I SA/Wa 646/09

PostanowienieWSA w Warszawie2010-05-10

Skład orzekający: Referendarz sądowy Lucyna Picho

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy adwokatowi ustanowionemu z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym, który nie otrzymał wynagrodzenia od strony, przysługuje zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych wydatków, w tym opłaty skarbowej od pełnomocnictwa?
Ratio decidendi
Adwokatowi ustanowionemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną, jeśli koszty te nie zostały opłacone przez stronę. Wynagrodzenie to obejmuje opłatę według stawek minimalnych oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków, w tym opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Stan faktyczny
Adwokat Ł. B., ustanowiony z urzędu do reprezentowania skarżącej A. L. w sprawie dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej, złożył wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu kosztów opłaty skarbowej za pełnomocnictwo. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata Ł. B. kwotę 146,40 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w tym 26,40 zł podatku VAT, oraz kwotę 17 zł tytułem poniesionych niezbędnych wydatków (opłata skarbowa od pełnomocnictwa).

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata Ł. B. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji komulanizacyjnej p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata Ł. B., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 146,40 (sto czterdzieści sześć 40/100) złotych, w tym tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 26,40 (dwadzieścia sześć 40/100) złotych oraz tytułem poniesionych niezbędnych wydatków kwotę 17 (siedemnaście) złotych. Adwokat Ł. B. (ustanowiony pełnomocnikiem z urzędu do reprezentowania interesów skarżącej A. L.) w nadesłanym do Sądu piśmie z 12 kwietnia 2010 r. (k- 114) zwrócił się o zasądzenie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej z urzędu, według norm przepisanych oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone. Ponadto wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów opłaty skarbowej za udzielone mu pełnomocnictwo. W tym stanie sprawy stwierdzono co następuje. Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W myśl § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne udokumentowane wydatki adwokata. Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) powołanego rozporządzenia, wynosi 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 złotych. W niniejszej sprawie stawka 120 złotych jest adekwatna do nakładu pracy wykonanej przez pełnomocnika i nie wymaga podwyższenia. Niezbędne udokumentowane wydatki adwokata wyniosły zaś 17 złotych (kwota opłaty skarbowej od złożonego pełnomocnictwa). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 2 ust. 3 i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości 28 września 2002 r., należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło