I SA/Wa 643/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędzia WSA Tomasz Szmydt po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi P.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z [...] kwietnia 2015 r., nr [...] odmówiło P.S. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] listopada 2014 r., nr [...]. Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wydane zostało przy następujących ustaleniach stanu faktycznego i ocenie prawnej sprawy. Decyzją z [...] września 2014 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania P.S., uchyliło decyzję Prezydenta [...] z [...] czerwca 2014 r. i odmówiło przyznania odwołującemu się świadczenia z pomocy społecznej w formie specjalnego zasiłku celowego. Następnie postanowieniem z [...] listopada 2014 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], działając na podstawie art. 113 § 1 k.p.a., orzekło o sprostowaniu jako oczywistej omyłki pisarskiej, komparycji ww. decyzji w zakresie oznaczenia członka składu orzekającego Kolegium. W decyzji zapisano bowiem "Małgorzat Grochocka", zamiast prawidłowo "Małgorzata Grochocka". Postanowienie doręczone zostało P.S. 19 listopada 2014 r. na wskazany przez niego adres do doręczeń. Niezgadzając się z tym postanowieniem P.S. wniósł [...] marca 2015 r., za pośrednictwem platformy ePUAP, o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz wystąpił o przywrócenie terminu do złożenia powyższego środka odwoławczego. Przy czym w swoim podaniu nie wskazywał przyczyn uchybienia terminu. W następstwie rozpoznania powyższego wniosku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z [...] kwietnia 2015 r., nr [...] odmówiło przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej postanowieniem z [...] listopada 2014 r., wskazując, że P.S. nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, co jest warunkiem koniecznym dla jego przywrócenia w myśli art. 58 § 1 k.p.a. Na powyższe postanowienie P.S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W ocenie skarżącego zaskarżone postanowienie sprzeczne jest z obowiązującymi przepisami procedury administracyjnej. Skarżący zarzucał Kolegium naruszenie art. 24 k.p.a. w zw. z art. 27 k.p.a., poprzez brak wydania przed rozpoznaniem wniosku o przywrócenie terminu rozstrzygnięcia w kwestii wyłączenia od rozpoznawania sprawy członków kolegium, obejmującego m.in. członków składu orzekającego w zaskarżonym postanowieniu. Jednocześnie stwierdził, że nie miał świadomości, iż wniosek o przywrócenie terminu należy uzasadnić, w związku z tym zarzucił organowi, że nie wezwał go do jego uzupełnienia. W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, jak też o wymierzenie organowi grzywny za niezałatwienie sprawy w ustawowym trzydziestodniowym terminie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W związku z podniesioną w skardze argumentacją organ wyjaśnił, że wnioski o wyłączenie członków składu orzekającego skarżący wnosił również w innych 13 sprawach, na około 250 spraw, które od października 2014 r. do [...] kwietnia 2015 r. prowadzi w SKO w Warszawie. Jednocześnie stwierdził, że wniosek skarżącego o ukaranie grzywną uznać należy za bezzasadny, gdyż P.S. prawidłowo podpisany wniosek datowany na dzień 22 marca 2015 r. wysłał za pośrednictwem platformy ePUAP dopiero w dniu 23 marca 2015 r. i został on rozpoznany w ciągu 8 dni, tj. postanowieniem z [...] kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie. A także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zakwestionowane rozstrzygnięcie z [...] kwietnia 2015 r., mające charakter stricte procesowy (odmowa przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy) w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy jest zgodne z prawem. Choć jego uzasadnienie pozostaje wadliwe. Podstawą prawną zaskarżonego postanowienia, stanowił art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) powoływana dalej jako: "k.p.a.". W myśl tego przepisu, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1). Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu i jednocześnie należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2). Przepis ten wprowadza zatem trzy przesłanki, których łączne spełnienie obliguje organ do przywrócenia uchybionego terminu. Są to: uprawdopodobniony brak winy w uchybieniu terminu, dopełnienie czynności, dla której określony był termin oraz złożenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu wniosku o jego przywrócenie. Przy czym przywrócenie terminu do złożenia tego wniosku jest niedopuszczalne, o czym stanowi § 3 art. 58 k.p.a. Zatem aby termin mógł zostać przywrócony w pierwszym rzędzie obowiązkiem podmiotu, który terminowi uchybił, jest wniesienie podania o jego przywrócenie (wraz z dopełnieniem uchybionej czynności procesowej) w określonym przez ustawodawcę siedmiodniowym terminie, którego bieg rozpoczyna się od ustania przyczyny, która uniemożliwiała terminowe dokonanie tej czynności, a więc od dnia zniesienia obiektywnej przeszkody, uniemożliwiającej jej realizację, która to przeszkoda niemożliwa była do przezwyciężenia przez zainteresowanego, mimo dołożenia przez niego należytej staranności. W konsekwencji