I SA/Wa 664/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie WSA Monika Nowicka asesor WSA Jerzy Siegień (spr.) Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi T. G. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. decyzją z dnia.[...] marca 2004 r. po rozpatrzeniu odwołania T. G. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] grudnia 2003 r. orzekającej o braku podstaw do stwierdzenia u T. G. choroby zawodowej: astmy oskrzelowej i przewlekłego zapalenia [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. decyzję z dnia [...] grudnia 2003 r. wydał na podstawie ustaleń zawartych w ocenie narażenia zawodowego i orzeczeniu lekarskim [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w P. Poradnia Chorób [....] z dnia [...] lipca 2003 r. oraz wydanego w wyniku wniesionego odwołania orzeczenia lekarskiego Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia [....] w S. z dnia [...] października 2003 r. Stwierdzono w nich brak podstaw do rozpoznania u T. G. zawodowej [....] przewlekłego zapalenia [...] i [....] [...]. Od decyzji odwołał się T. G. podnosząc, że opinie lekarzy orzeczników są błędne i krzywdzące, gdyż jego bardzo zły i nie rokujący poprawy stan zdrowia jest związany z wykonywaną uprzednio pracą. Organ drugiej instancji rozpoznając sprawę ustalił, że T. G. był w latach 1962-1996 zatrudniony w 6 zakładach pracy na stanowiskach: [...], [....] -[...], monter [...] [....] i [...], [...] [....] i urządzeń [....], monter - [...]. W trakcie wykonywania obowiązków zawodowych był narażony na hałas, pyły i dymy spawalnicze oraz pyły metali. Badania środowiskowe wykonane w 1994 r. i w 1997 r. w ostatnim zakładzie pracy, tj. w Przedsiębiorstwie Usług [...] "[...]" w P. wykazały, że stężenia pyłów oraz stężenia tlenków azotu, tlenków żelaza i manganu w gazach spawalniczych nie przekraczały wartości najwyższych dopuszczalnych stężeń. Z zebranej dokumentacji wynika, że w 1993 r. T. G. został dopuszczony do pracy w charakterze montera – [...]. Skarżący pozostawał pod systematyczną opieką lekarską przychodni rejonowej i poradni chorób [...]. Dnia 15 lutego 2002 r. lekarz [...] złożył wniosek o zgłoszenie u T. G. choroby zawodowej, wskazując na możliwość związku rozpoznanego przewlekłego zapalenia [...] z wykonywaną wcześniej pracą w charakterze [...]. Lekarze orzecznicy badający pacjenta nie znaleźli jednak podstaw do powiązania występujących u niego schorzeń z wykonywaną pracą zawodową. Zgodnie z pkt 4 wykazu chorób zawodowych stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 249, z późn. zm.), za chorobę zawodową uznaje się przewlekłe zapalenie oskrzeli wywołane działaniem substancji toksycznych, aerozoli drażniących - w razie stwierdzenia niewydolności narządu oddechowego. Podstawowym kryterium diagnostyczno - orzeczniczym jest badanie zawartości gazów we krwi tętniczej i stwierdzenie hipoksemii lub wykazanie zaburzeń wentylacji [...] przy pomocy spirometrii. W przypadku T. G., podczas badań konsultacyjnych przeprowadzonych w Instytucie Medycyny Pracy w L. oraz badań orzeczniczych przeprowadzonych w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia [...] w S. nie stwierdzono spirometrycznych cech niewydolności wentylacyjnej, zaś badanie gazometryczne krwi nie wykazywało cech niewydolności oddechowej. Odnośnie rozpoznania u T. G. [...] [...] o etiologii zawodowej, wykonane w trakcie diagnostyki alergologicznej testy z potencjalnymi alergenami zawodowymi wypadły ujemnie. Zgodnie z przyjętymi kryteriami diagnostyczno - orzeczniczymi w zakresie chorób zawodowych przeprowadzone badania nie dały podstaw do rozpoznania [...] [...] pochodzenia zawodowego. W wykonanym badaniu audiologicznym nie stwierdzono [...], spełniającego kryteria [....] związanego z wykonywaną pracą zawodową. Pomimo więc wieloletniego zatrudnienia T. G. w narażeniu na pyły i dymy spawalnicze, lekarze orzecznicy badający go w trakcie 2 - krotnych, wielodniowych hospitalizacji i przy użyciu specjalistycznych metod diagnostycznych nie potwierdzili zawodowego charakteru rozpoznanych u niego schorzeń. Skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia[....] marca 2004 r. złożył T. G. podnosząc, że praca, którą wykonywał w latach 1962-1996 w 6 zakładach pracy na stanowiskach: [...], [...] [...], [...] [...] [...] i [...], [...] [...] i [...] [...], [...] -[...] wpłynęła na stan jego zdrowia. W trakcie wykonywania obowiązków zawodowych był narażony na hałas, pyły i dymy spawalnicze oraz pyły metali. Pierwsza udokumentowana wizyta w poradni chorób [...] miała miejsce w marcu 1994 r. W latach 1994 - 2002 skarżący pozostawał pod systematyczną opieką lekarską poradni rejonowej i poradni chorób [...]