I SA/Wa 658/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie: WSA Mirosław Gdesz (spr.) WSA Przemysław Żmich Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2013 r. sprawy ze skargi J. W. o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 295/12 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości [...] złotych - płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz J. W. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Stan faktyczny J. W. (dalej skarżący) pismem z dnia 21 lutego 2013 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 295/12. Powołanym wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2012 r., Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...], hip [...], w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt wraz z prawomocnym wyrokiem. Z uzasadnienia skargi wynika, że termin wyznaczony przez Sąd nie został przez organ dotrzymany. Skarżący podał, że pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. jego pełnomocnik, wezwał Prezydenta W. do wykonania prawomocnego wyroku sądowego. Organ jednak pomimo dysponowania kompletnym materiałem dowodowym, w tym operatem szacunkowym, w dalszym ciągu nie wydawał decyzji, ignorując tym samym prawomocny wyrok Sądu. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że podjął czynności zmierzające do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego, niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji merytorycznej. Na rozprawie w dniu [...] października 2013 r. pełnomocnik skarżącego adwokat J. B. oświadczył, że w dniu wczorajszym odebrał wydaną w sprawie decyzję. Z kolei pełnomocnik organu radca prawny J. M., w związku z wydaniem przez Prezydenta decyzji, wniosła o umorzenie postępowania sądowego. Uzasadnienie prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W. grzywny. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 295/12, zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2012 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], nr hip. [...], w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu [...] października 2012 r., a zatem termin załatwienia sprawy przez Prezydenta upływał z dniem [...] grudnia 2012 r. Powyższego terminu organ jednak nie dotrzymał. Dlatego też pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. skarżący wezwał organ do wykonania prawomocnego wyroku Sądu z dnia 27 sierpnia 2013 r., a następnie w trybie art. 154 p.p.s.a wniósł skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie. Jak wynika z protokołu rozprawy z dnia [...] października 2013 r. organ przed wydaniem niniejszego orzeczenia, rozstrzygnął sprawę i wydał decyzję, co w ocenie pełnomocnika organu winno skutkować umorzeniem postępowania sądowego. Ze stanowiskiem takim nie może się jednak zgodzić. Zgodnie bowiem z art. 154 § 3 p.p.s.a, wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Skoro zatem Prezydent W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu, jak również przed wniesieniem skargi w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a, nie załatwił sprawy (a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie), to wniosek o wymierzenie grzywny jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być akceptowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. W realiach niniejszej sprawy Sąd ocenił, iż wystarczająco represyjną, jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości [...] złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i § 3 w zw. z art. 154 § 6, orzekł jak w sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.