I SA/Wa 652/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogdan Wolski po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. L. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 652/09 oddalającego skargę A. L. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 27 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. L. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2009 r., nr [...], utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...], którą stwierdzono nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1993 r. nr [...] stwierdzającej nabycie przez Miasto i Gminę M. prawa własności nieruchomości położonej w M. przy ul. [...], zapisanej w jednostce rej. nr [...] jako działka nr [...], opisanej w karcie inwentaryzacyjnej nr [...]. Odpis powyższego nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej H. L. w dniu 31 grudnia 2009 r. Od wymienionego orzeczenia skarga kasacyjna nie została wniesiona, zaś trzydziestodniowy termin do jej wniesienia upłynął w dniu 1 lutego 2010 r. W dniu 8 stycznia 2010 r. skarżąca wystąpiła do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienia adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 27 stycznia 2010 r. zostało skarżącej przyznane prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła w dniu 24 lutego 2010 r. adwokata dla skarżącej, który w dniu 23 kwietnia 2010 r. wystąpił do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, dołączając do niego skargę kasacyjną wraz z udzielonym w dniu 12 marca 2010 r. pełnomocnictwem od skarżącej. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej podniósł, że pełnomocnictwo od skarżącej otrzymał drogą listowną dopiero w dniu 24 marca 2010 r. W jego ocenie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej winien być liczony od dnia ustanowienia pełnomocnika przez stronę, albowiem dopiero z chwilą otrzymania pełnomocnictwa, pełnomocnik procesowy może podejmować jakiekolwiek czynności, wskazując jednocześnie, że strona postępowania nie ponosi winy odnośnie opóźnienia w wyznaczeniu pełnomocnika. Tym samym w niniejszej sprawie, zdaniem pełnomocnika, złożenie skargi kasacyjnej po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, nastąpiło bez winy zarówno skarżącej, jak i jego pełnomocnika, a więc przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest zasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Okoliczności podniesione we wniosku o przywrócenie terminu nie zasługują na uwzględnienie, bowiem wniosek o jego przywrócenie jest spóźniony, gdyż wniesiony został po upływie terminu określonego w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." Zgodnie z art. 87 §1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Art. 88 p.p.s.a. stanowi, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Sąd rozpoznający wniosek o przywrócenie terminu w pierwszej kolejności obowiązany jest zbadać, czy wniosek ten został złożony z zachowaniem ustawowego terminu. Dopiero stwierdzenie, że wniosek został złożony w terminie, jak również, że spełnia on inne wymogi przewidziane powołaną ustawą, pozwala przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania. W ocenie Sądu przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został wniesiony z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Wskazać należy, że w przypadku wyznaczenia pełnomocnika z urzędu po upływie trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej określonego w art. 177 p.p.s.a., przyczyna uchybienia terminu do jej wniesienia ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej. Zatem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej powinien zostać wniesiony przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu w siedmiodniowym terminie od ustania przyczyny uchybienia terminu, to jest od dnia udzielenia pełnomocnictwa, nie później jednak niż w dniu, w którym upłynęło 30 dni od momentu kiedy strona dowiedziała się o fakcie jego ustanowienia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2009 r., I OZ 252/09, niepubl.; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2009 r., II GZ 8/09, niepubl.). Należy w tym miejscu zaznaczyć, że według stanu prawnego obowiązującego do dnia 10 kwietnia 2010 r., tj. do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 36, poz. 196) ustanowienie pełnomocnika z urzędu stanowiło uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu pełnomocnikowi (art. 244 § 2). Uzyskanie więc pełnomocnictwa było jednym z warunków umożliwiających złożenia wniosku o przywrócenie terminu wraz ze skargą kasacyjną, Zatem do dnia 10 kwietnia 2010 r. w razie zastępowania strony przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, siedmiodniowy termin należało co do zasady liczyć się od dnia udzielenia pełnomocnictwa. Od tego bowiem momentu pełnomocnik miał realną możliwość działania w sprawie, w tym także możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, uznać należy, że w sytuacji, kiedy wyznaczony z urzędu pełnomocnik otrzymał udzielone przez skarżącą pełnomocnictwo w dniu 24 marca 2010 r., to wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz za skargą kasacyjną powinien zostać złożony najpóźniej w dniu 31 marca 2010 r., tj. w ciągu siedmiu dni od dnia otrzymania pełnomocnictwa. Tymczasem pełnomocnik skarżącej złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem 23 kwietnia 2010 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu. Nie została zatem spełniona jedna z kumulatywnych przesłanek wymieniona w art. 87 § 1 p.p.s.a., która warunkuje przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym. Przedstawiając powyższe stanowisko należy także zauważyć, iż pełnomocnik skarżącej wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej uznając jednocześnie, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej winien być liczony od dnia ustanowienia pełnomocnika przez stronę. Stanowisko to nie pozostaje w spójności z czynnością podjętą w tej sprawie. Jeżeli bowiem przyjąć, do czego brak jednak ustawowych podstaw, iż termin do wniesienia skargi kasacyjnej powinien być liczony od dnia udzielenia pełnomocnictwa, to mając na uwadze datę dokonania tej czynności – 24 marca 2010 r. i termin wniesienia skargi kasacyjnej – 23 kwietnia 2010 r., nie nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a wobec tego bezprzedmiotowy byłby wniosek o przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu należało jednak wnieść w tej sprawie, gdyż stosownie do art. 177 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Niewątpliwie termin ten został przekroczony, jeżeli odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony stronie 31 grudnia 2009 r., a skarga została wniesiona 23 kwietnia 2010 r. Ponadto akt sprawy wynika, iż pełnomocnik skarżącej zapoznał się z aktami w dniu 21 kwietnia 2010 r. Skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 23 kwietnia 2010 r. Pełnomocnik skarżącej mógł, przygotowując się do wniesienia skargi kasacyjnej, uzyskać wgląd do akt sprawy niewątpliwie od 24 marca 2010 r., to jest od dnia udzielenia pełnomocnictwa, a także przed udzieleniem pełnomocnictwa na podstawie § 21 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 18 września 2003 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 169, poz. 1646 ze zm.). Pełnomocnik skarżącej zapoznał się z aktami sprawy dopiero w dniu 21 kwietnia 2010 r., to jest po 20 dniach od uzyskania dokumentu pełnomocnictwa i w ogóle nie występował o udostępnienie akt sprawy przed uzyskaniem pełnomocnictwa procesowego. Powyższe daje podstawy do uznania, iż pełnomocnik skarżącej mógł, podejmując we właściwym czasie odpowiednie czynności, wnieść skargę kasacyjną z wnioskiem o przywrócenie terminu natychmiast po uzyskaniu pełnomocnictwa procesowego, a więc także w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Podsumowując Sąd stwierdza, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został wniesiony z uchybieniem ustawowego terminu, co skutkuje jego odrzuceniem. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.