 1986 r. (o opłatach) nie stanowi przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji uwłaszczeniowej z dnia 26 lipca 1994 r. Wydanie decyzji uwłaszczeniowej w oparciu o inną, ostateczną decyzję, która następnie została wyeliminowana z obrotu prawnego, nie jest podstawą do stwierdzenia nieważności tej drugiej decyzji w trybie art. 156 § 1 k.p.a., lecz powinno skutkować wznowieniem postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi Skarbu Państwa na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody z 1994 r. o uwłaszczeniu Przedsiębiorstwa Zaopatrzenia w K. Skarżący zarzucił, że decyzja uwłaszczeniowa została wydana z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ opierała się na decyzji z 1986 r., która została później wyeliminowana z obrotu prawnego. Organ administracji odmówił stwierdzenia nieważności, wskazując, że właściwą drogą jest wznowienie postępowania.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz WSA Daniela Kozłowska (spr.) Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2005 r. sprawy ze skargi Skarbu Państwa reprezentowanego przez Prezydenta Miasta K. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] grudnia 2003 r., nr: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę.
SA/Wa 64/04
Uzasadnienie
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r., [...] , uchylił własną decyzję z [...] września 2003 r., [...], wydaną z urzędu i odmówił, działając z wniosku Prezydenta Miasta K., stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1994 r. dotyczącej uwłaszczenia Przedsiębiorstwa Zaopatrzenia [...] "[...]" w K. nieruchomością oznaczoną jako działka nr [...], położoną w K. przy ul. [...].
W uzasadnieniu decyzji przedstawiony został następujący stan sprawy.
Wojewoda [...] na podstawie art. 2 ust. 1 - 3 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 79, poz. 464 ze zm.) decyzją z dnia [...] lipca 1994 r. stwierdził nabycie z mocy prawa przez Przedsiębiorstwo Zaopatrzenia [...] "[...]" w K. prawa użytkowania wieczystego gruntu Skarbu Państwa położonego w K. przy ul. [...], oznaczonego jako działka nr [...] o powierzchni [...] m2 oraz nieodpłatne nabycie własności budynków położonych na tym gruncie.
[...] Urząd Wojewódzki w K. pismem z dnia [...] maja 2003 r. wystąpił do Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast o podjęcie czynności w celu stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] lipca 1994 r. w związku z wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji z [...] września 1986 r., która stanowiła podstawę do stwierdzenia prawa zarządu. Zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2003 r. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wszczął z urzędu postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1994 r., a następnie decyzją z dnia [...] września 2003 r. orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie uznając, że wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji z [...] września 1986 r., o którą była oparta decyzja uwłaszczeniowa z dnia [...] lipca 1994 r. nie uzasadnia stwierdzenia nieważności decyzji uwłaszczeniowej.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezydent Miasta K. podniósł, że prawo zarządu nie mogło powstać na podstawie decyzji z [...] września
1986 r. Zauważyć należy, że zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 marca 1993 r. w sprawie przepisów wykonawczych dotyczących uwłaszczenia osób prawnych nieruchomościami będącymi dotychczas w ich zarządzie lub użytkowaniu (Dz. U. Nr 23, poz. 97), decyzja o naliczeniu opłat z tytułu zarządu nieruchomością lub ich aktualizacji stanowi dokument, na podstawie którego stwierdza się prawo zarządu. Dokumentem takim jest decyzja z [...] września 1986 r., a więc organ miał podstawę prawną do uznania istnienia prawa zarządu. Powołana wyżej decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego już po wydaniu decyzji uwłaszczeniowej (decyzja Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2002 r., utrzymana w mocy przez decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] grudnia 2002 r.). Powstała zatem nowa sytuacja prawna. Skuteczne uchylenie lub zmiana decyzji opartej na decyzji z [...] września 1986 r. może nastąpić w postępowaniu o wznowienie postępowania (art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a.), a nie o stwierdzenie nieważności. Poglądu tego, wyrażonego już w decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] września 2003 r. strona nie kwestionuje i zgadza się z nim co do zasady.
Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 5 lipca 1996 r., III ARN 21/96, wskazał, że stwierdzenie nieważności decyzji, w oparciu o którą została wydana decyzja w innej sprawie, stanowi podstawę wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a.), nie uzasadnia natomiast stwierdzenia nieważności tej drugiej decyzji. Omawiana sytuacja zaistniała także w niniejszej sprawie. Wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji z [...] września 1986 r. nie stanowi przesłanki do zastosowania przepisu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Nie stwierdzono też, aby zaistniały inne przesłanki z art. 156 § 1 k.p.a. do stwierdzenia nieważności tej decyzji.