obowiązkiem organu, do którego podanie takie wpłynęło jest zweryfikowanie zachowania przez podmiot ubiegający się o przywrócenie uchybionego terminu, siedmiodniowego terminu do złożenia w tym przedmiocie żądania. Dopiero stwierdzenie dochowania wspomnianego terminu uzasadnia merytoryczną ocenę zasadności wniosku. W rozpoznawanej sprawie natomiast Kolegium, pomijając ocenę zachowania terminu do złożenia wniosku, przystąpiło do oceny jego zasadności w kontekście merytorycznym, a więc w aspekcie przesłanek dotyczących braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z [...] listopada 2014 r. Wobec zaś braku podniesienia przez skarżącego w tym względzie jakiejkolwiek argumentacji, Kolegium uznało, że braku winy w uchybieniu terminu on nie uprawdopodobnił, co było podstawą odmowy jego przywrócenie. Tymczasem mając na względzie fakt, że wniosek P.S. z 23 marca 2015 r. o przywrócenie uchybionego terminu wniesiony został cztery miesiące po doręczeniu mu ww. postanowienia prostującego oczywistą omyłkę w decyzji Kolegium (co miało miejsce [...] listopada 2014 r.), kluczowe dla oceny dopuszczalności jego przywrócenia, było ustalenie kiedy faktycznie ustała przyczyna uniemożliwiająca stronie dokonania uchybionej czynności. Ta zaś w świetle znanych sądowi z urzędu okoliczności związanych z aktywnością skarżącego przed Kolegium, mającą miejsce już w pierwszej dekadzie lutego 2015 r. (czego przykładem jest choćby złożony 9 lutego 2015 r. wniosek skarżącego o sprostowanie błędów pisarskich w szeregu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, znajdujący się w aktach administracyjnych dołączonych do sprawy I SAB/Wa 237/15), ewentualna przyczyna uniemożliwiająca terminowe złożenie środka prawnego (o ile w ogóle miała miejsce), musiała ustać najpóźniej 9 lutego 2015 r., kiedy skarżący wnosił potwierdzone profilem zaufanym ePUAP ww. żądanie sprostowania omyłek pisarskich w decyzjach organu odwoławczego. Nie sposób bowiem przyjąć by w tej dacie nie mógł on także złożyć prośby o przywrócenie uchybionego terminu w sprawie zakończonej postanowieniem Kolegium z [...] listopada 2014 r. Trudno wszak racjonalnie byłoby uzasadnić, że tylko w tej jednej sprawie pozbawiony był na skutek nadzwyczajnych okoliczności możliwości działania, a w innych sprawach przez niego osobiście inicjowanych takie przeszkody już nie istniały. A skoro tak, to nie budzi wątpliwości Sądu, że przewidziany w art. 58 § 2 k.p.a. siedmiodniowy termin, w jakim winien on wnieść podanie o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej przywołanym postanowieniem, upłynął mu najpóźniej w dniu 16 lutego 2015 r. Tym samym jego wniosek z 23 marca 2015 r. był niewątpliwie wnioskiem spóźnionym. Skoro więc w niniejszej sprawie nie został dopełniony przez P.S. warunek formalny umożliwiający przywrócenie terminu – dotyczący złożenia w tym przedmiocie wniosku w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uniemożliwiającej terminową realizację czynności procesowej (art. 58 § 2 k.p.a.) – to niezależnie od oceny okoliczności jakie przyczyniły się do uchybienia terminu, którego przywrócenia się obecnie domagał (które zresztą, jak skądinąd trafnie zauważało Kolegium, nie zostały przez skarżącego w ogóle wskazane), jego wniosek nie mógł być uwzględniony. Tym samym postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] kwietnia 2015 r. o odmowie przywrócenia mu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozstrzygnięcie sprawy zakończonej postanowieniem z [...] listopada 2014 r. odpowiada prawu. Choć powody z jakich odmowa ta winna nastąpić są odmienne od wskazywanych przez organ. Mając jednak na względzie to, że sam rezultat postępowania jest zgodny z prawem, to samo formalne naruszenie przepisu art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. - obligujące organy administracji publicznej do sporządzenia prawidłowego uzasadnienia prawnego i faktycznego wydawanych postanowień - nie może być oceniane w realiach rozpoznawanej sprawy jako na tyle istotne, by doprowadziło do uchylenia zakwestionowanego aktu. Byłoby to bowiem jedynie zbędne przedłużenie postępowania (a przez to utrzymywania stanu niepewności prawnej), choć jego efektem musiałoby być postanowienie zawierające tożsame z obecnym rozstrzygnięcie, tyle że inaczej uzasadnione. Sąd stwierdza również, że w aktach sprawy brak dowodu, iż skarżący przed wydaniem postanowienia w przedmiocie przywrócenia terminu wnosił o wyłączenie od rozpoznawania sprawy członków Kolegium, którzy to postanowienie wydali. Z akt nie wynika także, by członkowie Kolegium orzekający w sprawie podlegali obligatoryjnemu wyłączeniu, z przyczyn opisanych w art. 24 § 1 k.p.a. Stąd zarzut naruszenia tego przepisu w zw. z art. 27 k.p.a. uznać należy za chybiony. Odnosząc się z kolei do wniosku skarżącego o wymierzenie organowi grzywny ze względu na rzekomą zwłokę w załatwieniu sprawy, wskazać należy, że mógłby być on przedmiotem ewentualnych rozważań Sądu w sprawie wywołanej skargą na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, a nie w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 w zw. z art. 120 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.