. Pomimo że lekarze orzecznicy badający skarżącego nie znaleźli podstaw do powiązania występujących u niego schorzeń z wykonywaną wcześniej pracą w charakterze spawacza, to takie powiązanie jest, o czym świadczy fakt, że ciągle wymaga on leczenia, a choroba ma charakter przewlekłego schorzenia. Schorzenie to było powodem rozwiązania ze skarżącym stosunku pracy z jego ostatnim pracodawcą. Wynik ujemny przeprowadzonych u niego testów skarżący tłumaczy natomiast stosowaniem razem z lekami tzw. suplementów diety pochodzenia roślinnego firmy Herbalife. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kontrola sądowo-administracyjna aktów lub czynności organów administracji publicznej w zakresie ich zgodności z prawem sprowadza się do wyjaśnienia w toku rozpoznawania danej sprawy, czy organy administracji nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik tej sprawy, według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji. Skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie nie jest zasadna, bowiem Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył prawa. Zgodnie z § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczególnych zasad postępowania w sprawach podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115), w niniejszej sprawie do rozpoznania choroby zawodowej lub jej stwierdzenia ma zastosowanie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294, z późn. zm.). Postępowanie rozpoczęte przed dniem wejścia w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. (tj. przed dniem 3 września 2002 r.), czyli postępowanie będące w toku, jest prowadzone na podstawie dotychczasowych przepisów. Przepisy nowego rozporządzenia można stosować wyłącznie do spraw wszczętych po wskazanej powyżej dacie wejścia w życie przywołanego rozporządzenia. W rozpatrywanej sprawie postępowanie zostało rozpoczęte przed dniem 3 września 2002 r. Formularz postępowania wyjaśniającego w związku ze zgłoszonym podejrzeniem choroby zawodowej u T. G. został przez Powiatową Stację [...] - [...] w P. sporządzony w maju 2002 r. Zgodnie z przepisem § 10 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych, decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej wydaje właściwy inspektor sanitarny na podstawie orzeczenia jednostek organizacyjnych właściwych do rozpoznania choroby zawodowej oraz wyników dochodzenia epidemiologicznego. Stosownie natomiast do przepisu § 1 ust. 1 tego rozporządzenia za chorobę zawodową uważa się chorobę określoną w wykazie chorób zawodowych, stanowiącym załącznik do rozporządzenia, jeżeli została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy. Dla stwierdzenia choroby zawodowej przez organ sanitarny w drodze decyzji muszą więc być spełnione dwie przesłanki: rozpoznanie choroby wymienionej w powołanym wykazie przez właściwe jednostki organizacyjne służby zdrowia i stwierdzenie istnienia związku przyczynowego tej choroby z warunkami wykonywanej pracy. Oznacza to, że nie każda choroba z punktu widzenia lekarskiego może być uznana za chorobę zawodową nawet, jeżeli cierpi na nią osoba, która była narażona na działanie czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy. W niniejszej sprawie dwie specjalistyczne jednostki organizacyjne służby zdrowia, powołane do orzekania w sprawie chorób zawodowych jednoznacznie stwierdziły, że występujące u skarżącego przewlekłe zapalenie oskrzeli o charakterze infekcyjnym nie daje podstaw do rozpoznania zawodowej etiologii astmy oskrzelowej. W postępowaniu o stwierdzenie choroby zawodowej organy inspekcji sanitarnej są związane rozpoznaniem choroby podanym w orzeczeniu lekarskim, wydanym w trybie § 7 i 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294, z późn. zm.) i nie są uprawnione do samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej. Skoro skarżący nie przedstawił dowodów podważających zasadność wydanych opinii przez placówki medyczne brak jest podstaw do stwierdzenia niewiarygodności tych opinii. Takim dowodem nie może być natomiast przedłożona przez skarżącego karta leczenia szpitalnego, kserokopia rozwiązania umowy o pracę, czy też opis działania produktów firmy Herbalife. W tym stanie rzeczy Sąd nie stwierdza by zaskarżoną decyzję wydano z naruszeniem przepisów prawa. Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie przepisów art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.