I SA/Wa 660/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz - Kluj po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi D. K. na postanowienie Rektora Uniwersytetu Warszawskiego z dnia 3 lutego 2026 r. nr BOK-4414-S-111/2025 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania p o s t a n a w i a: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić D. K. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. W dniu 13 kwietnia 2026 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga D. K. na postanowienie Rektora Uniwersytetu Warszawskiego z dnia 3 lutego 2026 r. nr BOK-4414-S-111/2025 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu organ wskazał, że skarga została wniesiona przedwcześnie, bowiem zaskarżone postanowienie nie zostało skutecznie doręczone skarżącemu. Podkreślono ponadto, że z uwagi na uchybienia Poczty Polskiej - w dniu 1 kwietnia 2026r. przedmiotowe postanowienie zostało ponownie wysłane na adres korespondencyjny skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143) - zwanej dalej ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Nadmienić należy, że prawidłowe doręczenie decyzji administracyjnej jest warunkiem koniecznym wejścia jej do obrotu prawnego. W niniejszej sprawie ten warunek dopuszczalności nie został spełniony. Wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 44 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.) - zwanej dalej kpa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43, operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Zgodnie zaś z § 4 art. 44 kpa doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Z adnotacji znajdującej się na przesyłce zawierającej zaskarżone postanowienie Rektora Uniwersytetu Warszawskiego wynika, że z uwagi na niemożność bezpośredniego doręczenia przesyłki adresatowi, została ona awizowana przez pocztę 17 lutego 2026 r., o czym doręczyciel poinformował stronę poprzez pozostawienie awizo w oddawczej skrzynce pocztowej, następnie 19 marca 2026 r. nastąpił zwrot przesyłki do nadawcy. Brak jest natomiast adnotacji o pozostawieniu drugiego awizo w skrzynce pocztowej dla adresata. Zatem, jak wynika z art. 44 § 3 kpa, wymóg skutecznego doręczenia nie został więc zachowany. Doręczenie postanowienia z 3 lutego 2026 r., stosownie do treści art. 44 § 1 i § 4 kpa, nie nastąpiło. Skoro zatem skarga wniesiona została od postanowienia Rektora Uniwersytetu Warszawskiego, które wobec nieprawidłowego doręczenia nie weszło do obrotu prawnego, tym samym jest ona przedwczesna i podlega odrzuceniu. W tej sytuacji Rektor Uniwersytetu Warszawskiego powinien dokonać prawidłowego doręczenia decyzji, które otworzy bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego i umożliwi skarżącemu skorzystanie z tego prawa. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa odrzucił skargę jako przedwczesną orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.