I SA/Wa 659/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.) Sędziowie: WSA Dariusz Chaciński WSA Przemysław Żmich Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2012 r. sprawy ze skargi L. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. I. Stan sprawy 1. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] po rozpatrzeniu wniosku L. D. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] - utrzymało w mocy własne postanowienie. 2. W uzasadnieniu postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podało, że decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] Prezydent W. odmówił D. G., E. Z. i W. E. przyznania prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości zabudowanej, o pow. [...], położonego w W. przy d. ul. [...] i zwrotu budynku znajdującego się na tym gruncie. Decyzja ta została doręczona stronie, doręczeniem zastępczym, w dniu 7 września 2005 r. W dniu 1 grudnia 2005 r. D. G. i E. Z. złożyły odwołanie od decyzji, a w dniu 12 stycznia 2006 r. złożyły wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., w oparciu o art. 59 kpa, odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] sierpnia 2005 r., wskazując w uzasadnieniu, iż w sprawie nie zostały spełnione przesłanki określone w dyspozycji art. 58 § 2 kpa. Wnioskiem z dnia [...] lipca 2007 r. D. G. wystąpiła o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2007 r.; wniosek został wniesiony z zachowaniem ustawowo określonego terminu. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymało w mocy postanowienie z dnia [...] czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 467/08 uchylił zaskarżone postanowienie, stwierdzając w uzasadnieniu, iż w składzie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. ponownie rozpoznającego sprawę brała udział osoba, która wydawała w tej sprawie pierwsze postanowienie, przez co postępowanie prowadzące do wydania zaskarżonego postanowienia dotknięte było wadą w postaci naruszenia art. 24 § 1 pkt 5 kpa w związku z art. 27 § 1 kpa i art. 127 § 3 kpa. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., na podstawie art. 134 kpa, stwierdziło niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2007 r., a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 października 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 498/09, uchylił zaskarżone orzeczenie. W dniu 30 czerwca 2010 r. L. D. poinformowała, iż nabyła spadek po swojej mamie D. G. i przedstawiła odpis postanowienia Sądu Rejonowego [...]. 3. W uzasadnieniu postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło, że stosownie do art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. związane jest oceną prawną Sądu i ma obowiązek wykonać wskazania zawarte w tym wyroku. Organ wskazał, że decyzja z dnia [...] sierpnia 2005 r. o odmowie przyznania prawa użytkowania wieczystego do gruntu została wysłana na adres pełnomocnika następców prawnych byłych współwłaścicieli, tj. L. D., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy. Doręczenie nastąpiło w trybie art. 44 kpa, termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 21 września 2005 r., a strona złożyła odwołanie w dniu 1 grudnia 2005 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania opatrzony datą 12 stycznia 2006 r. wpłynął do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w dniu 13 stycznia 2005 r.; w jego uzasadnieniu L. D. wyjaśniła, że nie uchybiła terminowi do wniesienia odwołania, gdyż korespondencja nie była jej doręczana przez Biuro Gospodarki Nieruchomościami. Zgodnie z art. 58 kpa przywrócenie terminu może nastąpić tylko wówczas, gdy uchybienie terminu do dokonania określonej czynności - w niniejszej sprawie do wniesienia odwołania - nie jest następstwem zawinienia przez stronę ubiegającą się o przywrócenie terminu. Chodzi przy tym o czynniki obiektywne, niezależne od strony, która składa opóźnione odwołanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło, że Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu w wyroku z dnia 5 grudnia 1997 r. sygn. akt I S.A./Po 495/97 wskazał, że "przywrócenie terminu może nastąpić wtedy, gdy zainteresowany uprawdopodobni, iż uchybienie nastąpiło bez jego winy. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy można mówić wyłącznie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia." Tym samym, zdaniem organu, osoba zainteresowana powinna uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, iż przeszkoda była od niej niezależna. Zdaniem organu, skarżąca nie uprawdopodobniła iż uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winy, a ponadto, jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin - w niniejszej sprawie czynnością taką było wniesienie odwołania, jednakże skarżąca odwołanie wniosła w dniu 1 grudnia 2005 r. nie wnosząc jednocześnie prośby o przywrócenie terminu. 4. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości. II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowiska pozostałych stron 1. Skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła L. D. i zarzuciła naruszenie: 1) art. 44 kpa w związku z art. 42 kpa poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie; 2) art. 58 kpa poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie; 3) art. 153 ustawy z dnia 3 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez niezastosowanie dyspozycji normy; 4) art. 7 kpa polegające na niezastosowaniu dyspozycji tej normy; 5) art. 8 kpa polegające na niezastosowaniu dyspozycji tej normy. 2. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 2. Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] czerwca 2007 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] o odmowie przyznania prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości zabudowanej, o pow. [...], położonego w Warszawie przy d. ul. [...] i zwrotu budynku znajdującego się na tym gruncie. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarówno zaskarżone jak również poprzedzające postanowienie nie naruszają przepisów prawa. Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. 3. Zgodnie z art. 58 kpa, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1); prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2); przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne (§ 3). Oznacza to, że przepis ten określa dwie przesłanki, których łączne spełnienie umożliwia przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności przewidzianej przepisami prawa administracyjnego: uprawdopodobnienie przez zainteresowanego, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, i wniesienie prośby o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia wraz z dopełnieniem czynności, dla której określony był termin - w niniejszej sprawie - wniesienie odwołania. Tak więc zainteresowany powinien jednocześnie z wniesieniem żądania o przywrócenie terminu dopełnić czynności, dla której określony był termin. Jeśli więc strona wnosi o przywrócenie terminu wniesienia odwołania, powinna jednocześnie wnieść odwołanie, uprawdopodobniając równocześnie, że mimo zachowania należytej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie z powodu istnienia przeszkody od niej niezależnej, trudnej w danych warunkach do przezwyciężenia. Przeszkoda ta musiała istnieć przez cały czas biegu terminu przepisanego dla dokonania danej czynności; uprawdopodobnienie braku winy powinno odnosić się wyłącznie do kwestii przyczyn niedotrzymania terminu, a nie być skierowane przeciwko podstawie prawnej lub okolicznościom faktycznym dotyczącym samej decyzji; uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi musi dotyczyć tylko tego okresu, w którym miała być dokonana czynność procesowa. Z akt sprawy wynika, że decyzja z dnia [...] sierpnia 2005 r. o odmowie przyznania prawa użytkowania wieczystego do gruntu została wysłana na adres pełnomocnika następców prawnych byłych współwłaścicieli, tj. L. D., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy. Słusznie organ stwierdził, że doręczenie to nastąpiło w trybie art. 44 kpa, termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 21 września 2005 r., odwołanie strona złożyła w dniu 1 grudnia 2005 r., natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania opatrzony datą 12 stycznia 2006 r. - wpłynął do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w dniu 13 stycznia 2005 r. Uznać zatem należy, że osoba zainteresowana powinna uprawdopodobnić brak swojej winy czyli powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, iż przeszkoda była od niej niezależna, a w niniejszej sprawie, jak słusznie stwierdził organ, skarżąca nie uprawdopodobniła iż uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winy. Zauważyć również należy, że jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin, w niniejszej sprawie czynnością taką było wniesienie odwołania, jednakże skarżąca odwołanie wniosła w dniu 1 grudnia 2005 r. nie wnosząc jednocześnie prośby o przywrócenie terminu, o co wniosła dopiero w dniu 13 stycznia 2005 r. 4. Wskazać należy, że zaskarżone postanowienie zostało wydane po wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 sierpnia 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 467/08 oraz z dnia 21 października 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 498/09 wydanych w niniejszej sprawie, i jest zgodne z treścią tych rozstrzygnięć, którymi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. było związane stosownie do art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. 5. Zdaniem Sądu postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone wnikliwie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oceniony został właściwie, a mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane. Sąd nie doszukał się takich naruszeń przepisów prawa, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia. IV. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.