I SA/Wa 679/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska Sędziowie WSA Elżbieta Lenart WSA Monika Nowicka (spr.) Protokolant Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2009 r. w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 679/08 postanawia odmówić uzupełnienia wyroku. W pkt I wniosku z dnia 22 grudnia 2008 r. (k. 91 akt) J. G. wnosiła o uzupełnienie sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 679/08 o cyt. "orzeczenie, w odniesieniu do wniosku drugiego skargi z dnia 02.04.2008 r., wraz z uzasadnieniem łącznym, do tak uzupełnionego rozstrzygnięcia skargi". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przedmiotowa skarga dotyczyła decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję tego samego organu z dnia [...] października 2008 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] września 1999 r. nr L. dz. [...]. Powyższa skarga została przez Sąd uwzględniona, choć z nie wszystkimi zawartymi w niej zarzutami Sąd się zgodził. Wyrazem tego było wydanie wyroku uchylającego zaskarżoną decyzję a także uchylenie – na zasadzie art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – decyzji Ministra wydanej w I instancji (decyzja z dnia 30 października 2008 r.). W skardze (sporządzonej samodzielnie przez stronę) skarżąca, wnosząc o stwierdzenie nieważności w/w decyzji Ministra z dnia [...] listopada 2008 r. domagała się jednocześnie cyt. "stwierdzenia braku mocy prawnej" decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w G. z dnia [...] września 1999 r. (k.4 akt). Zgodnie z procedurą sądowoadministracyjną skargę na decyzję administracyjną wnosi się do Sądu: po pierwsze, po wyczerpaniu środków odwoławczych, które przysługiwały stronie w postępowaniu administracyjnym, po drugie, za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję, po trzecie, skargę taką wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie decyzji ostatecznej a po czwarte, przedmiotem skargi może być tylko jeden akt (w tym wypadku decyzja) – art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odnosząc zatem powyższe do przedmiotowej skargi należy stwierdzić, że decyzja określona w pkt 2 skargi była decyzją wydaną przez organ w I instancji i to prawie dziesięć lat temu, bo w 1999 r. Decyzja ta stała się wiele lat temu prawomocna a dodatkowo wskazać wypada, że składając skargę strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na tę decyzję. Decyzję z 1999 r. wydał również inny organ niż Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Konkludując zatem, wniesiona przez J. G. skarga z dnia 2 kwietnia 2008 r. mogła być traktowana wyłącznie jako skarga na decyzję organu centralnego z dnia [...] lutego 2008 r. Żądanie natomiast zawarte w pkt 2 tejże skargi, odnoszące się do decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w G. z 1999 r. mogło być jedynie traktowane (i tak je Sąd orzekający rozumiał) jako domaganie się przez skarżącą stwierdzenia nieważności decyzji Ministra z dnia [...] lutego 2008 r. z jednoczesnym podjęciem przez Sąd działań w trybie art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z w/w przepisem Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Zastosowanie jednak w konkretnej sprawie przepisu art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zależy wyłącznie od oceny Sądu tj. ustalenia przez Sąd, czy w danej sprawie zachodzi potrzeba zastosowania tego przepisu. Wniosek zgłoszony w tej materii przez samą stronę nie jest dla Sądu wiążący (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 października 2008 r. sygn. akt II FSK 1726/07, LEX Nr 446989). Ponieważ w niniejszej sprawie Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję ją poprzedzającą tylko z powodu naruszenia prawa procesowego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy (art. 146 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) a ponadto uchylone decyzje dotyczyły odmowy wszczęcia postępowania nadzorczego a nie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji z 1999 r., nie zachodziła potrzeba (a wręcz - na tym etapie sprawy - nie było podstaw) do eliminowania z obrotu prawnego decyzji z 1999 r. a więc decyzji, co do której organ odmówił wszczęcia postępowania nadzorczego. Z tego powodu nie było też potrzeby, aby w sentencji wyroku Sąd wymieniał decyzję z dnia [...] września 1999 r. Sąd bowiem, po myśli art. 138 cytowanej ustawy, wymienia w sentencji wyroku jedynie tę decyzję, która była przedmiotem zaskarżenia a inne decyzje są w sentencji wyroku wymieniane tylko wtedy, gdy w stosunku do nich zapadają rozstrzygnięcia na zasadzie art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przypadku natomiast, gdy z przepisu powyższego Sąd nie korzysta, tzn. nie uchyla lub nie stwierdza nieważności danej decyzji w tym trybie, w sentencji wyroku nie zamieszcza się rozstrzygnięcia, co do takiej decyzji. W niniejszej sprawie Sąd skorzystał z uprawnienia przewidzianego w art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ale tylko w odniesieniu do decyzji Ministra z dnia [...] października 2008 r. i dlatego – oprócz decyzji zaskarżonej – ta decyzja została w sentencji wyroku wymieniona. Na zakończenie wypada także stwierdzić, że wniosek o uzupełnienie wyroku złożony w trybie art. 157 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może dotyczyć jedynie sentencji orzeczenia sądu (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2008 r. sygn. akt II OZ 1361/07 LEX Nr 348205 ). Biorąc powyższe pod uwagę i z mocy powołanych wyżej przepisów orzeczono jak w sentencji.