I SA/Wa 646/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. i W. S. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącym G. S. i W. S. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z dnia 22 marca 2012 r. G. S. i W. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lutego 2012r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2011 r. nr [...] odmawiające wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Ministra Budownictwa z [...] września 2006 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu państwa nieruchomości położonej we wsi K., gmina L., oznaczonej jako działki nr [...], nr [...],[...], nr [...],[...],[...],[...] z przeznaczeniem pod budowę [...] oraz o ustaleniu odszkodowania z tytułu wywłaszczenia. Odpowiadając na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Pismem z dnia 20 kwietnia 2012 r. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, przekazał do Sądu pismo skarżących z dnia 16 kwietnia 2012 r. cofające skargę. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 , powoływana dalej jako "ppsa") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby cofnięcie skargi niedopuszczalnym. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.