I SA/Wa 670/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędziowie: WSA Elżbieta Lenart (spr.) WSA Jolanta Dargas Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2013 r. sprawy ze skargi S. K. w przedmiocie wymierzenia grzywny Wojewodzie [...] w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 251/12 1. wymierza Wojewodzie [...] grzywnę w wysokości 100 (sto) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że bezczynność Wojewody [...] w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego S. K. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. S. K. skargą z dnia 27 lutego 2013 r. (data prezentaty) wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Wojewodzie [...] za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 251/12. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Wojewodę [...] do rozpoznania wniosku z dnia 18 października 2011 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] grudnia 1965 r., nr [...], orzekającej o odszkodowaniu za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], nr hip. [...], o powierzchni [...] m² - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że Wojewoda [...] nie wykonał wyroku Sądu z dnia 29 czerwca 2012 r. - mimo tego, iż termin wyznaczony przez Sąd już upłynął, gdyż akta sprawy zostały zwrócone organowi w połowie września 2012 r. Dlatego też pismem z dnia 20 listopada 2012 r. S. K., P. K. i R. K. wezwali organ do wykonania wyroku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż w niniejszej sprawie Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] rozpoznał wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] grudnia 1965 r. – co wyłącza możliwość uwzględnienia przez Sąd skargi na niewykonanie wyroku z dnia 29 czerwca 2012 r. W związku z powyższym Sąd pismem z 16 maja 2013 r. zwrócił się do skarżącego o zajęcie aktualnego stanowiska w sprawie. Pismem z dnia 29 maja 2013 r. skarżący poinformował Sąd, że - mimo wydania decyzji – podtrzymuje swoją skargę i wnosi o wymierzenie grzywny Wojewodzie Mazowieckiemu za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 251/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Wojewodzie Mazowieckiemu grzywny. Skarga ta została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Zgodnie natomiast z § 2 tęgo artykułu Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Przy czym niewykonanie wyroku w rozumieniu tego przepisu ma miejsce zarówno wówczas, gdy organ ten w ogóle nie wykonał orzeczenia sądowego, jak również wówczas, gdy wprawdzie orzeczenie to wykonał, ale uczynił to z przekroczeniem wyznaczonego terminu i po wniesieniu skargi - jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 154 § 3 P.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 czerwca 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 251/12 zobowiązał Wojewodę [...] do rozpoznania wniosku z dnia 18 października 2011 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] grudnia 1965 r., nr [...], orzekającej o odszkodowaniu za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], nr hip. [...], o powierzchni [...] m² – w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Zaznaczyć przy tym należy, że kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 19 września 2012 r. – a więc dwumiesięczny termin wyznaczony przez Sad upłynął w dniu 19 listopada 2012 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wniesienia skargi z 27 lutego 2013 r. - mimo uprzedniego wezwania organu przez skarżącego do wykonania prawomocnego wyroku - Wojewoda [...] nie rozstrzygnął przedmiotowej sprawy. Decyzję w tym przedmiocie organ podjął dopiero w dniu [...] marca 2013 r., a więc prawie 4 miesiące po upływie wyznaczonego przez Sąd terminu. Skoro zaś Wojewoda [...] w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 29 czerwca 2012 r. sprawy nie załatwił, a rozstrzygnięcie podjął dopiero po wniesieniu niniejszej skargi, oznacza to, że wyroku tego nie wykonał. Wyrok ten wszak zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy (do czego doszło po wniesieniu skargi) ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie. W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Wojewodzie [...] grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów – niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych – w demokratycznym państwie prawnym nie może być w tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Załatwienie natomiast przez organ administracji publicznej sprawy, w której pozostawał on w zwłoce, po wniesieniu skargi stanowi okoliczność, którą Sąd bierze pod uwagę przy wymiarze zasądzanej grzywny. Celem bowiem grzywny w takiej sytuacji jest wyłącznie ukaranie organu za niewykonanie orzeczenia sądowego w terminie wyznaczonym przez Sąd w wyroku z dnia 29 czerwca 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 251/12. W realiach niniejszej sprawy skład orzekający ocenił, iż wystarczająco represyjną funkcję spełni grzywna w wysokości 100 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej wart. 154 § 6 P.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd. Jednocześnie, mając na uwadze treść art. 154 § 2 P.p.s.a., Sąd stwierdził, że w związku z niewielkim przekroczeniem terminu wyznaczonego przez Sąd, bezczynność organu po wyroku Sądu z dnia 29 czerwca 2012 r. nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w zw. z art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.