I SA/Wa 645/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. L. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 645/09 oddalającego skargę A. L. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 27 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. L. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej. Odpis przedmiotowego orzeczenia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej H. L. w dniu 31 grudnia 2009 r. Od wymienionego wyroku skarga kasacyjna nie została wniesiona, zaś trzydziestodniowy termin do jej wniesienia upłynął w dniu 1 lutego 2010 r. Wobec złożonego w dniu 8 stycznia 2010 r. przez A. L. wniosku o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy postanowieniem z dnia 27 stycznia 2010 r. przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie z urzędu adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w W. Okręgowa Rada Adwokacka w W wyznaczyła w dniu 24 lutego 2010 r. adwokata P. M. jako pełnomocnika z urzędu dla A. L. W dniu 23 kwietnia 2010 r. pełnomocnik skarżącej złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, podnosząc w uzasadnieniu wniosku, że pełnomocnictwo od skarżącej otrzymał drogą listowną dopiero w dniu 24 marca 2010 r. W ocenie pełnomocnika skarżącej trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej winien być liczony od dnia ustanowienia pełnomocnika przez stronę, albowiem dopiero z chwilą otrzymania pełnomocnictwa, pełnomocnik procesowy może podejmować jakiekolwiek czynności, a jednocześnie strona postępowania nie ponosi winy odnośnie opóźnienia w wyznaczeniu pełnomocnika. Tym samym w niniejszej sprawie wniesienie skargi kasacyjnej po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia nastąpiło bez winy zarówno skarżącego jak i jego pełnomocnika, a więc przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest zasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 87 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Art. 88 powołanej ustawy stanowi, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Sąd rozpoznający wniosek o przywrócenie terminu w pierwszej kolejności obowiązany jest zbadać, czy wniosek ten został złożony z zachowaniem ustawowego terminu. Dopiero stwierdzenie, że wniosek został złożony w terminie, jak również, że spełnia on inne wymogi przewidziane powołaną ustawą, pozwala przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania. W ocenie Sądu przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został wniesiony z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 powołanej ustawy, co skutkuje jego odrzuceniem. Wskazać należy, że w przypadku wyznaczenia pełnomocnika z urzędu po upływie trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej określonego w art. 177 powołanej ustawy, przyczyna uchybienia terminu do jej wniesienia ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej. Zatem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej powinien zostać wniesiony przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, tj. od dnia udzielenia pełnomocnictwa, nie później jednak niż w dniu, w którym upłynęło 30 dni od momentu, w którym strona dowiedziała się o fakcie jego ustanowienia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt II GZ 8/09, niepubl.). Należy w tym miejscu podnieść, że według stanu prawnego obowiązującego do dnia 10 kwietnia 2010 r. tj. do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 36, poz. 196) ustanowienie pełnomocnika z urzędu stanowiło uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu pełnomocnikowi (art. 244 § 2). Uzyskanie więc pełnomocnictwa stanowiło jeden z warunków umożliwiających złożenie wniosku o przywrócenie terminu wraz ze skargą kasacyjną, Zatem do dnia 10 kwietnia 2010 r. w razie zastępowania strony przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, siedmiodniowy termin należało liczyć co do zasady od dnia udzielenia pełnomocnictwa. Od tego bowiem momentu pełnomocnik miał realną możliwość działania w sprawie, w tym także możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności (por. postanowienie NSA z dnia 3 marca 2008 r., sygn. akt I OZ 497/08, niepubl., postanowienie NSA z dnia 20 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 252/09, niepubl.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, uznać należy, że w sytuacji, kiedy wyznaczony z urzędu pełnomocnik udzielone przez skarżącą pełnomocnictwo faktycznie otrzymał w dniu 24 marca 2010 r., to wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz za skargą kasacyjną powinien zostać złożony najpóźniej w dniu 31 marca 2010 r., tj. w ciągu siedmiu dni od dnia otrzymania pełnomocnictwa. Tymczasem pełnomocnik skarżącej złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem 23 kwietnia 2010 r., a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 powołanej ustawy. Nie została zatem spełniona jedna z kumulatywnych przesłanek wymieniona w art. 87 § 1 powołanej ustawy, która warunkuje przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym. Ponadto z akt sprawy wynika, iż pełnomocnik skarżącej zapoznał się z aktami sprawy dopiero w dniu 21 kwietnia 2010 r., a skargę kasacyjną wniósł już w dniu 23 kwietnia 2010 r., tj. po dwóch dniach od zapoznania się z aktami. Wynika z tego, że 2 dni były dla pełnomocnika wystarczającym czasem do jej sporządzenia. Dodatkowo Sąd zauważa, że pełnomocnik skarżącej zapoznał się z aktami sprawy dopiero po 28 dniach od uzyskania dokumentu pełnomocnictwa i w ogóle nie występował o udostępnienie akt sprawy przed uzyskaniem pełnomocnictwa procesowego. Powyższe daje podstawy do uznania, iż pełnomocnik skarżącej mógł, podejmując we właściwym czasie odpowiednie czynności, wnieść skargę kasacyjną z wnioskiem o przywrócenie terminu natychmiast po uzyskaniu pełnomocnictwa procesowego, a więc także w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 powołanej ustawy. Poza meritum sprawy podnieść należy, iż Sąd uznał za całkowicie chybiony pogląd pełnomocnika, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej winien być liczony od dnia ustanowienia pełnomocnika przez stronę. Należy bowiem zauważyć, że z treści przepisu art. 177 powołanej ustawy wynika wprost, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.