W zaskarżonej decyzji uznano, że wobec niestwierdzenia przesłanek z art. 156 § 1 k.p.a. i prowadzenia sprawy z urzędu postępowanie powinno być umorzone. Obecne postępowanie jest prowadzone z wniosku Prezydenta Miasta K. i skoro nie stwierdzono przesłanek z art. 156 § 1 k.p.a. należało dokonać stosownej korekty i orzec o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1994 r.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Prezydent Miasta K., reprezentujący Skarb Państwa, wniósł o uchylenie decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] grudnia 2003 r. Decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1994 r. o uwłaszczeniu
Przedsiębiorstwa Zaopatrzenia [...] "[...]" w K. działką nr [...] została wydana z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] grudnia 2003 r. organ przytacza taką samą argumentację, jaką przedstawił w uchylonej decyzji z [...] września 2003 r. i wskazuje, że okoliczności istniejące w sprawie nie uzasadniają stwierdzenia nieważności decyzji uwłaszczeniowej, a jedynie wszczęcie postępowania w trybie art. 145 k.p.a. Przytoczony wyrok, wydany w innej indywidualnej sprawie, przy odmiennym stanie faktycznym, nie może mieć zastosowania w przedmiotowej sprawie. Organ nadzorczy nie odniósł się do zarzutów przedstawionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy co do braku przesłanek uwłaszczenia działką nr [...]. Przedsiębiorstwu "[...]" w dniu [...] grudnia 1990 r. nie przysługiwało prawo zarządu. Decyzja o opłatach nie mogła przesądzić o istnieniu prawa zarządu. Wypowiedział się w tym przedmiocie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 listopada 1999 r., sygn. I SA 2240/98.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu.
Sąd podzielił pogląd przedstawiony w decyzjach Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, iż stwierdzenie nieważności decyzji z [....] września 1986 r. o opłatach nie stanowi przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji uwłaszczeniowej Wojewody [...] z dnia[...] lipca 1994 r.
Przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej zostały wyczerpująco określone w art. 156 § 1 pkt 1-6 k.p.a. i uzupełnione odesłaniem do przepisów odrębnych w pkt 7. Przesłanki stwierdzenia nieważności nie mogą podlegać wykładni rozszerzającej, lecz powinny być interpretowane ściśle.
Decyzje, które opierają się na właściwie zastosowanym prawie materialnym oraz uwzględniają stan prawny wynikający z innej ostatecznej decyzji nie mogą być kwalifikowane jako decyzje wydane bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Punktem odniesienia dla oceny legalności decyzji w trybie art. 156 - 158 k.p.a. jest stan rzeczy z chwili wydania tej decyzji. Nie jest więc uprawnione przedstawione przez skarżącego stanowisko, iż decyzja uwłaszczeniowa zawiera kwalifikowaną wadę z tego powodu, że opiera się na innej ostatecznej decyzji, której nieważność stwierdzono dopiero w 2002 r. Jest to sytuacja, którą można i należy rozwiązać we właściwym dla niej trybie postępowania. Stosownie bowiem do art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję, która została następnie uchylona (także wyeliminowana z obrotu prawnego na skutek stwierdzenia nieważności).
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 marca 1993 r. w sprawie przepisów wykonawczych dotyczących uwłaszczenia osób prawnych nieruchomościami będącymi dotychczas w ich zarządzie lub użytkowaniu (Dz. U. Nr 23, poz. 97) w § 4 ust. 1 pkt 6 wymieniało decyzję o naliczeniu lub aktualizacji opłat z tytułu zarządu nieruchomością jako jeden z dokumentów, na podstawie których następuje stwierdzenie zarządu. Także obecnie obowiązujące rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 lutego 1998 r. w sprawie przepisów wykonawczych dotyczących uwłaszczenia osób prawnych nieruchomościami będącymi dotychczas w ich zarządzie lub użytkowaniu (Dz. U. Nr 23, poz. 120) przewiduje, jako jeden z dokumentów, na podstawie których stwierdza się prawo zarządu decyzję o naliczeniu lub aktualizacji opłat z tytułu zarządu nieruchomością.
Ze względu na treść powołanych przepisów Sąd nie podzielił poglądu przedstawionego w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, powołanego w skardze.
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast w decyzji z dnia [...] grudnia 2003 r. podał, iż nie dopatrzył się innych, wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a., przesłanek stwierdzenia nieważności i nie znalazł podstaw do ich zastosowania. W ocenie Sądu jest to stanowisko prawidłowe.
Wobec powyższego Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło